Troost van Twitterwijn

Pfoe, daar sta je dan, op het station. Je weet zeker dat die fiets daar stond, in dat rek. Maar hij staat er niet. Krachttermen schieten te kort. Gelukkig is daar het thuisfront. Dat een lekker glas voor je inschenkt. Laat dat nu de #twitterwijn van het #twittervat zijn: een Chardonnay uit Limoux. En die wist mij prima op de vrolijken!

De wijn – Clocher d’Antugnac 2009, AOC Limoux, afkomstig van Vat 94, producent Jean Louis Fabre - is vorig jaar op de inmiddels beroemde veiling Toques et Clochers uitgezocht door Cuno van 't Hoff. Via Twitter vond Cuno geïnteresseerden om samen een vaatje aan te kopen, en dat is gelukt. Voor het Twittervat werd 4.600 euro betaald, en het is goed voor 300 flessen, waarvan ik er dus drie heb. Afgelopen maandag was de feestelijk presentatie, in wijnbar Vyne in Amsterdam. Daar was ik niet bij, maar ik had mijn drie flesjes al binnen gelukkig.

Vrolijk hout
Deze Chardonnay uit 2009 bleek een vrolijke wijn. Meestal kan het gebruik van houten vaten voor de rijping van Chardonnay mij minder bekoren, maar hier was de invloed van het hout niet overdreven, zelfs subtiel. Ik noemde het zelfs ‘vrolijk hout’ ;-) In neus en mond de indruk van boterbabbelaars, een tikje vettig maar ook weer heel fris. Zelfs wat groene kruiden als menthol en basilicum ontwaarde ik op de achtergrond.

Net uit de ijskast was dit allemaal nog niet zo duidelijk, maar bij even opwarmen in het glas liet de wijn zijn ware, vrolijke en prettige karakter pas goed merken. We dronken de wijn bij een bord waterzooi – soep van prei en zalm en room – en dat was een uitstekende combinatie!

Gelukkig hebben we nog twee flessen, die we nog even laten liggen. We zijn wel benieuwd hoe de wijn over enige jaren smaakt! Nu alleen nog op een nieuwe fiets uit….

Cava-overpeinzingen

Zo'n twee jaar geleden begon ik aan een ontdekkingstocht langs Nederlandse importeurs: waar vind je cava anders dan Freixenet en Codorniú, de twee grote reuzen op gebied van cavaproductie. Mijn belangstelling voor deze Spaanse mousserende wijn was gewekt in Barcelona, waar ik diverse heerlijke voorbeelden proefde.

Inmiddels is cava in Nederland aan een opmars bezig, gelukkig. We hebben een groot cava-event in Scheveningen gehad, en bijna iedere wijnhandel heeft tegenwoordig wel een cava van een kleinere producent in zijn of haar assortiment. De opmars wil nog niet helemaal doorzetten, maar dat heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat mousserende wijn nog altijd een luxe imago heeft. En van luxe zijn wij nuchtere laaglanders niet altijd gediend, zo lijkt het wel. Zelf vind ik dat er niets gaat boven een glas koele verkwikkende cava na een dag hard werken. Even een beetje zon in mijn glas, even een vrolijke dorstlesser die lichaam en geest goed doet.

Twitterproeverij

Ik heb ooit beloofd de balans op te maken en een overzicht te maken van al die heerlijke cava's die ik ontdekt had. Het is er nooit van gekomen, om allerlei redenen. Een daarvan is dat ik nog wekelijks nieuwe huizen en merken ontdek!

Wel kan ik een aantal conclusies uit die hele zoektocht trekken; conclusies die nog eens versterkt werden door de recente cavaproeverij via Twitter. Danielle le Bos van WinePearls besloot dat het tijd was cava nog eens een promotioneel zetje te geven en organiseerde op donderdagavond 10 februari om 20.00 uur een virtuele proeverij. Daar deed ik natuurlijk van harte aan mee. Het was de bedoeling dat iedereen gewoon een cava voor zich had, maakte niet uit welke, en daar vrolijk over ging twitteren. Zo'n 15 mensen deden mee, wat leidde tot ongeveer 150 tweets. Niet slecht, voor een eerste Nederlandse twitterproeverij. Er was zelfs iemand bij die in Noord-Spanje woont en nu heeft ontdekt hoe lekker cava is ;-)

Pinot noir en chardonnay

Zelf had ik twee cava's geopend die avond: van Bodega Juanitos uit Haarlem had ik de Rosé Done's van het huis Raventós Rosell, laten komen, een Brut Nature van 100% pinot noir. Daarnaast Le Vin Coeur des Bulles, een cava die geen cava heet omdat de producent geen zin heeft in alle administratieve rompslomp. Deze door het Belgische Wijnfolie geïmporteerde biologische Brut Nature is gemaakt van 100% chardonnay, en heeft duidelijk wat lucht nodig om volledig tot zijn recht te komen.

