Châteaux Carbonnieux

Onze wijnkast ligt vol met een aantal ‘ééntjes’, eenzame flessen, overgebleven van een drie- of zestal of soms in zijn of haar eentje aangeschaft. Om ruimte te maken voor wat nieuwe voorraad zijn we wat ééntjes aan het opmaken. Nou, opmaken, dat klinkt wat negatief. Het is over het algemeen een genoegen deze flessen aan te breken, want er zitten hele beste bij.
Zoals de fles van gisterenavond, bij zeewolf in romige saus (zie Allerhande 13 van dit jaar): een Château Carbonnieux 2000 (blanc uiteraard).
We dronken deze grand cru classé uit de Graves voor het eerst zo’n zeven jaar terug. Een bevriende, niet slecht in de slappe was zittende Engelsman, deed ons een paar flessen cadeau. De fles van gisteren, de 2000, komt meen ik van een Wijnweek van AH (gekocht met airmiles of zoiets…..).
De Carbonnieux heeft als AOC aanduiding Pessac-Léognan, een appellation die in 1987 ontstond door bundeling van de inspanningen van een aantal topklasse producenten in een aantal dorpen in de Graves. Er komt dan ook vrij veel goede wijn vandaan: alle grands crus classés van de Graves vallen onder de Appellation Pessac-Léognan Controlée, ook Château Haut-Brion.
Witte Pessac-Léognan is vooral gebaseerd op sauvignon blanc, aangevuld met sémillon. De witte Carbonnieux heeft ongeveer 65% sauvignon blanc en wordt op hout gelagerd. Die houttonen kwamen gisteren stevig naar voren. Eerst bleef die indruk nog wat beperkt, wat lichte vanille en toasttonen, maar naarmate de wijn langer open stond, werd het hout steeds aanweziger. Voor mij uiteindelijk zelfs iets té aanwezig. Ondanks dat vond ik het een uitstekende wijn. Een mooie lichtgele kleur, heel zuiver, naast het hout was er veel fris fruit aanwezig, vooral druif. Achteraf meen ik ook wel iets van lindebloesem te hebben bespeurd, maar ik werd pas op het idee gebracht toen ik beschrijvingen van witte Pessac-Léognan las. Abrikozen, perziken, brem en citrusvruchten heb ik er echter zeer zeker niet uitgehaald.