Gemengde gevoelens
Trouwe lezers hebben het al wel gemerkt: de afgelopen maanden heb ik verschillende wijnen van Wagner Stempel besproken. Deze wijnen werden mij toegezonden door de Nederlandse importeur, RieslingPartners&Co. Onlangs ontving ik via wijnhandel Van Huystee in Laren (N.H.) nog eens twee nieuwe Wagner Stempels, een Spätburgunder S Trocken 2003 en een Cuvée Rot.
Afgelopen zondag werd de Spätburgunder uitgeprobeerd, bij een varkensvleesrollade met rode kool en sperzieboontjes. En we hebben er gemengde gevoelens over. Niet dat het een slechte wijn was, zeker niet. Eigenlijk hebben we gewoon heel erg genoten. Op advies werd de fles al een aantal uren van te voren geopend. Maar uiteraard proef je dan toch even, in een klein glaasje meestal. We roken heerlijk rood fruit, kersen en een beetje rode bessen. Na het proeven hadden we een indruk van stevige tannines en veel alcohol. Een hele stevige wijn dus.
Bij het eten, zo'n twee uur later, dronken we de wijnen uit de juiste Bourgogne-glazen (voor Pinot Noir = Spätburgunder) en nu kwam ons een stevige vanillegeur tegemoet. We verschilden van mening: ik vond dat het hout het fruit overheerste, Nico ontdekte toch nog wat fruit. Bij de rollade en de rode kool combineerde de wijn uitstekend, het was een fraai geheel. De tannines waren veel ronder geworden, MAARRRR, de alcohol bleef vrij dominant. En dat vonden we wel een beetje jammer. Het is een prachtige rode wijn maar met 14% alcohol toch eigenlijk wel erg zwaar voor een Spätburgunder / Pinot noir, vonden wij. De hete en droge zomer van 2003 heeft ook in Duitsland fruit opgeleverd met zeer hoge suikergehaltes, waardoor de wijnen veel alcohol bevatten. Je hoort er wijnschrijvers wel vaker over klagen, de stijgende alcoholgehaltes in diverse wijnen. Zelf hadden we daar nog niet zo bij stilgestaan, maar door deze Wagner Stempel werden wij ons dit verschijnsel ook bewust. Het is op zich niet slecht, maar je moet er wel degelijk rekening mee houden. Van dergelijke wijnen drink je toch minder makkelijk een fles weg.