Boskoopbladeren en WBW #39

Slechts één trosje heeft de boskoop in onze tuin dit jaar geproduceerd. Maar de plant heeft het deze herfst goedgemaakt door prachtige herfstkleuren te ontwikkelen. De middagzon van vorige zondag maakte de kleuren nog mooier!
De wijngaarden in de Bourgogne in de herfst moeten ook erg mooi zijn, aldus een familielid van mij. Ik kreeg er vorig jaar een foto van toegezonden. Vooral de gamay schijnt prachtige kleuren te ontwikkelen.

Over de Bourgogne gesproken: Brooklynguy heeft een prachtige samenvatting gemaakt van Wine Blogging Wednesday 39 - over de wijnen van de Côte Chalonnaise en de Mâconnais. In totaal werden 52 wijnen door 36 mensen beschreven; 33 uit de Mâconnais, 18 uit de Côte Chalonnaise. Voor nog meer prachtige statistieken moet je Brooklynguy's Wine and Food Blog zelf maar even bezoeken. Veel leesplezier.

Wine Blogging Wednesday #39: Pouilly-Fuissé

Again, this month, I hardly had any time to take part in Wine Blogging Wednesday #39, where 'silver' Burgundies stand in the spotlight. Not that I have never tasted silver Burgundies, i.e., Burgundies not from the fabled Côte d'Or; on the contrary, we spent a holiday along the borders of the river Saone, in the Chalonnais, and have had in our wine cellar several bottles of Clos Salomon, from AOC Givry.

But I couldn't find any tasting notes on the Clos Salomon, and had to find another wine to write about. At the annual Fall Tasting of our regular wine merchant, I found the solution to my problem. On the table was a Pouilly-Fuissé 2004 from Domaine de la Collonge, priced at € 15,95. Pouilly-Fuissé is a village in the Mâconnais, south of the more famous wine areas in Burgundy. Owner of Domaine de la Collonge is Gilles Noblet. I found a lot of information on this domaine on the website of the International Wine of the Month Club.
A Pouilly-Fuissé is allways white and made of 100% chardonnay; it must not be mistaken for a Pouilly-Fumé, which is a wine made from sauvignon blanc from the Loire area.

'Our' Pouilly-Fuissé is a soft fresh wine, with lots of fruit in the smell and the taste. It tastes ripe and full, with hints of melon, peach and hazelnuts. It will undoubtedly combine well with fish, poultry and green pasta salades.
The Domaine de la Collonge Puilly-Fuissé can also stand on its one, as an aperitif. In that, it differed enormously with the Bernardus Chardonnay 2005 from Monterey in California. More or less as a wild card, this wine was added to the table at the Fall Tasting; its maker, Ben Pon, is a Dutchman who has made his fortune in the automobile business.
The Californian wine is heavier, has lots of vanille flavours and I would recommend drinking it only with food. The French Chardonnay is much 'lighter', fresher and fruitier and can be drunk on its own.
For me, this Pouilly-Fuissé is a very fine example of how good a 'silver' burgundy can be. It gives maximum drinking pleasure for a very reasonable price!

Photo: Solutré Rock in Pouilly-Fuissé
.

Silver Burgundy - Wine Blogging Wednesday#39

De pen is weer doorgegeven onder wijnbloggers: Brooklynguy mocht deze maand het 39ste thema voor Wine Blogging Wednesday kiezen. Het is bourgogne geworden, maar dan niet die van de Côte d'Or of Côte de Beaune, maar van de 'zilveren' - zoals Brooklynguy het noemt - gebieden daaronder, de Côte Chalonnaise en de Mâconnais. Uit deze gebieden komen wijnen die de kwaliteit van de 'echte' bourgognes kunnen evenaren, maar waar je stukken minder voor betaalt.
Opnieuw een thema naar mijn hart! Tijdens een vakantie met het gezin leerde ik het gebied kennen, en uiteraard brachten we er wijn uit mee. Via onze wijnhandelaar kennen we er ook een aantal goede producenten; Wijnkronieken doet dus weer mee. Rond 14 november a.s. zal ik verslag doen van een wijn uit een van de beide gebieden.

Too late: Wine Blogging Wednesday#38

Alas, Wine Blogging Wednesday # 38 was last week! We had the dates wrong and now are too late for Catavino to include our posting in the round-up. But we did try two Portuguese table wines last Sunday, and we don't want to withhold you the results.
My husband cooked a nice Jamie Oliver stew, the one for Andy the gasfitter (from Jamie's Dinners), to go with a wine from the Alentejo and a wine from the Douro. The Alentejo wine, Dignitas Reserva 2001 is made by a Dutchman who lives in Portugal, Herman van Beuningen. The Douro one is one of our favourites: Meio Queijo 2004 from Johnny Graham's Churchill Graham Company.

Both wines combined rather well with the stew (veal, carrots, chick peas, tomatoes, potatos), but the Meio Queijo was the more lively one. The wine livened up the stew very well. A short tasting note for the Meio Queijo 2004: ruby red colour, young and creamy in the nose, vanilla, lots of red fruit, a simple but pleasant wine for stews and other rustic cooking.
The Dignitas 2001 was a more 'dignified' wine. The age difference was also noticeable. This wine did not combine as well as the first one with the simple stew; it is more a good wine for sipping by the fire.

Johnny Graham's red Douro table wines have a special meaning to us. A couple of years ago, in May 2003, our family of four spent a spring holiday in the Douro region. Since our regular wine merchant is the exclusive importer in the Netherlands for Churchill port wines, and since those are our favorite and we met Johnny Graham at a tasting, we very much wanted to pay a visit to the Churchill lodge in Villa Nova da Gaia. We had an invitation from Johnny Graham to call him when we were in the neighbourhood, so that is what we did.
Arriving at the lodge, the kids were parked in the office of a secretary with comic books, paper and crayons, and we received the grand tour. The highlight of the tour was a tasting in the blending room, with magnificent views over the river Douro and the city of Oporto. We tasted single quinta ports that were not yet on the market and a table wine that was going to be released later that year! It was not the first year Churchill made table wines, but we still thought of it as a great privilege. We have cherished the memory of that visit ever since and have drunk the Churchill Estates red table wines several times after.