Ik vond het prima cava's, maar.... ze zijn beide niet gemaakt van de traditionele druivenrassen. Dit zijn macabeo, xarel.lo en parellada voor wit en trepat, grenache of monastrell voor rood. En juist in die traditionele druivenrassen, vooral de witte en de trepat, vind ik de karakteristieken die cava cava maken: zonnig en vrolijk, dorstlessend en verkwikkend.

Conclusie 1

Er zijn absoluut cava's met chardonnay of pinot noir die de moeite waard zijn (ik heb ze geproefd op het cava-event in Scheveningen), maar de traditionele druivenrassen blijven toch mijn voorkeur houden. En dat is de eerste en belangrijkste conclusie van mijn zoektocht, gesterkt door de recente twitterproeverij.

Conclusie 2

Een tweede conclusie is dat cava genoeg producenten kent om telkens weer nieuwe ontdekkingen te doen, gelukkig ook in Nederland. Er waren mensen tijdens de proeverij die een cava voor zich hadden die ik nog niet kende (maar niet lang meer) ;-)

Conclusie 3

En een derde conclusie is dat 15 mensen die via Twitter meededen blijkbaar geen moeite hadden een cava te vinden, die ook nog eens anders was dan de cava's van de andere deelnemers: cava heeft zijn weg naar de Nederlandse wijnwinkels gevonden, en is voldoende verkrijgbaar! Mijn advies: als er volgende keer weer een verjaardag te vieren is of jubilaris in het zonnetje gezet moet worden, neem dan cava. Het is er, is lekker én betaalbaar.

Verslagen van het event vind je onder andere bij WinePearls en op het blog van het Wijninstituut.

Twitteradviezen bij de lamscurry

MaDiWoDo favorieten is de kop van de Allerhande deze week. En van madiwodo favorieten weten wij thuis alles. Wij hebben een map vol simpele recepten die regelmatig van stal worden gehaald, omdat we snel klaar willen zijn, omdat er bloemkool in de groentetas van Odin zit of omdat er een oude voorraad naan op moet. Ik noem zo maar wat redenen....

Eén zo'n favoriet is een supersimpel recept van lamsboutstukjes (zonder bot dus), bloemkoolroosjes, Indiase currypasta van Patak en koffieroom. Dat alles gaat een minuut of tien op vol vermogen in de magnetron (gezellig samen in een schaal), en daar eet je dan naan – Indiaas brood – bij. Rijst kan natuurlijk ook.

De uitdaging is natuurlijk om bij zo'n doordeweeks recept een leuke wijn te bedenken. Om het gerecht wat te verlevendigen, of om de dag wat op te vrolijken. Dit keer bedacht ik een Gewürztraminer, vanwege de bloemige zoete tonen daarin, en natuurlijk vanwege het feit dat iedereen altijd roept dat Gewürztraminer zo goed bij Oosters eten gaat. Nu heb je Oosters eten en Oosters eten... Ik zou Japans en Indiaas nou niet op één hoop willen gooien. Maar de scherpe curries van India, ja daar past meestal wel een Gewürztraminer bij, wordt gezegd.

Ondanks dat de Gewürztraminer al koud lag – 2009 Tramín červený van Mirkosvin Mikulov, een Tsjechische wijn geïmporteerd door Vinice Wijnen – heb ik op Twitter nog eens een visje uitgegooid. Wat zouden de verzamelde wijntweeps voor leuke suggesties doen? Zou het beter kunnen dan Gewürztraminer? Hieronder de antwoorden – de meeste van mensen die professioneel met wijn bezig zijn. Ze illustreren mooi hoeveel kanten je uitkunt met wijn én dat er meestal niet één algemeen advies te geven is, eigenlijk.

@VinidelMondo: Wat denk je van rood? Maar dan geen tanninerijke.

@ Kijkopwijn: Stevige rosé #mooiedag is misschien ook een idee? Een krachtige Tavel of iets uit de Provence, bijv. de AIX van Eric Kurver?

@Proefjewijn: probeer is een Gewurztraminer. Een ideale combinatie. Wij horen het wel.

