Wijn in blik part 2

Tsja, wat zullen we ervan zeggen? Vliegtuigwijn. Veel toast, veel toasty flavors, weinig 'wijn'. Het had alcohol en deed denken aan zwaar geeikte chardonnay. En daar is alles mee gezegd.
Vanmiddag kocht ik twee blikjes Barokes Premium Australian Wine, bin 243, chardonnay semillon. Niet de bubbly variant, die was uitverkocht. 'The taste delivers rich, nutty chardonnay flavours and semillon fruitiness. Nose of honey from classy wines, with a distinctive peach aroma.' Dat staat er op het blikje. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat deze beschrijving bewust zo vaag is gemaakt. Chardonnay flavours: zou er überhaupt wel echte chardonnay aan te pas gekomen zijn? Zeker geen eiken vaten. Dit is mijns inziens een typisch geval van het gebruik van een zakje met houtchips. Het smaakte naar niks. Hooguit geschikt voor bij een sterk rokend kampvuur midden in de bush. En het was nog duur ook: € 3.25 voor 250 ml.
Maar oké, ik ben weer een ervaring rijker. Positief blijven!

Wijn in blik

Drankje van de toekomst? 

De laatste Wijnsuggestie Nieuwsbrief had een item over nieuwe verpakkingen voor wijn. Dat herinnerde me aan het feit dat ik zelf zo'n drie weken geleden al een foto had genomen bij Oil en Vinegar in Utrecht: blikjes chardonnay met bubbels op de toonbank. Ze zien er goed vormgegeven uit. Beter dan menig blikje bier. Misschien smaakt het ook wel zo aangenaam als bier uit blik op een picknick of meegesmokkeld in de bioscoop. Ik ga ze maar eens proberen, die bubbly chardonnays. Moet wel goed koel, vermoed ik. Maar dat zal in blik niet zo'n probleem zijn.

Americana

Allereerst: ik had een proefnotitie van de Estancia Pinnacles 2002 Pinot Noir beloofd. Hier volgt íe dan.
Bij een coq au vin hoort natuurlijk een Bourgogne. Maar als je net een Amerikaanse Pinot Noir hebt gekregen, is het verleidelijk die open te maken bij dit typisch Franse gerecht.
Het viel ons niet tegen, eerlijk waar. We hebben nog wel wat goede Franse Pinot Noir’s liggen, maar ik moet zeggen, deze Amerikaanse mocht er ook wezen. Pinot Noir zoals Pinot Noir moet smaken. Prachtig rood fruit (kersen), elegant, geparfumeerd. Ook een lichte zweem van eiken, die minder werd naarmate de fles langer open was. Ik vond het niet hinderlijk, het was goed in balans met de wijn. Zeker prettig drinkbaar, fris, ook goed te drinken zonder begeleidende maaltijd. Konden we in Europa maar meer van deze Pinot Noirs krijgen! Hoewel… ik weet niet exact wat de prijs is geweest, maar als ik naar de andere wijnen op de website van Estancia kijk zal dat toch zeker zo’n 20 dollar zijn geweest. Niet goedkoop. Maar in Frankrijk heb je voor dit bedrag ook nauwelijks goede Bourgogne meer, helaas. De uitzonderingen natuurlijk daargelaten.

In Amerika zelf wordt het mogelijk makkelijker wijnen via internet te bestellen. Het Hooggerechtshof heeft op 16 mei jl. bepaald dat staten die wel directe verzending naar de wijndrinker binnen de staat toestaan, niet het recht hebben directe bestellingen van consumenten bij een wijnproducent buiten hun eigen staat te verbieden. Iemand in New York mocht tot voor kort alleen rechtstreeks wijn bestellen bij een wijnproducent uit eigen staat. Via internet een doosje uit Californië laten komen was onmogelijk. Deze staten moeten nu beslissen: of ze staan ook verzending van buiten de staat toe, of ze verbieden rechtstreekse verzendingen helemaal, zowel van binnen als van buiten de eigen staat. Er zijn op dit moment twaalf staten waar directe verzending van producent aan consument verboden is.
Rare jongens toch, die Amerikanen.