At that time the Meio Queijo was not yet in existence. A year or so later, at a tasting, our wine merchant introduced a second table wine from the company, called Vinha do Meio Queijo. It was developed especially for the Dutch market. Since Johnny Graham is a great lover of Dutch cheese, he had given the new wine an appropriate name: meio queijo translates as half a cheese! The Meio Queijo is a simpler wine than the Churchill Estates, but also very good and very much a wine for every day. And compared to the price of a lot of non-European red wines, the Meio Queijo with its € 5,75 holds up very well. We prefer this one to wines from further afield (Australia, South Africa). Furthermore, they have that extra meaning to us that makes wine so special: they have a history with the maker ánd in our family now!

Portugese tafelwijnen voor Wine Blogging Wednesday #38

Wine Blogging Wednesday is al weer aangekondigd. De 38ste editie vindt plaats op 17 oktober a.s. en zal gewijd zijn aan Portugese tafelwijnen. Het thema werd bedacht en gepresenteerd door Catavino, een Engelstalig blog dat vanuit Spanje onderhouden wordt door Gabriella en Ryan Opaz. Gabriella en Ryan houden zich alleen bezig met Iberische wijnen, wijnen uit Portugal en Spanje dus (en misschien ook wel uit Andorra en Gibraltar....)

Lees alvast een stukje van de inleiding van Wine Blogging Wednesday #38:

"So head out and find a Portuguese table wine, write a little blurb on your blog about it in whatever language fits your fancy, and send it to ….@catavino.net. If you don’t have a blog, but want to share your tasty treat with us, than just email us your notes at the same address. Then, once we’ve collected all the tasting notes, we will still do the traditional round up and link backs, but you’ll also be in for an additional surprise. We don’t want to give away our secret yet, so you’ll have to stay tuned!
Now the bonus points! We will also offer up 'bonus points' (no monetary value other than a possible happy dance) for people who:
• Choose a wine outside of Vinho Verde and the Douro.
• Taste more than one region and compare the two.
• Seek out a varietal that you’ve never heard of (it shouldn’t be hard with 200+ to choose from).
• Cook up a Portuguese dish to pair with your wine."

Via Catavino kun je ook informatie vinden over Spaanse en Portugese wijnen. Let wel op: het gaat om Portugese tafelwijnen, dus NIET om port of madera.

Wat is Wine Blogging Wednesday? Dit bloggersevenement is opgezet door Lenn van Lenndevours in 2004. Het is de bedoeling dat één wijnblogger een thema kiest, bijvoorbeeld pinot noir uit de Nieuwe Wereld of zoals nu Portugese tafelwijnen, en dat dat thema gepresenteerd wordt op zijn of haar blog. Andere (wijn)bloggers wordt gevraagd wijn rondom dat thema te gaan proeven en een beschrijving te publiceren op hun eigen blog. Die beschrijving moet op of vlak voor een bepaalde woensdag gepubliceerd worden. Daarbij wil de organisator van die maand natuurlijk graag even op de hoogte gesteld worden van het feit dat je meedoet en dat je iets gepubliceerd hebt. Die organisator schrijft dan een samenvatting van alle geproefde wijnen en doet daarbij verslag op zijn blog. En daarna wordt het stokje doorgegeven aan een volgende blogger.
Dus aan alle Nederlandse en Vlaamse bloggers de oproep: doe mee. We zijn al met zijn tweeën, want Maarten van ChateauBrys is ook een trouwe deelnemer. Ik publiceer wel in het Engels over Wine Blogging Wednesday; zo krijg je ook nog eens wat internationale bezoekers.

De prachtige foto hierboven is afkomstig van de Flickr-pagina die Catavino heeft ingericht, speciaal voor foto's rondom Spaanse en Portugese wijn(bouw). Geplaatst met toestemming.

WBW en Dag 2

Eigenlijk zou ik nu heel enthousiast moeten vertellen over dag 2 van de vinologenopleiding. Ik zal echter de pret voor de cursisten van groep B niet bederven; een verslag volgt dan ook volgende week maandag.

Maar ik kan vanavond wel enigszins trots melden dat Wijnkronieken gesignaleerd is in Amerika. Dr. Vino publiceerde vandaag de 'round up' van Wine Blogging Wednesday 37, waarin inheemse druiven centraal stonden. Wijnkronieken wordt als volgt genoemd: Mariëlla Beukers from Holland blogs (in English!) about visiting Thierry Navarre in the Languedoc who makes a wine from ribeyrenc–wow, off-the-beaten-path! (and called a 'Cépage oublié du Languedoc'). En ik kreeg nog bonuspunten ook, omdat ik de wijn geproefd had op de plek waar hij gemaakt werd.
Er zijn deze keer 52 deelnemers geweest, waaronder een aantal zeer lezenswaardige. Zelf heb ik heel erg genoten van het verslag van Bob Gregg, over de inheemse druiven van Quebec. Maar er zijn ook verhalen over tannat, barbera, langrein, touriga nacional etc...

Het is mijn bedoeling maandelijks mee te gaan doen aan de originele Wine Blogging Wednesday. Ik zal hier ook het thema van de volgende WBW doorgeven zodra dat bekend is, samen met een korte toelichting op de bedoelingen van de originele Wine Blogging Wednesday.

Going native - Wine Blogging Wednesday #37

For the 37th edition of the original Wine Blogging Wednesday, Dr. Vino picked the theme 'Going native'. Winelovers and bloggers all over the world are asked to taste wine of a grape variety that is native to the region it is grown in. Of course the big six - Riesling, Chardonnay, Sauvignon Blanc, Cabernet Sauvignon, Merlot, and Pinot Noir - are excluded, even if you want to taste and discuss a wine from France.

Picking a native grape in Europe is a piece of cake, I am sorry to say. My first idea was to choose an Austrian Grüner Veltliner or an Italian Tocai Friulano. Or maybe a Spanish Monastrell, Portuguese Albariño or German Silvaner. In the end, we (my husband and I) came back to France. In the summer of 2006, we had a very nice wine experience. Dick Veerman, well known Dutch food blogger, took us to visit winemaker Thierry Navarre, who makes wine in the little town of Roquebrun, in the Languedoc (south of France). There we tasted an amazing array of wines; one of those wines was called Ribeyrenc.

The grape variety ribeyrenc is also known under the name aspiran. It is a grape that all but disappeared after the great phylloxera disaster in the late 19th century. Small pockets of the variety survived until 1956, when a big frost destroyed the remaining hectares. Thierry Navarre's father was able to hold on to his rows of ribeyrenc, though, and Thierry himself is now trying to save this delicate grape variety from oblivion. With the help of local growers Navarre is planning to expand the area of ribeyrenc planted.