@OdilleHemmen: Als die curry zacht/zoet is en niet te pittig zou je ook kunnen denken aan een Zinfandel.

@Mitchell_Mulder: iets spannends uit portugal! Of de montes alpha m;) die gaat overal bij haha.

@Gransjean: Ik denk dan aan grenache of shiraz, afhankelijk waar vandaan en in welke blend.

@ASchreud: dacht ook aan stevige rose!

@JeroenThijssen1: Biertje? Weihen Stephan.

@NatashaterHaar: een pino nero uit alto adige ? of een mooie costieres de nimes?

@SjoerdBoot: Poeh,lastige wijnspijs! Lam met curry. Al eens gedacht aan een stevige rosé?

@hadeja viognier of pinot noir uit de Elzas gekoeld.

@Vinissima: En n zwoele Roussillon?

@CruEsmee: Cola'tje?

@Rooieinwijn: mijn favoriet wijnmaker van het moment Uwe Kreuzer, auslese 2007, Mosel.

Stuk voor stuk boeiende suggesties, waarbij die van Jeroen Thijssen me nog het beste beviel ;-) Dat oerbier ga ik eens halen binnenkort.

Maar de wijnsuggesties mochten er ook zijn. Een koele, stevige rosé kan ik me goed voorstellen, als hij heel fruitig is. Om dezelfde reden zie ik een Grenache of Zinfandel ook wel zitten (wel gekoeld), of die viognier, of de zwoele wijn uit de Roussillon. En die Auslese van de Moezel (een Riesling neem ik aan) zou ik maar wat graag naast die Gewürztraminer hebben gezet. Maar een Pinot noir of Pinot nero? Of een Shiraz? Hmm, lastig. Daarvoor zou ik die lamscurry echt bij die wijnen moeten proeven. Er werd ook gesuggereerd om er een paar naast elkaar uit te proberen. Eigenlijk hadden we dat moeten doen, maar ja, het was wel een doordeweekse dag.

Overigens: onze Tsjechische Gewürztraminer paste prima. In de geur waren duidelijk de rozen aanwezig, in de mond was hij vol en zo goed als droog, met een tikje mineraliteit, veel tropisch fruit en een lange afdronk. Voor ons had de wijn wel nog wat meer zuren mogen hebben.

2009 Gewürztraminer (Tramín červený) van Mirkosvin Mikulov is voor € 11,25 te koop bij Vinice Wijnen.

Born Digital Wine Awards

Op de European Wine Bloggers Conference in Wenen, in oktober van vorig jaar, werden de Born Digital Wine Awards aangekondigd door Robert McIntosh en Ryan en Gabriella Opaz.

Deze Born Digital Wine Awards zijn een poging om recht te doen aan de nieuwe golf van online wijnjournalistiek. Elk jaar zullen de beste individuele voorbeelden van elektronische publicaties worden beoordeeld. Dit is inclusief video en audio. Deelnemers mogen afkomstig zijn uit de hele wereld, en de jury bestaat uit belangrijke professionals: Jancis Robinson, Evan Schnittman, Elin McCoy, Patrick Schmitt, Robert Joseph en Hervé Lalau. Voor diverse categorieën wordt een prijs toegekend.

Blogs, twitter, video, audio
Online publiceren over wijn, of het nu in de vorm van een video, een blog, twitter of via een ander platform plaatsvindt, is op dit moment explosief aan het ontwikkelen. Er zijn al diverse pogingen (lees: prijzen) om de inhoud te beoordelen en in categorieën in te delen, maar aan deze pogingen kleven tot nog toe allerhande nadelen: te weinig nadruk op de inhoud, te veel belangstelling voor individuen en vormgeving bijvoorbeeld. Bovendien hebben weinig prijzen een wereldwijde uitstraling.

Content in je eigen taal!
Om al deze redenen hebben de organisatoren van de European Wine Bloggers Conference een unieke prijs ingesteld: de Born Digital Wine Awards. Vergelijk het qua vorm met de Pulitzer Prijzen! Het idee erachter is vooral gericht op het stimuleren en promoten van kwalitatief hoogstaande inhoud (content), door het creëren van een prijs met een echte waarde, uitgesproken door een panel van autoritatieve juryleden.

Content die in aanmerking wil komen voor een prijs, moet eerst gepubliceerd zijn in een elektronische vorm, online, zonder beperkingen. Content mag verschenen zijn in print, maar niet nadat het ook in een elektronisch medium is verschenen.

