Uit de nieuwe Decanter van oktober: Michael Broadbent drinkt om 11.00 uur ’s morgens wel eens een Riesling Auslese. Nu, zo bont hebben wij het nog niet gemaakt, maar wij zijn thuis ook niet vies van een flesje zoete witte wijn. Wel een goeie natuurlijk, een Duitse Riesling Auslese, een Elzasser Pinot Gris VT of een Coteaux du Layon.
Vandaag las ik in Hugh Johnson’s Story of Wine weer eens wat de grote zoete Franse wijnen te danken hebben aan de 17e-eeuwse Nederlanders. Zelfs een klein gebied als de Coteaux du Layon schijnt in de Gouden Eeuw ontwikkeld te zijn voor de Nederlandse markt. Moeilijk voor te stellen tegenwoordig, in een tijd waarin je maar weinig vrienden en familieleden een plezier doet met een glaasje ‘desertwijn’.
Ik moest vandaag ook weer denken aan een interessante ontmoeting die we in 2002 hadden met wijnmaker Thierry Desprès, van het domein Grande Maison in Monbazillac. Ook een mooie zoete witte! We arriveerden daar kort na de lunch, de zon zinderde boven de wijngaarden. Onze kinderen doken dan ook gelijk op de schommel die aan een schaduwrijke boom op het erf hing. Wij werden wat achterdochtig ontvangen: komt u hier zomaar langs, par hasard? Nee, konden wij monsieur Desprès gerust stellen, wij hadden zijn naam uit de Guide Hachette. Ah, dan was het goed. Nu mochten we binnenkomen om te proeven.We waren blijkbaar door dat boek geclassificeerd als echt geïnteresseerden, niet als toeristen op zoek naar een goedkoop aperitiefje.
En wat een wijnen liet deze biologische wijnmaker ons proeven: in één woord fantastisch! Tijdens het proeven hadden we nog een amusante discussie over zijn nieuwe etiketten Of we deze of de oude beter vonden. Ben benieuwd voor welke hij inmiddels gekozen heeft. Jammer dat de Nederlandse wijnpers dit domein niet bezocht heeft op de recente reis naar de Bergerac. Of misschien maar goed ook...