When this grape receives the attention it deserves, you will find in the glass something that has a strong resemblance to good Pinot Noir. At the moment, Navarre has still so little ribeyrenc planted that the wine isn’t advertised anywhere, not even in his own tasting room! Only friends, acquaintances and lovers of good wine are allowed to buy a few bottles of wine. We were fortunate enough to buy three bottles of this delicious wine. Navarre hopes that in a few years he will have enough vines to be able to produce more bottles of ribeyrenc.

Last Sunday we opened our remaining bottle of Ribeyrenc 2005, 'Cépage oublié du Languedoc' (forgotten Languedoc varietal). We drank it with 'coq au vin' (chicken in wine), a dish that goes well with Pinot Noir from Burgundy. What a treat that was, again! The wine smelled of delicate wild strawberries, and tasted fresh and fruity, with balanced acids, little tannins and a medium finish. The alcohol percentage was only 11%, fitting in with a new European trend towards wines with lower alcohol percentages! What a pity we had only one bottle left ...

Wijnkronieken (Wine Chronicles) has decided to participate in the original Wine Blogging Wednesday. Although we are the initiators of `Wine Blogging Wednesday goes Dutch', we always liked the original American idea better. The Dutch version of WBW used a different concept: we tasted two wines easily available in The Netherlands and compared tasting notes. Several months ago we decided to pull the plug from the Dutch version of WBW, because the response was disappointing.

At the time we did not give enough credit to Lenn Thompson's original Wine Blogging Wednesday idea, although we rectified that later. By taking part in the original WBW, we hope to give real credit to Lenn's highly original idea, still going strong after 37 editions.

WBW tijdelijk in de ijskast

De afgelopen acht maanden hebben we met veel plezier Wine Blogging Wednesday georganiseerd. Samen met Ed van Wijnerij, Dick van (inmiddels) Winelog en Cuno van Wijnsuggestie maakten we een vrolijke start. Al gauw deed ook Drinkblog mee, gevolgd door het Ministerie van Eten en Drinken en Wijn.blog. Onlangs besloot Dining&Wining aan te haken, dat toen mooi Wijnsuggestie kon opvolgen, aangezien dat met deelname gestopt was.

Enthousiast deed ook Onno Kleyn mee, schreef over ons in de Volkskrant en zocht iedere keer een recept voor ons uit. Andere wijnschrijvers schreven over ons initiatief: zo ontdekte ik laatst dat Magda van der Rijst WBW noemde in het oktobernummer van het PGGM Magazine. En Wijninfo nam informatie over ons op op hun site.

Echter, ondanks een aantal zeer enthousiaste deelnemers is de respons toch achtergebleven bij wat we hadden gehoopt. Ailko Faber meldde het ook al in zijn eindoordeel van vorige maand.

Daarom hebben we besloten Wine Blogging Wednesday tijdelijk in de ijskast te zetten, om te kijken hoe we een en ander in een ander vat kunnen gieten. Uiteraard zijn jullie ideeën daarbij van harte welkom. Laat ons maar eens weten wat je er tot nu toe van vond, wat er goed was, wat er beter kan.
Wij hebben inmiddels wel een aantal nieuwe ideeën, we hebben alleen nog even tijd nodig ze uit te werken.

Al diegenen die hebben deelgenomen: bedankt mensen, het was leuk! We hopen dat jullie ervan genoten hebben. Al diegenen die niet hebben deelgenomen: jammer, jullie hebben iets gemist. Houdt Wijnkronieken en de andere blogs maar in de gaten, jullie horen nog van ons.

Verfluchtjes

Wijn proeven en je huis verven, dat gaat dus gewoon niet samen. Onlangs verfraaide de winterschilder onze binnendeuren, dus zaten we een week in de verflucht. Stom genoeg maakte ik op een van de ergste dagen de Goat Door open, de witte wijn van Wine Blogging Wednesday - 8. Mijn neus en smaakpapillen wilden gewoon niet die dag, ik kan er helaas dan ook weinig over zeggen. Als ik de fles nog kan vinden, schaf ik hem aan en proef ik alsnog. Anders moeten we het deze maand doen met de opmerking van Nico, die het een hele prima Chardonnay vond. Hij had niet de hele dag in de verflucht gezeten en kwam 's avonds nog 'fris' binnen. De wijn smaakte hem uitstekend, hij had absoluut iets weg van een goede witte Bourgogne.

Volgende keer beter, zullen we in mijn geval maar zeggen.

Zwervende Geiten

Ken je die zondagen? Je weet dat je naar een feestje gaat waar de wijn niet je dat is, dus zet je zelf alvast maar wat 'koud', voor als je terugkomt.

Zondag had ik om die reden de Goats do Roam klaargezet, de rode wijn die deze maand in Wine Blogging Wednesday centraal staat. Jawel, ik had een wijn uit Zuid-Afrika klaar gezet om van te genieten, en dat wil echt iets zeggen bij mij. Twee dagen eerder had ik al een glaasje genomen, om eens naast een andere wijn te zetten. Toen was die Goats do Roam al uitstekend uit de bus gekomen, maar zondag heb ik er gewoon van genoten. Manlief had meer trek in Bordeaux, die heeft zich verlustigd aan een fles Haut Bages Liberal... Maar ik had genoeg aan een open fles Zuid-Afrikaanse wijn!!! Twee dagen stond íe dus al open, maar door de schroefdop was hij toch uiterst fris en fruitig gebleven. Ik heb tijdens de gourmet - de restjes vlees uit de kersttijd moesten op - werkelijk zitten genieten. Ik werd er zelfs helemaal vrolijk van.

Over deze Goats do Roam vind je op de site van de makers veel informatie: het is een blend van shiraz en pinotage met cinsaut, mourvèdre, grenache, merlot, carignan, gamay and cabernet. Dat is niet helemaal dezelfde mix als voor een Côtes du Rhône - daarin zul je geen pinotage aantreffen bijvoorbeeld - maar het eindresultaat lijkt er zeer sterk op. Eerlijk gezegd vond ik 'm frisser en fruitiger dan menig Côtes du Rhône die ik geproefd heb.

Die site meldt ook dat de wijn een topper is in de VS en dat vind ik toch wel verrassend. Hij is zo heel anders dat de diverse Amerikaanse roden die ik ken: subtiel gebruik van rijping op houten vaten, geen overdonderende vanillegeuren, geen zoete indruk maar juist een kruidige. Hij heeft wel een vrij hoog alcoholgehalte, 14,02%, maar daar heb ik geen last van gehad.