De prijzen zullen in het Engels beoordeeld worden, maar inhoud kan in iedere taal ingediend worden! Een auteur die een artikel inlevert in een taal anders dan Engels, wordt aangemoedigd daar een vertaling bij te leveren. Als de auteur hier niet de middelen toe heeft, zal een vertaling op kosten van het organiserend comité gemaakt worden.

Inzendingen voor de eerste Born Digital Wine Award – over content gepubliceerd in 2010 - kunnen nog tot 28 februari a.s. ingediend worden. De jurering begint op 1 maart 2011. Uitgebreide informatie over het indienen van een artikel is te vinden in diverse talen op de site van de Born Digital Wine Awards.

Succes!!

Opmerkelijk: Verkiezing Beste Winzer Website in Duitsland

Het nieuwtje is al wat ouder, en is niet opgenomen op de Nederlandse website van het Duitse Wijninstituut. In het kader van de discussie die ik een week of twee geleden op By the Grape.com aanzwengelde, over interactie tussen wijnliefhebbers onderling en ook over wijnliefhebbers en wijnproducenten, wil ik het hier toch nog graag even noemen.

In Duitsland is namelijk een verkiezing tot Beste Producentenwebsite van het Jaar gehouden. 113 wijngoederen of coöperaties deden mee. De jury koos uiteindelijk Weingut Schätzel uit Rheinhessen als winnaar van de prijs voor Beste Winzer-Website 2010. Ook het publiek – de bezoekers van de site van het Deutsche Weininstitut – kon een winnaar uitroepen. Dat werd Weingut Hensel uit de Pfalz.

In haar toespraak benadrukte Monika Reute van het DWI het belang van een website voor een wijnproducent: 'Internet is het belangrijkste informatiemedium van onze tijd. Mensen op zoek naar informatie krijgen een eerste indruk van een bedrijf tegenwoordig online. Met onze website-wedstrijd willen we de aandacht van wijnliefhebbers vestigen op goede, voorbeeldige websites. Tegelijkertijd wil de wedstrijd de wijnwereld handreikingen geven voor het inrichten van een moderne website.'

De jury bestond uit 12 mensen, met vertegenwoordigers uit onder andere het wijnvak, de marketingwereld en internetspecialisten. Juryvoorzitter Prof. Dr. Helge Klaus Rieder, verbonden aan de Fachhochschule Trier, was onder de indruk van het niveau van de inzendingen. "De laatste jaren zijn veel website van wijnproducenten zowel inhoudelijk als qua vormgeving vernieuwd; daardoor zijn sommigen zeer professioneel geworden."

Over de winnaar werd opgemerkt: "De internetaanwezigheid van Weingut Schätzel maakt een geïntegreerd en levendig bestanddeel uit van het bedrijf. Ze valt op door een helder en toegankelijke vormgeving en een begrijpelijke navigatie, zodat ook onervaren internetgebruikers zich er onmiddellijk thuis voelen."

Het hele bericht over de verkiezing tot beste Winzer Website is hier te lezen, met links naar de diverse laudaties.

Slechts 113 Duitse wijnproducenten met een website, die meedongen naar de prijs van Beste Website. Het geeft te denken ...

Kennismaking met Herrenhof

Al weer enige tijd heb ik regelmatig contact met de eigenaar van het wijngoed Herrenhof, in het Oostenrijkse Steiermarken. Gottfried Lamprecht (1983) is onder andere zeer actief op Twitter en Facebook en heeft een eigen weblog. Dagelijks laat hij iets van zich horen: over zijn wijngaarden, het werk in de kelder, zijn gedachten rondom wijnmaken etc...

Zelden trof ik een wijnproducent die zo bezig is met het zichtbaar maken van wat hij doet en waar hij voor staat als Gottfried. Voor mij staat hij dan ook model voor de nieuwe generatie wijnmakers die de social media met veel succes weten in te zetten. Ik ontmoette er meer op EWBC, maar Gottfried is naar mijn idee wel één van de meest succesvolle op dit gebied. Zichtbaarheid van wijnproducenten is belangrijk, in mijn ogen. Wie kan er namelijk het beste het verhaal van wijn vertellen, als het niet de wijnmakers zelf is?

