De zuivere wijnen van La Vialla

Al een paar jaar krijg ik ze in de bus: de verbluffende mailingen van Fattoria La Vialla in Toscane. Ooit werd ik er op gewezen door een zakenrelatie, en sinds mijn eerste verzoek om een catalogus van hun producten ontvang ik zeker vier keer per jaar een schitterend boekwerkje, in het Nederlands, met idyllische afbeeldingen, knusse verhalen en zelfs recepten van 'grootmoeder'.

Proefdoos
Maar nog nooit had ik wat besteld en dat terwijl de wijnen mij enorm intrigeerden. Gelukkig had een van mijn collega-Vrouwen in de Wijn diezelfde ervaring. Het besluit om samen een proefdoos te bestellen en die met een paar mensen te gaan proeven was vervolgens snel genomen.


La Vialla ligt in de Chiantistreek en is een familiebedrijf. Het is sinds 1978 in bezit van de familie Lo Franco; behalve diverse familieleden zijn er zo’n 140 medewerkers werkzaam in het bedrijf. Het landgoed omvat in totaal 1342 hectares. Er wordt volledig biodynamisch gewerkt. Naast wijngaarden zijn er olijfboomgaarden, graanvelden, moestuinen, weidegronden – voor de kudde Sardijnse schapen - en diverse landhuizen. De productie omvat niet alleen wijn, maar ook pasta, kaas, jam, brood, verse groenten en niet te vergeten olijfolie!

Die sfeer van familiebedrijf met een trouwe schare werknemers wordt in de communicatie-uitingen sterk naar voren gebracht. De catalogi, mailingen en receptenboekjes zijn allemaal ‘handgeschreven’, en zowel op de website als in de productcatalogi is altijd wel een anekdote of recept van een oude keukenhulp of gewaardeerde kokkin te lezen. De website zit vol filmpjes, sfeervolle foto’s en uitgebreide informatie.

Om onze nieuwsgierigheid naar al dat verantwoordde lekkers uit Toscane te bevredigen, stond er op een regenachtige maandagavond een fraaie doos vol wijn op ons te wachten. We proefden in het proeflokaal van Incontro, in Nijmegen en waren met zijn vijven. Geproefd werden 12 wijnen, variërend van mousserend tot stil en van droog tot zoet.

Zuivere wijnen
Als ik de wijnen in één woord zou willen samenvatten, kom ik op één woord: zuiverheid! We waren het er allemaal over eens, en het woord is die avond regelmatig gevallen. Van de mousserende wijnen tot de stille witte en van de stevige rode tot de Vin Santo: iedere wijn was even zuiver en fris van smaak.


Mijn favorieten
- Torbolino 2008: van sangiovese, chardonnay, sauvignon blanc en vermentino: mijn absolute favoriet, en intrigerend door de toevoeging van sangiovese (een rode druif). Zelfs een dag later was deze wijn nog zuiver en fris. Verder stevige zuren, vol, met een mooie bittertje aan het eind. Prijs € 5,30.

- Chianti Riserva 2006: 80% sangiovese, 10% cabernet sauvignon, 10% canaiolo. Viooltjes in de geur, prachtige kersenrode kleur; fris, sappig, vol en kruidig, zacht en in balans. Een elegante wijn met veel spanning. Prijs € 9,50.

- Vin Santo del Chianti 2005: malvasia en trebbiano, 16,5% alcohol. Ruikt heerlijk naar caramel en rozijnen, maar tevens fris. Die frisheid komt goed terug in de smaak, waar zoet en zuur prima in balans zijn. Dat ze deze Vin Santo voor € 6,85 kunnen verkopen, is een wondertje.

Dat wordt dus een stevige bestelling bij La Vialla. De producten worden namelijk rechtstreeks aan de klant geleverd, zonder tussenpersonen. Er is een depot in Nederland, van waaruit geleverd wordt, en je betaalt geen verzendkosten.

Tot slot nog een tip: Harold Hamersma beschrijft op zijn Foodtube op 3 februari de Spumante La Chiassaie 2008 van La Vialla. Wij proefden hem ook en vonden hem zeer apart. Harold noemt het ergens 'griesmeelpudding-aroma', wat ik zeer passend vind achteraf. Deze prettige mousserende wijn kost maar € 8,50, en is gemaakt van pinot noir, chardonnay en verdicchio.

Chemie in de wijngaard is vrij recent!

Eind november gaf Tjitske Brouwer haar lezing over biologische en biodynamische wijnen voor het netwerk Vrouwen in de Wijn. Ik heb geprobeerd die lezing in een blogpost te vatten, maar ben er tot op heden niet in geslaagd. De 'groene' wijnen vormen een complexe en boeiende wereld, die je niet zo maar even kunt samenvatten als je er niet zelf grondig studie van hebt gemaakt.
Alle geïnteresseerden kan ik dan ook van harte aanbevelen Tjitske's scriptie Biologisch wijn bestaat te lezen, die zij schreef om de titel Magister Vini te behalen.

Waar ik wel nog even aandacht aan wil besteden, is een kort stukje wijngeschiedenis dat Tjitske in haar lezing schetste. Het trof me dat ze het volgende stelde: de industrialisering van de wijnbouw is eigenlijk helemaal niet zo oud! Pas tussen 1900 en 1940 zijn we kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen gaan gebruiken. De studie oenologie is pas sinds 1955 een universitaire studie! Waar praten we dan helemaal over als we het hebben over wijnbouw zonder kunstmatige hulpmiddelen? Minder dan 100 jaar geleden was dat nog de gewoonste zaak van de wereld. Onze wijngaarden zijn eeuwenlang – zeker zo'n 2000 jaar – bewerkt zonder pesticiden, herbiciden en synthetische meststoffen.