Ik kan alleen maar concluderen dat dit een hele prettige wijn is, voor zo 's avonds als opkikkertje. Bij voorkeur te drinken bij een maaltijd met vlees, maar ook als borrelwijn is hij goed te drinken. Alles in de wijn was uitstekend in balans: rijpheid van het fruit, alcohol, suikers, zuurgraad, houtgebruik. Kortom, voor mij categorie 3: Yes, daar wil ik meer van drinken!

Potige geiten en doddige pinguins

Voor de achtste Nederlandse Wine Blogging Wednesday koos Ailko Faber opnieuw twee Zuid-Afrikaanse wijnen: Goat Door 2006 en Goats do Roam 2005 van het bedrijf Fairview. Beide flessen hebben een potige geit op het etiket, verwijzingen naar de geitenkaas die het bedrijf ook maakt. Maar er is meer aan de hand met die etiketten. Ze passen namelijk uitstekend in de marketingtrend van de zogenaamde 'critter' labels. 'Critter' komt van creature en betekent iets als wezentje, diertje. Etiketten met diertjes doen het de laatste drie jaar uitstekend, aldus het bekende marktonderzoekbureau AC Nielsen. Van de 438 nieuw geïntroduceerde wijnmerken tussen maart 2003 en maart 2006 hadden er 77 een diertje op het etiket - 18% van het totaal.

Het begon allemaal met de bekende Yellow Tail kangoeroe, die in de VS razend populair werd. Daarna zijn schildpadden, beertjes, pinguïns, krokodillen, emoes, rendieren, lama's en ook geiten gevolgd. Overigens is de trend niet echt nieuw: denk maar aan de beroemd Duitse Schwarze Katz. Er zijn ook geluiden dat de critters al weer op hun retour zijn: Jon Bonné schreef voor SFGate.com (de digitale San Francisco Chronicle) een boeiend artikel over trends in labelling. Constellation Brands, de grootste wijnmulti-national ter wereld, gebruikt inmiddels 'adventure labels', met surfplanken en sportauto's.

Al deze trends hebben maar één doel: merkbekendheid. Je zit naast iemand op het terras, ziet wat ze drinken en vraagt ook om die wijn met die geit. De zichtbaarheid en herkenbaarheid van de fles spelen niet alleen meer een rol in het onderste prijssegment, ook grote namen als Fairview richten zich hierop. Met een fles die herkenbaar van een groot, duur of bekend merk is, willen veel mensen graag gezien worden in het restaurant. Maar dan moet dat label ook wel herkenbaar zijn, en geen ondefinieerbaar goudgerand kasteel of heuvelrugje vertonen.
Dus: potige geiten en een onmiddellijke identificatie van de wijn.

Naast de afbeeldingen van de geiten hebben de etiketten van Fairview nog een ander onderscheidend kenmerk: de namen, die rechtstreeks verwijzen naar bekende wijnen uit het wijnland der wijnlanden Frankrijk. En ook deze keuze is niet toevallig: het is een directe verwijzing naar de tijd dat het nog toegestaan was een Australische, Californische of Zuid-Afrikaanse Chardonnay gewoon Chablis te noemen. (In Californië zat er soms niet eens Chardonnay in de Chablis...). Australië kende zijn ports, Californië zijn Bordeauxs, etc... Met de toegenomen mondiale regelgeving mag dat allemaal niet meer: een Chablis mag alleen uit de streek in Frankrijk komen, evenals een Champagne of een Bourgogne. Toch blijven deze wijnen DE standaard voor veel wijndrinkers, een feit waar wijnmakers dan wel weer graag bij aanhaken. Charles Bell heeft zijn wijnen - wel met een vette knipoog - heel bewust naar twee wijngebieden in Frankrijk genoemd: Côte d'Or (Goat Door) en Côtes du Rhône (Goats do Roam).

Slimme marketingtechnieken allemaal, die zorgen voor goede verkoopcijfers. Maar het zegt niets over de kwaliteit van de wijnen. Daarover gaan we binnenkort maar eens oordelen: volgende week in ieder geval een verslag over de Goats do Roam.

Wine Blogging Wednesday - 8

Een van mijn goede voornemens voor 2007 is minder katten op wijnen uit verre landen. Want ik ben eens gaan nadenken, en als historicus en wijnliefhebber kun je eigenlijk niet met goed fatsoen wijnen van verder weg afschrijven voor consumptie in Europa. Wat zou het vasteland van Noord-Amerika in de zeventiende en achttiende eeuw geweest zijn zonder de wijnen uit Madeira? Wat zouden de Engelsen in India in de negentiende eeuw hebben moeten drinken zonder wijnen van de Kaap? Nederlandse bedrijven als Jacobus Boelen haalden rond 1900 een fors deel van hun omzet uit Nederlands-Indië.

Great wines are made by their markets, zegt Hugh Johnson*. Ik zou zelfs wel durven stellen: Wines are made by their markets. Geen markt, geen wijn. Zonder de grote behoefte aan wijn in overzeese gebieden was een wijn als madeira in zijn huidige vorm nooit ontstaan. Zonder de vraag naar een alternatieve drank voor rum hadden ze in Australië in de achttiende eeuw misschien nooit een wijnindustrie opgezet. En zonder de grote dorst van de Verenigde Oostindische Compagnie waren er rond Kaap de Goede Hoop geen druivenstokken aangeplant.

Wat ik wil zeggen: wijn is eigenlijk altijd al over grote afstanden vervoerd: rond het begin van onze jaartelling van de Romeinse koloniën Massilia (Marseille) en Narbonne over bijvoorbeeld de Rhône naar de Keltische en Germaanse stammen in het noorden. In de Middeleeuwen van eilanden in de Middellandse Zee naar de havens van Brugge, Damme en Middelburg. Of verder nog, naar Hanzesteden rond de Oostzee. In de zeventiende eeuw van Madeira naar de jonge Amerikaanse koloniën aan de Oostkust, etc....
Wie ben ik dan om te mopperen dat we zo veel Zuid-Afrikaanse, Chileense of Australische wijn drinken tegenwoordig?