Ik ontmoette Gottfried ook in levende lijve, in Wenen, tijdens de European Wine Bloggers Conference (EWBC). Ik proefde de laatste druppels van zijn Buchertberg Weiss daar, tijdens de inmiddels in EWBC kringen fameuze 'guerilla tasting', en Gottfried proefde het restje Reestlander Wit, de fles Nederlandse wijn die ik mee had genomen naar Wenen. Gottfried vertelde me daar ook dat hij het bedrijf vanaf het begin aan het opbouwen is. Sinds 2005 is hij bezig. De Herrenhof en bijbehorende wijngaarden waren tot het eind van de negentiende eeuw in bezit van de Augustijner kanunniken van het klooster Vorau, maar raakten daarna in verval. Samen met zijn ouders blaast Gottfried die oude traditie van wijnbouw nu weer nieuw leven in.

Buchertberg Weiss 2009

Na die druppels Buchertberg en de verhalen van Gottfried werd het hoog tijd de wijnen eens uitgebreid te proeven. Dat gebeurde een paar weken geleden, met een klein gezelschap ten huize van Good Grapes-eigenaar Erwin Blezer. Vooral de Buchertberg Weiss had mijn aandacht, omdat dit een zogenaamde field blend is, wat ze in Wenen Gemischter Satz noemen. En wat een fantastische, complexe wijn was die Buchertberg Weiss! Helder geel van kleur, met een intrigerende neus van citrus, abrikozen, noten en een toefje hout. Droog en fris in de mond, licht prikkelend, met hoge zuren, vol en complex. Een geweldig voorbeeld van wat een Gemischter Satz kan zijn. Wel even wat lucht geven voordat je er van gaat genieten! Pas na overschenken in een ruime karaf kwam de wijn echt tot zijn recht!

De field blend is een bewuste creatie van Gottfried: hij wil een type wijn maken dat in vroeger tijden, voordat de wijnwereld de monocepage-wijnen ontdekte, de standaard was. Daartoe heeft hij zijn wijngaard aangelegd met diverse stokken van verschillende druivenrassen. Pinot blanc, sauvignon blanc, pinot gris en riesling zijn samen met een beetje gewurztraminer naast en door elkaar op de Buchertberg aanplant. Deze glooiende helling ligt bij het plaatsje Markt Hartmanssdorf, tussen Graz en het Südburgenland. Oogsten van alle druivenrassen gebeurt tegelijkertijd: het ene ras is dan wat rijper dan het andere, maar dat is exact de bedoeling voor een Gemischter Satz. Na de vergisting rijpte de wijn in vaten van 300 liter, gemaakt van Frans en Roemeens gebruikt hout.

Naast een witte Buchertberg is er overigens ook een rode variant, en maakt Gottfried ook een Blaufränkisch met druiven uit de regio Eisenberg. Daarover binnenkort meer.

Herrenhof Charta

Voor zichzelf heeft Gottfried 10 punten opgesteld waarheen hij zich in het wijnmaken wil houden. Hij noemt dit het Herrenhof Charta:

1. Druiven voor zijn wijnen komen alleen van de Buchertberg.

(En als dat niet zo is wordt het vermeld, zie het vervolg over rode wijnen binnenkort.)

2. Bodem en vegetatie worden bewerkt zoals in de gecertificeerde biologische landbouw.

3. Opbrengsten zijn maximaal 45 hl./ha.

4. Eigenschappen van wijngaard en jaargang MOETEN in de wijn tot uiting komen.

5. Vergisting alleen door middel van natuurlijke gisten uit de omgeving. Botteling op zijn vroegst in april van het jaar volgend op de oogst, verkoop vanaf 1 mei.

6. Geen gebruik van aroma's en toevoegingen, sulfiet alleen mondjesmaat en geen gebruik van apparaten om te concentreren of  stoffen uit de wijn te halen (specifiek de spinning cone, om de dealcoholiseren).

7. Bezinning op traditionele wijnbereidingsmethoden, zoals lang contact met de gist en indien mogelijke ongefilterde botteling.

8. Behoud van de vruchtbaarheid van de bodem en bevordering van het leven in de bodem.

9. Bevordering van biodiversiteit, zowel planten als dieren.

10. 100% vrij van gemanipuleerde genen.

En voor de toekomst heeft Gottfried nog plannen bij de vleet. Recent is een oude boomgaard gerooid, om op de Buchertberg – waarvan hij de enige eigenaar is – een nieuwe wijngaard aan te leggen. Nieuwe vaten worden over enige tijd gemaakt van hout van eigen eiken, en zullen rond 2013 ingezet gaan worden. Het hout ligt nu uit te looien. In de toekomst wil Gottfried gaan werken met authentieke druivenrassen die uit de streek verdwenen zijn. Daarover zullen we vast alles horen als de tijd rijp is.

