Vuistregels voor keldervondsten

Sinds een dag of 10 ben ik ook actief op een tweede blog, Wijn.blog.nl. Dit blog is gewijd aan korte nieuwtjes en mededelingen rondom. Ik heb dat blog overgenomen van eerdere beheerders, onder andere Hans Voorn, waar ik in de dagen van Wine Blogging Wednesday regelmatig contact mee had.

Wat is deze fles waard?
Opvallend genoeg komen er op dit blog heel veel vragen over de waarde en/of drinkbaarheid van flessen wijn uit nalatenschappen, gevonden in kelders etc....  Wat is de waarde van een fles wijn? is een vraag die bij veel mensen leeft. En de vraag is des te meer actueel nu uit China de berichten van fraude met zelfs lege flessen top-bordeaux steeds vaker voorkomen. Blijkbaar spreekt het vinden van oude flessen wijn in stoffige kelders en op koude zolders nog altijd aan. Is dat uit een romantisch idee, of hopen toch heel veel mensen stiekem die ene kostbare schat gevonden te hebben, waar ze rijk mee kunnen worden? Ik weet het niet, maar ik vond het tijd een aantal vuistregels te geven waar iedereen die met zo'n vraag zit misschien een paar eerste antwoorden uit kan halen.

Vuistregels
1. De meeste wijn in de wereld is GEEN bewaarwijn. Die moet opgedronken zijn tussen het jaar van op de markt brengen en zo'n vijf jaar erna.

2. Het zijn slechts een beperkt aantal wijnen die goede prijzen opbrengen: vooral Bordeaux, een paar Italianen en nog wat her en der. Vooral stevig rood!

3. Voor het bepalen van de prijs is belangrijk: het jaartal. Niet alle jaren leveren goede wijnen.

4. Ook is belangrijk de condities waaronder de fles bewaard is! Jaren op een zolder waar het 's zomers snikheet en 's winters ijskoud is? Vergeet het dan maar, die fles is azijn geworden.

5. Je kunt een deel zelf inschatten: als het vloeistofniveau onder de schouder van de fles is gezakt, heb je ook weinig kansen meer op een drinkbare wijn. Ook als de kurk er niet helemaal stevig inzit, is de kans op azijn levensgroot.

6. Misschien wel de belangrijkste regel: als je slechts één fles hebt, zou ik zeggen: trek hem lekker zelf open en maak er een leer- dan wel genietmoment van. Is het azijn, weet je dat ook weer. (Zorg daarom dat je altijd een echt, 100% zeker lekkere back-up fles bij de hand hebt.)Is het lekker, denk dan met plezier terug aan de gulle gever/ouder/oma, en geniet. Wat maakt het dan uit of de wijn 100, 200 of meer euro waard was geweest?

7. En tot slot: blijf je nog steeds overtuigd van het feit dat je wel eens iets moois in handen zou kunnen hebben, iets unieks? (Het komt voor....) Raadpleeg dan een goede en betrouwbare wijnhandelaar. Eentje die gespecialiseerd is in Bordeaux, bijvoorbeeld. Hij of zij kan je ook verwijzen naar een wijntaxateur; deze heeft echt verstand van dit soort zaken.

Steinfeder

Ooit van Steinfeder gehoord? Het is een kwaliteitsaanduiding voor wijn uit één van Oostenrijk's beroemdste wijngebieden, de Wachau. Steile terrassen klimmen tussen de steden Melk en Krems vanaf de Donau omhoog. Lengte van het kerngebied is misschien zo'n 20-30 kilometer. In totaal staan er 1350 ha. wijngaard, vooral beplant met riesling en grüner veltliner, aangevuld met kleine beetjes weissburgunder, neuburger en andere vooral witte rassen.