Dit alles schrijf ik omdat we deze maand opnieuw twee Zuid-Afrikaanse wijnen gaan proeven ter gelegenheid van Wine Blogging Wednesday.
En niet zomaar wijnen, maar flessen waar diverse anekdotes over te vertellen zijn. Wijnen die enerzijds gericht zijn op de markten die om deze wijnen vragen, maar anderzijds ook de passie van een bevlogen wijnmaker uitdrukken. Over de wijnen en wijnmaker de komende woensdagen meer informatie, vandaag nog even kort iets over het bedrijf waar ze vandaan komen: Fairview in het wijndistrict Paarl. In 1693 ontving Steven Vervey, waarschijnlijk een Franse hugenoot gevlucht na de opheffing van het Edict van Nantes in 1685, van gouverneur Simon van der Stel een stuk land op de zuidwestelijke helling van Paarl Mountain. Uit de overgeleverde belastingopgaven uit die tijd is vast te stellen dat al in 1699 wijn werd gemaakt op Fairview, dat toen nog Bloemkoolfontein heette.

Na een roerige geschiedenis kwam het land en de boerderij in 1937 in handen van de grootvader van de huidige eigenaar, Charles Back I. Deze had in 1926, voor de aankoop van wat nu Fairview is, al een Zuid-Afrikaanse prijswinnende wijn gemaakt. Inmiddels is zijn kleinzoon Charles Back II een van Zuid-Afrikaans meest begenadigde wijnmakers, maar daarover volgende week meer.

De twee wijnen van Wine Blogging Wednesday - 8 zijn:

Goat Door 2006, een witte wijn (Chardonnay) in de stijl van de Cote d'Or (Bourgondië), prijs € 7,40
Goats do Roam 2005, een rode wijn in de stijl van de Côte du Rhône, prijs € 8,35

De wijnen van Fairview zijn verkrijgbaar bij slijters en wijnspeciaalzaken die aangesloten zijn bij de Wijnkring. Lees voor meer informatie ook de introductie van Ailko Faber op Winelog, of de bijdragen van mijn collega's op Wijnerij, DiningandWining, Drinkblog, Wijn.blog.nl en het Ministerie van Eten en Drinken. Onno Kleyn geeft ongetwijfeld weer een heerlijk recept vandaag!

* Hugh Johnson, The Story of Wine, p. 243

Wine Blogging Wednesday - 7; het eindoordeel

Ed van Wijnerij schreef vandaag een mooi eindoordeel over de twee Chenin's van Groot Parijs in Zuid-Afrika. Velen vonden het twee uitstekende wijnen, zelf was ik er minder gecharmeerd van.

Wine Blogging Wednesday gaat nog heel even door op de oude voet, maar over enige tijd zullen we het jullie nog makkelijker gaan maken mee te doen. Hou de deelnemende blogs de komende tijd daarom goed in de gaten.

En volgende week zijn we te gast bij een 'nieuw' blog, Winelog op Tastewine. Winelog is opgezet door Dick Veerman en Ailko Faber; tevens zullen ondergetekende en anderen ook regelmatig een bijdrage aan Winelog gaan leveren.
Ailko Faber zal ons op 3 januari de twee wijnen van Wine Blogging Wednesday - 8 presenteren en op 30 januari het eindoordeel geven.

Stay tuned, zoals ze vroeger op de radio zeiden!

Geproefd: Die Tweede Droom Chenin Blanc

Daar zaten we dan weer aan de keukentafel. Elk twee glazen voor de neus, eentje gevuld met Die Tweede Droom Chenin Blanc 2005 Unwooded van Groot Parijs en eentje met dezelfde wijn maar dan in een 'geeikte' versie. Het ging hier om de twee wijnen van Wine Blogging Wednesday december, afkomstig uit Zuid-Afrika. We waren er beide erg nieuwsgierig naar, aangezien we regelmatig de Loirestreek bezoeken en daar graag wijnen van de chenindruiven drinken.

Maar helaas, onze onmiddellijke en eerste reactie was: dit is helemaal geen Chenin Blanc, dit heeft helemaal niet de karakteristieken die we kennen: niet dat heerlijke bloemige, niet die hoge zuren! Oh zeker, de eerste indruk was van een frisse, fruitige wijn, goed gemaakt, clean. Maar geen chenin blanc. En de versie die gerijpt had op eiken houten vaten al helemaal niet. Nu heeft de Kaapse Steen (chenin blanc in Zuid-Afrika) wel minder zuren dan de wijnen van de Loire en wordt in de regel doelbewust gemaakt voor onmiddellijke consumptie. Maar toch....

Toen we verder gingen proeven, gingen ons allerlei storende dingen opvallen: in de unwooded versie een hele lichte geur van bordkarton bijvoorbeeld, of een wat bittere nasmaak in beide, soms wat lijkend op grapefruit. En beide wijnen lieten geen enkele indruk na op het moment dat de slok uit de mond was. We gaven hem een categorie 2: blij als ik dit op een feestje krijg, maar zelf zal ik het niet aanschaffen.



Opvallend genoeg vielen deze storende kenmerken weg in combinatie met het eten: gepaneerde rogvleugels met vijfkruidenpoeder. De subtiele smaak van de oosterse kruidenmix combineerde uitstekend bij de wooded versie van de Chenin Blanc. Misschien gold toch een beetje het principe: drink een wijn bij een gerecht uit de streek waar hij vandaag komt? Want de Zuidafrikaanse keuken is een typische mengkeuken, met elementen uit Indonesië, China, India, Afrika en West-Europa.

Maar wederom gold: voor ons geen Nieuwe Wereldwijnen, tenminste niet als we in Europa zijn. Ter plekke, straks in Californië of in de toekomst misschien nog eens in Nieuw-Zeeland, zal ik graag van de plaatselijke wijnen genieten, maar in Nederland drink ik liever Franse, Italiaanse of Spaanse wijn.
En ik roep het ook hier nog maar eens: waarom zou je nou toch wijn helemaal uit Zuid-Afrika halen als je voor dezelfde prijs van 7 à 8 euro ook een goede fles uit Frankrijk kunt halen? En waarom zou je een wijn drinken van een druif waaruit alle karakteristieken van die druif verdwenen zijn?

Hoe meer verschillende wijnen we drinken, hoe vaker we bevestigd worden in ons oordeel: haal nou toch gewoon wijn uit de landen die je omringen! Zet de punt van je passer in Nederland, plaats het andere been op Gibraltar en trek dan een cirkel. Beperk je in de aanschaf van je wijn tot de landen die binnen die cirkel vallen en maak alleen af en toe eens een uitstapje om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in de wijnwereld.
Goed voor het milieu, goed voor de wijnboeren in Europa, goed voor de Europese economie als geheel en echt niet bedreigend voor je portemonnee.

