Good wine weekend
Vorige zondag een bad wine day, dit weekend een compleet good wine weekend. En de zon scheen er ook nog eens bij, wat wil je nou nog meer....Vineus (en anderszins... ) was het weekend zo geweldig dat het moeilijk kiezen is wat eerst de beschrijven. Om te beginnen maar eens de wijnen op een rijtje (niet om iemand jaloers te maken, maar om aan te geven hoe divers zo'n weekend kan zijn!)
Deel 1: Zaterdag, bij goede vrienden in de tuin (heerlijk jongens, doen we nog eens):
• Champagne van R&L Legras, Brut Blanc de Blancs Grand Cru, Chouilly, bij aspergetaart en gerookte zalmhapjes. Het feest is begonnen!
• Nebbiolo Langhe Ginestrino 2004 van Conterno Fantino bij de rosbief, mierikswortel-aardappeltaart en zomergroenten; veel te jong om nu te drinken, maar bij de rosbief toch uitstekend. De wijn werd omschreven als 'zwarte thee', maar Bart stuurt mij nog een proefnotitie van de wijn zoals íe een dag later smaakte, toch Bart? ;-)
• Inniskillin Icewine 2002 Vidal Oak Aged VQA Niagara Peninsula, bij Ariane's onvolprezen lemon-meringue pie en Bretonse boterkoek. Wauw...
Deel 2: Zondag, bij de eerste Food- and Winebloggersbijeenkomst (zie de blog die hierop volgt):
• Ribeyrenc, 2004 van Thierry Navarre, Roquebrun, Languedoc. Er worden jaarlijks slechts tussen de 600 en 900 flessen van deze uitzonderlijke druivensoort gemaakt. De Ribeyrenc of Aspiran is een druivensoort van vóór de grote massa-herplantingen in het zuiden van Frankrijk en geeft je een idee van hoe een wijn rond 1850 gesmaakt moet hebben. Bijzonder was dat Dick ons flessen van de wijn met en zonder natuurkurk liet proeven. Die met de kunstkurk was nog fris en fruitig (hoewel al van 2004 en over zijn top), die met de echte kurk had geen lekkere, rook muf. Een goede illustratie van waarom producenten op schroefdop of vino lock overstappen.
• Mariposa, Vino rosso frizzante van Casalone, oftewel een heerlijk rode mousserende wijn met slechts 5% alcohol. Voor zo'n warme zondagmiddag een uitstekende wijn, die evenals de Ribeyrenc prima combineerde bij de verrukkelijke door Cécile gemaakte salade van eendenmaagjes (gésiers), rucola en gedroogde tomaten. De Mariposa wordt gemaakt van de druivensoort bracchetto d'Acqui in het gebied ten oosten van Asti in het Italiaanse Piemonte. De echte bracchetto d'Acqui geniet de DOCG-status, maar de fles van zondag mag eigenlijk geen bracchetto d 'Acqui heten: de wijngaarden waar de druiven voor deze wijn hangen, liggen net buiten het DOCG-gebied. Er worden slechts kleine hoeveelheden van deze zoete, meestal mousserende, wijn geproduceerd en het overgrote deel wordt dan ook in de regio zelf geconsumeerd als dessertwijn bij rood fruit en diverse vruchtentaarten.
• een rode wijn, Château de Tréviac, AC Corbières, 2004 (ingebracht door Ed) en een witte wijn Grüner Veltliner Landwein, Langenlois, 2005 van Willi Bründelmayer, bij de confit de canard (eendenboutjes met een heerlijk knapperig vel). De kruidige en frisse Corbières combineerde goed met de eend, maar verbluffend was de combinatie met Grüner Veltliner – hoe kan het ook eigenlijk anders. Bij de eend en zelfs na de rode wijn bleef deze simpele wijn van één van Oostenrijks topproducenten geheel overeind. Eend met Grüner Veltliner: een combinatie om nog eens verder te onderzoeken.
Thuis wachtte mij dan nog een fles Silver Lake Pinot Noir 2004 van Willi Opitz, heerlijk, maar na al dit heerlijks wel te zwaar om nog optimaal van de genieten (14.5%).
Als er één weekend heeft geïllustreerd hoe gevarieerd de oude wijnwereld nog altijd is, dan is het dit weekend wel. Rood en wit, stil en mousserend, Frankrijk, Oostenrijk en Italië. De vreemde eend (toepasselijk) in de bijt is de Canadese Icewine, die krijgt binnenkort dan ook zijn eigen blogje.
