Wijnkronieken en de toekomst
Wijnkronieken is nu al weer zo’n vijf jaar in de lucht. Naast schrijven voor Wijnkronieken heb ik inmiddels ook andere wijnschrijf-activiteiten ontplooid, die zo af en toe doorschemeren, voor de oplettende lezer. De laatste dagen ben ik ook stevig aan het nadenken over de toekomst van Wijnkronieken. Hoe lang ga ik nog door met het beschrijven van de zoveelste proeverij, de zoveelste fraaie wijn die ik zelf geïmporteerd heb, als toch 95% van de Nederlanders hun wijn klakkeloos bij de supermarkt koopt? Voor wie schrijf ik nu eigenlijk? Een vormgever is op dit moment bezig een echt logo voor Wijnkronieken te ontwerpen, dus doorgaan wil ik eigenlijk wel. Afgeleid van dat logo hoop ik een logo en een webpagina voor mijn andere wijnschrijfactiviteiten te laten maken.
Maar altijd is daar die twijfel: zal ik juist meer gaan schrijven over wijngeschiedenis, waar mijn passie ligt, maar waar slechts een heel selecte groep in geïnteresseerd is? Of zal ik toch eens vaker een supermarktwijn onder de loep nemen?
Wat doe ik dan eigenlijk nog meer? Allereerst is daar natuurlijk Herberg De Ketel en de Kurk, mijn samenwerkingsproject met Ariane. Recent is de Herberg verhuisd van Wordpress naar Blogger. We hebben een half jaartje stil gelegen, maar inmiddels is iedereen weer van harte welkom voor lekkere recepten, heerlijke wijnen en gezellige verhalen over eten en drinken. Maar ook daar geldt: er zijn al zo ontzettend veel eet-, en kookblogs. Voegen we eigenlijk nog wat toe?
Daarnaast heb ik natuurlijk mijn artikelen over wijn in het verleden geschreven: over de geschiedenis van de Utrechtse wijnhandel Van Wageningen en de Lange en over de wijnhandel in middeleeuws Utrecht. Dat laatste artikel moet ooit nog eens leiden tot een proefschrift, hoop ik! En met vriendin Ank zijn er nog andere boekplannen, maar waar haal ik de tijd vandaag....
Voor wijnhandelaren schrijf ik op incidentele basis teksten. Bijvoorbeeld voor de website van WerkhovenHelming Wijnkopers. Roel Helming en Edwin Werkhoven hadden het frame van hun website al geruime tijd klaarstaan, maar kwamen er niet toe de wijnen te beschrijven en producentenprofielen te maken. Dat heb ik de afgelopen maanden voor ze gedaan. Dit soort activiteiten wil ik eigenlijk nog wat uitbouwen.... (pure copywriting dus).
En last but zeker not least moet je de komende Perswijn maar in de gaten houden. Als alles goed gaat, tref je er in de rubriek Ter plaatse mijn beschrijving van Celler Espelt, in de Noord-Spaanse Empordá. Maar kun je copywriting combineren met schrijven voor wijnbladen? De recente discussie op Foodlog, naar aanleiding van een case die Onno Kleyn over zichzelf presenteerde op een symposium 'Wij en de commercie', bestemd voor culinair journalisten, doet mij daar weer ernstig over nadenken...