Twijfels en overpeinzingen

27% van onze nationale wijnconsumptie komt uit een niet-Europees land, lees ik vandaag in het persbericht voor 'Ontdek de Nieuwe Wereld 2007', het jaarlijkse evenement van Perswijn. Tien jaar geleden was dat nog slechts 4%. In Nederland lijken we dan nog achter te lopen: in het Verenigd Koninkrijk is al 50% van de nationale consumptie uit de Nieuwe Wereld afkomstig.
Absoluut favoriet in Nederland zijn de Zuidafrikaanse wijnen. Vandaag staat op Drinkblog een goed overzicht van die enorme toename van de consumptie van Zuidafrikaanse wijn in Nederland.

Maar tot nu toe ben ik ze nog niet tegengekomen, Zuidafrikaanse wijnen waar ik voor thuis blijf. Of het moet die ene Lammershoek Roulette 2004 zijn, een cuvée van shiraz, carignan, grenache en een snufje viognier.

Voor Wine Blogging Wednesday hebben we inmiddels ook al wat Nieuwe Wereld geproefd: Argentinië, Australië en nu dus Zuid-Afrika. Nog te weinig om te kijken of de Nieuwe Wereld er beter of slechter vanaf komt dan de Oude Wereld. En wat is nu eigenlijk Oude of Nieuwe Wereld? Sommigen zouden de Spaanse wijnen die we in oktober dronken ook beoordelen als uit de Nieuwe Wereld. Het waren wijnen die met moderne technieken gemaakt zijn, afkomstig uit een land dat misschien nog sterker dan sommige landen buiten Europa in opkomst is.

Ik begin inmiddels wel heel benieuwd naar de Chenin Blancs van Groot Parijs te worden. Ze staan bij ons voor vrijdag gepland, bij rogvleugels. Ik moet eerlijk bekennen dat ik wat deze Chenins betreft een beetje met mijn handen in het haar zit. Wat zijn dit voor wijnen? Waar passen ze bij? Bij wat voor gelegenheden zou ik ze drinken? Zou ik ze iemand cadeau durven geven? En aan wie dan? Chenins uit Frankrijk ken ik goed; we zijn jaren achtereen in de Loirevallei op vakantie geweest en hebben er diverse wijnen van chenin blanc gedronken. Wijnen uit Vouvray en Savennières (droog), of uit de vallei van Layon (zoet), of uit Saumur (mousserend) bijvoorbeeld. Die wijnen kan ik plaatsen, daar heb ik een kader voor, heb ik ervaring mee. Maar de Zuidafrikaanse Chenin weet ik nog niet goed een plekje te geven in mijn wijnervaringen. Ik heb wel eens Zuidafrikaanse Steen op, uit de supermarkt. Aangezien Steen gewoon een andere naam voor Chenin Blanc is, ken ik de wijnen dus wel. Maar die hebben geen blijvende indruk achter gelaten.

Kortom, voor mij is deze Wine Blogging Wednesday nog veel meer een ontdekkingsreis dan anders: in tegenstelling tot andere keren heb ik geen idee wat ik in de fles kan verwachten. Bovendien ken ik de Zuidafrikaanse keuken niet.
Nog twee nachtjes slapen, dan zal ik het weten.

Wine Blogging Wednesday - 7

Vandaag presenteren we jullie alweer de zevende aflevering van Wine Blogging Wednesday - het online evenement waarbij je telkens twee wijnen proeft waarover wij graag je oordeel horen. En wij dachten dat jullie zo vlak na de Sint wel een wat lichtere wijn zouden kunnen waarderen.

Dit maal koos Wijnerij de wijnen uit: het werden twee Zuidafrikaanse witte wijnen, van de druivensoort chenin blanc.

"Groot Parys" Chenin Blanc Unwooded Die Tweede Droom 2005 Enkelwingerdwyn van oorsprong Paarl.

"Groot Parys" Chenin Blanc Wooded Die Tweede Droom 2005 Enkelwingerdwyn van oorsprong Paarl.


Het zijn wijnen die bij veel gerechten te drinken zijn: vis en koud vlees bijvoorbeeld. Maar probeer ze ook eens bij een Zuidafrikaans gerecht, want meestal gaat op: een wijn smaakt uitstekend bij een gerecht uit de streek waar hij gemaakt is. Ik ben heel benieuwd of dat voor een Nieuwwereldse wijn ook opgaat. Zouden er Zuidafrikaanse gerechten te bedenken zijn waar Zuidafrikaanse Chenin Blanc de beste keuze bij is?

Deze twee Chenins komen van wijngoed Groot Parys, waar een Nederlands echtpaar sinds midden jaren negentig een droom aan het waarmaken is. De ene Chenin heeft rijping op eikenhouten vaten ondergaan, de andere heeft alleen de binnenkant van stalen tanks gezien. We zijn benieuwd naar de verschillen, en uiteraard ook of beide versies misschien bij verschillende soorten eten gedronken moeten worden.

De wijnen zijn te bestellen op WineMatters, waar speciaal voor Wine Blogging Wednesday een eenmalige actie georganiseerd is. Je krijgt de twee wijnen voor € 14,45 thuisgezonden, zonder verdere verzendkosten.

Wil je meedoen? Bestel dan de wijnen, verdiep je eens in wat Zuidafrikaanse gerechten en ga vervolgens de wijnen proeven. Geef je oordeel als reactie hier op Wijnkronieken, op een van de deelnemende andere blogs of op je eigen blog. Laat in het laatste geval wel even een reactie achter bij een van de organiserende blogs! Geef je reactie ruim voor de laatste woensdag van de maand (deze maand dus 27 december) zodat Wijnerij gebaseerd op al jullie reacties een mooi eindoordeel over de wijnen kan schrijven. En voor Wine Blogging Wednesday geldt: je hoeft niets van wijn te weten om mee te doen! Alleen even wat aandacht is voldoende. We verwachten geen oordelen in de trant van 'geur van lavendelbloesem in de zomer' of iets dergelijks, wel of je de wijn lekker of niet vond, en waarom. Daar gaat het om bij WBW. En de komende weken zul je hier en op de andere deelnemende blogs op woensdag telkens weer wat informatie over de wijnen aantreffen. Blijf terugkomen dus!