In de Wachau classificeren ze hun wijnen een beetje anders dan elders: de leden van de vereniging Vinea Wachau Nobilis Districtus (bijna alle wijnboeren in het gebied) hanteren de termen Steinfeder, Federspiel en Smaragd. Steinfeder is de lichtste wijn van de drie. Het mostgewicht moet een bepaalde hoeveelheid suiker bevatten, 15-17 KMW (een eenheid die alleen in Oostenrijk gebruikt wordt), en het alcoholpercentage mag maximaal 11,5% bedragen.

Zoals gezegd zijn het dus lichte wijnen, heerlijk als ze jong zijn. Na Steinfeder volgt Federspiel, daarna Smaragd. Federspiel is een term overgenomen uit de valkerij, Smaragd verwijst naar een prachtige groene hagedis die in de wijngaarden voorkomt. En Steinfeder? Steinfeder is een plantje, een grassoort. Licht, luchtig, en op de terrassen aanwezig. Op de foto toont Decanter's Darrel Joseph het plantje, bij Domäne Wachau in Dürnstein. Domäne Wachau heeft zijn eerste Steinfeder van 2010 overigens al op fles, een cuvée van müller-thurgau, grüner veltliner en frühroter veltliner.

Winter, snoeien en Saint Vincent

Hij weet van geen wijken, die winter.... Waren we de sneeuw net kwijt, viel er afgelopen woensdag weer zo'n pak dat dagen blijft liggen.... Het zal best mooi zijn in de wijngaarden, maar ik heb er schoon genoeg van.

Door al die kou ben ik bijvoorbeeld nog helemaal niet toegekomen aan de snoei van onze Boskoop-druivenstok. En daar moet ik toch wel eens aan gaan beginnen, volgens mij.
Traditioneel wordt er gesnoeid na Saint Vincent, 22 januari. Op die dag worden processies in heel Frankrijk gehouden ter ere van de beschermheilige van de wijnbouwers. Fotograaf Aurélien Ibanez maakte er een prachtige reportage van in Chassagne Montrachet, te zien op zijn blog. Neem even een kijkje, om al die sneeuw hier tijdelijk achter je te laten.

Foto: Aurélien Ibanez

Een procentje meer of minder.....

Als je je al wat langer bezighoudt met wijn, vergeet je wel eens de simpelste dingen, en dus schrijf je er niet over. Maar wat ik nu ga schrijven, kan zeker geen kwaad regelmatig te herhalen.
Onlangs vertelde een collega mij het volgende: op zoek naar een niet al te dure wijn voor een gezelschap vrienden op Koninginnedag ging zij naar haar vaste wijnadresje. Normaal gesproken koopt ze daar een Sauvignon Blanc, uit Quincy. Een Loirewijn dus, en een verrassend originele keus, vond ik zelf. Wel eentje waar ik het van harte mee eens kan zijn. Vorig jaar heeft Quincy ook op mij een grote indruk gemaakt.
Voor dat Koninginnedagfeestje, op een boot, vond zij die Quincy echter wat te duur, en liet zich een goedkopere Sauvignon Blanc aanraden. Het werd een Chileen.

Mijn collega was wel nieuwsgierig en probeerde de fles samen met een vriend alvast uit, om even te kijken of hij lekker was. Lekker wel, maar oef, wat viel die wijn 'zwaar'. Ze kregen de fles samen niet op en snapten er eerlijk gezegd niets van. Na overleg met een andere collega, goed thuis in de wijnwereld, bleek het volgende: de Chileen had een alcoholpercentage van 14%, de Quincy waaraan ze gewend was maar 12%! En dat tikte aan. Op de Koninginnedagboot zijn de Chilenen er grif doorgegaan, maar mijn collega koopt die flessen niet meer....

Let dus inderdaad op het alcoholpercentage als je een nieuwe wijn gaat uitproberen! Als je normaal gesproken wijnen van 12-13% gewend bent, kan een fles met 14-14.5% hard aankomen. Het lijkt niet veel, die 1 à 2%, maar als je het niet gewend bent, is het precies te veel.