Good Grapes heeft besloten de wijnen van Herrenhof naar Nederland te halen. Van harte aanbevolen!

Cava from Montau de Sadurni

Slowly, the internet presence of wineproducers is growing. They not only have digital contact information on a static homepage, but are also present with blogs, on Twitter and Hyves or with profiles on LinkedIn. A lot of opportunities to meet them, then! So when I came across Barbara Siemianiuk on Twitter a couple of months ago, I was very happy. Barbara is the export manager for cava producer Montau de Sadurni, and contact with a producer was what was still missing in my cava series.
I read a few very interesting pieces on Barbara’s blog, and we started to make contact through Twitter. For the moment, it has resulted in my tasting of two Montau de Sadurni cava’s, Arrels Brut Nature Reserva and Arrels Brut Nature Gran Reserva. In the last couple of weeks, Barbara also send me some firsthand information on the harvest, which you can find here.

But now, let me introduce Montau de Sadurni a little bit more (as I have learned from their internet presence: website, blog and twitter). The Sadurni family has a long tradition in grapes. For over five centuries they have inhabited Can Sadurni in the village of Begues, in the hills at an altitude of 400 metres. Begues is situated 15 kilometer from Barcelona, near the sea and in the Garraf, where the mediterranean breeze creates a suitable climat for wine growing. Apart from a wine producing company, the family also owns a family restaurant, Celler d’en Sadurni. The restaurant serves typical Catalan dishes from Friday to Sunday.

For the wine making, the company controls every part of the proces. They source the grapes from their own vineyards, have wine making facilities, a cellar and a bottle line, for example. They work with respect for their surroundings, and pay a lot of attention to their wines. Next to cava’s, also still wines are made, from more international grapes. I tasted a very smooth and silky merlot, with a lot of power. This Arrels Montau de Sadurni Merlot Reserva 2001 combined good with our meal of homemade bread, cheese, dry sausage and a tomato/cucumber/olive salad!

But now to the cava’s: Brut Nature Reserva and Brut Nature Gran Reserva. Both are made of 40% xarel.lo, 30% macabeu and 30% parellada, both have 11.5% alcohol. Perfect wines then for an impromptu cava tasting on Thursday evening, waiting for every family member to come home to dinner.

The big difference between a Reserva and a Gran Reserva is the time of bottle ageing in the cellar. At Montau de Sadurni, the Gran Reserva has aged for a minimum of three years, the Reserva approximately two years. This is far longer than the legally required ageing periods of 30 and 15 months respectively.

And you can taste that difference in ageing very well: the Gran Reserva is darker in colour, smells more of yeasts and nuts and tastes more solemn, with a hint of almonds. The Gran Reserva needs some time in the glass to open up, whereas the Reserva from the first sip is a fruity and joyfull wine, perfect for every day drinking. The Gran Reserva however, I would open to celebrate the signing of a contract, when you just bought a new house.

We were very pleased with these two bottles of cava, and hope they will find an importer in the Netherlands soon. They deserve it!

Wijnkronieken op Twitter

Verschijnt net mijn column Sociaal Digitaal, over sociale media, in de Perswijn vaknieuwsbrief deze week, komt ook de site By the Grape online. Het is toeval, maar je gaat toch denken aan hogere machten en zo... By the Grape is een wijnsite voor de consument, met informatie, wijnbesprekingen, twitterfunctie, wiki etc... Een mooi initiatief, opgezet door Derrick Neleman van Lovian, importeur van biologische wijnen. Columnisten zijn bijna allen bekende wijnschrijvers, gelukkig ook vrouwelijke. Wat ik me wel afvraag is waar de consument zijn ei kwijt kan op deze site. Er wordt veel informatie gegeven, maar zo te zien weinig gedeeld. Kan zijn dat ik nog iets gemist heb...

Vanwege al die ontwikkelingen heb ik me ook maar eens aangemeld bij Twitter. Soms wil je wel eens van die eenregelige berichtjes kwijt, zoals dat ik gisteren naar een proeverij van wijnen uit Cigales ben geweest. Dat kun je toch niet echt op een blog kwijt, vind ik. En de statusregel van LinkedIn is ook erg beperkt...
Misschien kan Twitter daarin wat betekenen voor me. Ik ga het de komende tijd eens uitproberen. Nu nog uitvinden hoe ik optimaal dit weblog en mijn twits kan koppelen....