Deelnemende blogs zijn:
Wijnerij
Drinkblog
Ministerie van Eten en Drinken
Dining and Wining
Kleyns Culilog
Wijn.blog

Wine Blogging Wednesday op Wijninfo.nl

De vlag mag uit! Vanaf deze week staat ons initiatief Wine Blogging Wednesday op de site van het Wijninformatiecentrum!

Wegens gebrek aan blogtijd vandaag geef ik hieronder een enigszins aangepaste versie van het persbericht dat het Wijninformatiecentrum gisteren verspreidde.

"De website Wijninfo van het Productschap Wijn/Wijninformatiecentrum heeft een nieuwe navigatiestructuur en lay out gekregen. In de website is de informatie overzichtelijker gecategoriseerd onder een vijftal hoofdthema's, te weten: Organisatie, Wijninformatie, Importeren/produceren, Scholing/cursussen en Databank wijnimport.

Via het thema Organisatie kun je bijvoorbeeld brochures van het Productschap Wijn downloaden.
In het thema Wijninformatie is informatie te raadplegen over nationaal en internationaal georganiseerde beurzen en proeverijen en allerlei wetenswaardigheden over wijn.
In het thema Scholing/cursussen zijn alle in Nederland georganiseerde wijncursussen (professionals/particulieren) opgenomen en andere opleidingen/cursussen die voor de wijnbranche van belang zijn.
Onder het thema Importeren/Produceren vind je informatie over Wijn importeren in Nederland, Nederlandse wijnproducenten, Marktonderzoek, Milieu en Nationale en Internationale wetgeving.
In het thema Databank Wijnimport zijn gegevens opgenomen van meer dan 36.000 geïmporteerde wijnen met adressen van 460 importeurs.

Degenen die hun wijnkennis willen vergroten, kunnen maandelijks deelnemen aan een wijnquiz

En last but not least kun je dus op de nieuwe site informatie vinden over Wine Blogging Wednesday, om zo met andere wijnliefhebbers van gedachten wisselen over gezamenlijk geproefde wijnen."

Wildwijnen

Waarom gaat Syrah/Shiraz nu zo goed bij wild en paté? Vorige week beloofde ik daarover wat uit te zoeken, naar aanleiding van het november thema van Wine Blogging Wednesday: een Callia Alta Shiraz en een Callia Alta Shiraz Bonarda, beide Argentijnse wijnen uit 2005.

Net toen ik de resultaten daarvan hier wilde gaan neerschrijven, ontving ik van Incontro, een in Italiaanse wijnen gespecialiseerde internetwijnhandel, een Nieuwsbrief waarin aandacht gevraagd werd voor ... wildwijnen. Importeur Margriet Baarns beschrijft in die Nieuwsbrief zo goed wat ik ook wilde gaan zeggen, dat ik maar een stukje uit haar Nieuwsbrief heb 'gepikt'. Zij schrijft:

Hoe kies je nu de juiste wijn bij een wildgerecht; want wild is wel een verzamelnaam. Er zijn fazanten en duiven, herten en hazen, alles valt onder de noemer wild. Intussen hebben we wel met heel verschillende smaken te maken.
Dan nog even de vraag HOE we het gerecht gaan bereiden en WAT we erbij gaan eten; veenbessen, gestoofde peertjes of witlof? Moeilijke combinaties en een groot scala aan mogelijkheden; je moet je gerecht en de wijnen wel heel goed kennen om een passende combinatie op tafel te zetten.
Leuker is het om te experimenteren; maak een wildgerecht en zet daar 3 of 4 wijnen bij; proef de wijnen met het gerecht en kijk wat er gebeurt. Hoe vergaat het de wijn in combinatie met het gerecht (tannines en zuren worden misschien zachter) of is het juist de wijn die bepaalde smaken (specerijen) in het gerecht naar boven haalt?
Proef, discussieer en herproef: Een gezellige en leerzame avond toegewenst!

Tot zover de Nieuwsbrief

Incontro biedt vervolgens een heel interessant pakket aan, met stevige Italiaanse wijnen: een Barbera d'Asti, een Amarone delle Valpolicella en een Nero d'Avola bijvoorbeeld. Geen Syrah's, die komen in Italië niet heel veel voor.

Al deze wijnen - de genoemde Italiaanse, maar ook diverse wijnen waar Syrah in gebruikt is (zoals uit de Rhônestreek in Frankrijk), veel Australische Shiraz-wijnen en ook de Callia's uit Argentinië - hebben een krachtige, kruidige smaak. Je krijgt vaak een indruk van specerijen, het lijkt of je leer of teer ruikt, maar ook cassis bijvoorbeeld. Doordat deze wijnen zo'n uitgesproken smaak hebben, passen ze ook goed bij gerechten met een uitgesproken smaak: wild onder andere. In wild kun je ook allerlei smaken ontdekken die doen denken aan stevige bossen, leer, lever e.d. En in de gastronomie geldt: zoek voor een combinatie van eten en wijn overeenkomst in smaakrijkdom. Geen lichte, naar viooltjes geurende wijn bij een stevige stoofpot die naar aarde en lever ruikt. Dat past gewoon niet. Ook andersom geldt: combineer geen wijn met stevige indrukken als leer en cassis met een stukje kip.

De twee Callia's zijn naar mijn idee een beetje te licht voor echt groot wild. Het wildpakket van Incontro lijkt met daar toch beter voor. Bij de hertepeper van vorige week combineerden de Callia's nog net, maar met wild zwijn was het waarschijnlijk een minder goede combinatie geweest. En met fazant moet je het helemaal niet proberen. Daar drink je iets heel anders bij dan Syrah of Shiraz: een tien jaar oude Gewurztraminer! Daarover later deze week meer.

Geproefd: de Callia's

Er zijn al weer twee reacties: Carla heeft de twee Argentijnse wijnen van WBW-november al gedronken en beoordeeld, en op het Ministerie gaan ze er met dozen tegelijk erdoorheen, lijkt het wel. Nog even om de geheugens op te frissen: het gaat deze maand om twee wijnen van Bodegas Callia, een Shiraz 2005 en een Shiraz/Bonarda 2005.

Zelf hebben we afgelopen weekend twee combinaties gemaakt: zaterdag de salade met bloedworst en cantharellen van Onno Kleyn, zondag een hertepeper. Want Shiraz/Syrah zou goed bij wild passen. Waarom is dat eigenlijk zo? Dat heeft te maken van de 'aardse' smaken en stevige 'body' van de wijnen van de syrah-druif. Voor volgende keer zal ik daar wat meer over uitzoeken en opschrijven.

