Bezoek aan de Apostelhoeve

Het bezoekje aan de Apostelhoeve op 16 mei, hoe kon ik het vergeten te beschrijven. Een idyllischer plekje voor een wijnboerderij en wijngaarden heb ik nog niet eerder getroffen.
Slechts een kleine twee weken na ons bezoek aan een andere 'naam' in de regio, Genoels Elderen in België, was ik op een stralende zaterdagochtend bij een wijnmaker aan de Nederlandse kant van de grens.
Met grote verschillen: Genoels Elderen, een statig kasteel dat zich richt op de Bourgondische druiven, Apostelhoeve een prachtige hoeve van mergelblokken met Elzassers in de wijngaard. Op mijn vraag aan Mattheu Verhulst waarom dat nu was, antwoordde hij slechts dat het een kwestie van keuze was. Apostelhoeve heeft riesling, müller thurgau, auxerrois, pinot gris, Genoels Elderen heeft pinot noir en chardonnay.
Persoonlijk vind ik de wijnen van de Apostelhoeve geslaagder. Op de een of andere manier passen ze beter bij de streek, bij de omgeving.
Tijdens de korte toer door de wijngaarden en langs de opslagkelders wist Mattheu Verhulst ons te boeien met zijn vlotte verhaal. Heel goed om alles eens in het Nederlands uitgelegd te krijgen en niet in het Frans. Tot slot van de ochtend proefden we onder leiding van Verhulst drie wijnen: de Cuvée XII, Auxerrois 2002 en Riesling 2002. Helaas, ik vond de Cuvée XII geen succes. Met Perswijn kan ik het dan ook niet eens zijn: zij benoemden deze assemblage in het eerste nummer van dit jaar als voller, rijker en vineuzer dan de variëteitswijnen. De slokken Riesling waren voor mij echter een verademing na de Cuvée, die ik, hoewel volledig droog gevinifieerd, toch iets ondefinieerbaar zoets vond hebben. Mijn collega's aan de proeftafel kozen veelal voor de assemblage. De Auxerrois vervolgens was een complete verrassing. Wat een fantastische wijn is dat, vooral omdat ik de druif alleen kende van de gortdroge wijnen uit de Cotes de Toul van vorig jaar. Vanavond gaat die Auxerrois open, bij de asperges.

Na een weekendje Haspengouw even verslag van de wijnavonturen aldaar. De Haspengouw is een prachtige streek in Belgisch Limburg, net even ten westen van Maastricht. Dit weekend hadden de meeste fruitbomen er helaas al hun bloesem verloren, alleen de appelbomen stonden nog mooi in bloei. Naast wat cultuur in het oude stadje Tongeren zochten we er uiteraard ook naar wijn.

Al in de Middeleeuwen werd in deze streek wijn verbouwd, maar ook hier heeft de kleine ijstijd van de zestiende en zeventiende eeuw zijn tol geeist. Bovendien bleek graan meer op te brengen en kregen de wijnbouwers te maken met een ziekte in de wijnstokken. In de jaren negentig van de twintigste eeuw zijn ook hier, net als op vele plaatsen in Nederland, diverse initiatieven ontplooid om de wijnbouw nieuw leven in de blazen. Zo is in Borgloon de wijngaard De Groote Mot in ere hersteld, op de zuidhelling van het hoger geleden stadje. Deze wijngaard werd oorspronkelijk in 1340 aan de kapittelheren van de St. Odulfuskerk geschonken. Het middeleeuwse gilde van wijnverbouwers in het stadje leeft voort in het hedendaagse Gilde der Loonse Wijnluyden.

Overigens verbleven wij in de schitterende vierkantshoeve De Wijngaardhof te Gutschoven, enkele kilometers zuidelijk van Borgloon. De boerderij is gelegen aan de Wijngaardstraat, een teken dat ook hier vroeger mogelijk wijngaarden hebben gelegen. De huidige eigenaren telen appels, peren en kersen, maar jammergenoeg geen druiven.

De Haspengouw heeft sinds januari 2000 zelfs een AOC: Haspengouwse wijn, Gecontroleerde oorsprongsbenaming.
De wijn mag slechts onder deze benaming verkocht worden indien hij voldoet aan strenge voorschriften betreffende soorten, kwaliteit, opbrengstbeperking en laboratoriumanalyses. Het Ministerieel Besluit van de erkenning van Haspengouwse wijn als kwaliteitswijn met gecontroleerde oorsprongbenaming is verschenen in het Belgisch Staatsblad van 6/1/2000. Op de naleving hiervan wordt nauwlettend toegezien door de Belgische Federatie van de Wijn en het Ministerie van Economische Zaken.

Drijvende kracht achter de Haspengouwse AOC is het Wijnkasteel van Genoels Elderen, waar wij maandagochtend om half elf reeds uitstekende chardonnay en pinot noir proefden. Alleen stom dat ik nog zo kort geleden mijn tanden had gepoetst, dat maakte het proeven wel een stuk lastiger... Nu zullen we de flessen binnenkort maar eens open maken bij een lekkere maaltijd. Over de pinot noir, uit 2001, werd geadviseerd ze nog minstens twee jaar te laten liggen. Die liggen inmiddels veilig in onze wijnkast.