We vonden het beide sappige, smakelijke wijnen, modern maar goed gemaakt. Ook na een dag open staan waren ze nog prima te genieten. Spannende wijnen vonden we het niet. Toen beide flessen leeg waren, hadden we het wel gehad: meer van deze wijnen hoefde voor ons niet. Ze bleven wat eendimensionaal; een slok was een slok, zonder verdere diepgang. Maar ondanks dat vonden we prima categorie 2-wijnen: blij als we dit op een feestje krijgen.

De Shiraz/Bonarda vonden we zwoeler, met meer fruit, minder uitgesproken zuren en veel vanille in de geur (eikenhouten vaten, snippers of staven). Nico vermoedt dat er zeer rijp fruit is gebruikt voor deze wijn, of dat deze een tweede, zogenaamde malolactische gisting heeft ondergaan, waarbij de scherpe appelzuren omgezet worden in melkzuren.

De Shiraz had nog wat laurier en drop in de geur, rook wat kruidiger, had 'betere' zuren. Beide wijnen hadden een alcoholpercentage van 14% en vrij weinig tannines. Ons beider voorkeur gaat uit naar de Shiraz, aangezien deze nog het meeste karakter had.

Carla vroeg zich in haar commentaar af waarom die Nieuwe Wereldwijnen zo gaan vervelen: voor zover ik het begrijp heeft dat vooral te maken met de manier waarop de wijnmaker met zijn druiven omgaat: clean, steriel, filtering van de wijn en mikken op een kwaliteit die jaar in jaar uit hetzelfde kan blijven. Voeg daar dan nog bij het moeilijke begrip terroir, waarmee ze in Frankrijk onder andere bedoelen: het verbouwen van de juiste druiven in de juiste omstandigheden (grondsoort, omgeving, klimaat). In Nieuwe Wereld-landen wordt veel minder op dit soort omstandigheden gelet. De San Juanvallei, waar Bodegas Callia ligt, is bloedheet en droog, meer geschikt voor tafeldruiven dan voor wijn. Ook dat soort invloeden bepalen of een wijn vlak is en gaat vervelen.

Tot slot: hoe combineerde de wijnen bij het eten? Ons oordeel: goed genoeg. De salade van bloedworst en cantharellen was heerlijk, de wijnen combineerden er goed bij. Als de wijnen iets meer zuur hadden gehad, was de combinatie waarschijnlijk nog beter geweest.

Hetzelfde gold voor de hertepeper. We haalden het recept uit een oude vertrouwde reeks, de Blue Band kookboekjes uit midden jaren tachtig: hertepoulet marineren in wijn, azijn en kruiderij. De volgende dag uit de marinade halen, aanbraden samen met blokjes spek. Daarna anderhalf uur gaar stoven na cognac, wat bloem en wat van de marinade toegevoegd te hebben. De laatste 5 minuten nog wat champignons en sjalotjes toevoegen. Saus afmaken met room (Blue Band kookboekje Vlees/Wild, pagina 127).


Foto: Wijngaarden van Bodegas Callia aan de voet van de Andes, Argentinië

Wine Blogging Wednesday - 6

Zo kort na het eindoordeel van Wine Blogging Wednesday oktober gaan we alweer vrolijk verder met Wine Blogging Wednesday november. En dit keer gaan we Europa helemaal verlaten. Het moest er een keer van komen, een groot en groeiend deel van de wijnen die in de supermarkten en slijterijen te koop zijn, komt uit niet-Europese landen. Vooral Zuid-Afrika heeft een stijgend aandeel, naast Chili en Argentinië en in mindere mate Australië en Californië.

Er komt goede wijn uit deze landen, voor een betaalbare prijs. En toch blijf ik mijn bezwaren hebben. Zonder nu direct een locavore te zijn (iemand die alleen levensmiddelen gebruikt die in een straal van een beperkt aantal kilometers om zijn woonplaats geproduceerd worden - de term is gepikt van het interview met Slow Food-ambassadrice Alice Waters in de Volkskrant), pleit ik erg voor wijnen die van dichter bij huis - voor ons dus uit Europa - gehaald worden. Laatst las ik nog een artikel over de fraudes en praktijken in het internationale wijntransport (in de Perswijn) en daar werd ik niet vrolijk van.
Ik zal een wijn uit een ver werelddeel echt niet weigeren en heel soms koop ik ook wel wat (vaak Australische wijnen), om bij te blijven. Maar je zult in onze wijnkast geen voorraden niet-Europese wijnen aantreffen, op een enkele Australiër na.

Goed, genoeg gepreekt: de wijnen van Wine Blogging Wednesday november komen uit Argentinië, het op vier na grootste wijnland ter wereld. Het gaat om twee wijnen van hetzelfde huis: een Callia Alta Shiraz 2005 en de Callia Alta Bonarda Shiraz 2005. De wijnen zijn in Nederland verkrijgbaar bij diverse slijterijen en kosten rond de 5 euro per stuk.

Bodegas Callia is gevestigd in het wijngebied San Juan, een droge hete streek die voornamelijk wijnen produceert met een hoog alcoholgehalte en een lage zuurgraad. Veel druivensap wordt er als concentraat geëxporteerd. Bodegas Callia wil daarentegen kwaliteitswijnen maken en we zullen gaan proeven of ze dat lukt.

Deze maand hebben we ook een speciale actie: de Nederlandse importeur van Bodegas Callia stelt ons een aantal sets van de wijnen gratis ter beschikking. Meld je even op Drinkblog, daar lees je precies wat je moet doen om in aanmerking te komen voor het novemberpakket van Wine Blogging Wednesday. Het wordt je bovendien gratis toegezonden. Let op: wie het eerst komt die het eerst maalt, er zijn maar een beperkt aantal sets beschikbaar.

Voor degenen die wel mee willen doen, maar niet op tijd zijn om een gratis set te bemachtigen: bij de Euroslijters en de Bottelier-keten zijn de wijnen in ieder geval te koop. Kijk even op Drinkblog voor de exacte informatie.

Tot slot nog een belangrijk gegeven: de twee wijnen zijn gemaakt van shiraz. Syrah of Shiraz wordt vanouds gecombineerd met wild(paté), dus dat is het thema van deze maand: Shiraz of Syrah bij wild en/of paté. Onno Kleyn geeft alvast een mooi recept, meer informatie lees je ook op
Drinkblog
Wijnerij
Wijnsuggestie
Ministerie van Eten en Drinken
Wijn.blog