Opmerkingen om eens goed over na te denken... Wat er bij mij opkwam is gelijk een 'ja maar': de wijnen van nu zijn wel een stuk drinkbaarder en houdbaarder dan die van toen. En hebben we dat dan niet te danken aan al die chemie? Als ik even verder denk, vermoed ik dat dat natuurlijk zeker waar is, maar dat we met alle kennis die sinds de oprichting van de studie oenologie vergaard is, ook in staat moeten zijn die – nog zo recent geïntroduceerde – chemie weer af te schaffen in de wijnbouw.

Betrekken we daar ook nog eens de inzichten bij van mensen als de filosoof Rudof Steiner (1861-1925), de plantkundige Sir Albert Howard (1873-1947) en vele andere wetenschappers die aan de wieg hebben gestaan van biologische en/of biologisch-dynamische landbouw, dan moet het mijns inziens mogelijk zijn die chemische santekraam steeds verder op te doeken.
Ik hoop van harte daar de komende jaren nog veel ontwikkelingen in mee te maken!

Borrel Vrouwen in de Wijn

Veel vrouwen waren op maandag al naar Wine Professional geweest, zodat we maar met een klein groepje aan de borrel stonden, afgelopen woensdag. Dankzij de medewerking van Jan van Lissum was het ook dit jaar weer mogelijk voor de netwerkgroep Vrouwen in de wijn / Women Wine Professionals om op deze beurs samen te komen. Net als vorig jaar waren we te gast bij de Koninklijke Horeca Nederland en gebruikten we een tafeltje in hun bar, waar bovendien alle winnende wijnen van de Proefschrift Huiswijncompetitie 2010 te proeven waren.

En het werd een heel gezellig en geanimeerde bijeenkomst: Jeanet Bruining van Wijnwandeltochten en één van onze eerste leden, introduceerde een zeer gewaarde gast uit Duitsland, die ook nog eens twee heerlijke flessen wijn meebracht. Beate Klingenmeier is verantwoordelijk voor de verkoop van het Badense Weingut Dr. Heger én oprichtster van het Duitse wijnvrouwennetwerk Vinissima. Zij was bovendien de eerste voorzitster van deze groep. Beate bracht voor ons een Pinot Gris en een Spätburgunder mee, die we erg konden waarderen.

De Pinot Gris van Dr. Heger smaakte vervolgens prima bij de oesters die de heren van de KHN voor ons wisten te regelen. Visspecialist Jan van As kwam ze zelf brengen, en leverde vervolgens nog een tweede portie af, die hij persoonlijk open maakte.
Terwijl we genoten van de heerlijke wijn en de oesters werd er natuurlijk druk genetwerkt. Eén van de meest recente leden, Nicole ter Beke van Vinos i Cavas in Arnhem, was aanwezig, evenals Josje van Oostrum van ProfondoReizen, Ester Leibbrand van Wine & Company en Klazien Vermeer, assistent van Ellen Dekkers op de Wijnacademie. Leden van het eerste uur Tjitske Brouwer (Vinoblesse) en Jolande Vos kwamen nog even hallo zeggen, net als Annemarie Tiemes (Restaurant De Mosselbank). Elders op de beurs liepen meer leden rond, maar helaas konden zij in de drukte niet weg bij hun stand.

'Vrouwen in de wijn' kan terugkijken op een geslaagde borrel, die we volgend jaar uiteraard weer hopen te herhalen. We zullen dan kijken naar een andere plaats en tijd, aangezien het eind van de beurs voor veel leden toch een lastige tijd blijkt te zijn.

Vrouwen in de wijn bijeen

Met zijn twaalven waren we gisteren bijeen in Restaurant De Opera in Den Bosch: vrouwen werkzaam in de wijn uit heel Nederland. Docenten, importeurs, restaurateurs, winkelmanagers, inkopers, schrijvers, ze waren allemaal vertegenwoordigd. En allemaal zijn ze lid van de LinkedIngroep Vrouwen in de wijn.
Tjitske Brouwer MV van Vinoblesse wijdde ons in in de geheimen van de biodynamische wijnbouw, aan de hand van een gedegen presentatie en een twaalftal wijnen. Die wijnen waren weer ingebracht door leden: door Elise van Anfors, Suzanne van VinidelMondo en door Marieke, die uit eigen voorraad een prachtige Vin de Pays des Côtes Catalanes had meegebracht (Les Enfants Sauvages, Le Roi des Lezards).
Uiteraard hebben we veel geleerd (waarover later meer) en ook veel besproken. Want samen wisten we weer een boel meer dan ieder apart.

Opvallende constatering van een van de aanwezigen later bij het diner: dat het verhaal over biodynamische wijnen hier zo open en ontspannen behandeld werd, met veel discussie maar zonder gehamer op wetenschappelijke bewijzen. Dat is op andere plaatsen waar Tjitske haar lessen en lezingen over biologische en biodynamische wijnen geeft soms wel anders.



Het diner bij Nescio, op een steenworp afstand van De Opera, bood gelegenheid elkaar nog wat beter te leren kennen. Er zijn tevens plannen gemaakt voor vervolgbijeenkomsten van de Vrouwen in de wijn.
Overigens een echte aanrader, Nescio. Heerlijke kleine hapjes, en een cheesecake als dessert waar ik nog eens voor terug ga!
Tjitske, bedankt voor je uitstekende lezing, ik wil echt nog veel meer weten. Anne, bedankt voor je gastvrijheid, ik kom zeker nog eens eten. En Sanne, bedankt voor je hulp. Alle andere aanwezigen: bedankt voor de wijnen, de gezelligheid en de deling van kennis. Dat we het nog maar vaak mogen herhalen.

Mensen maken de wijn

Een van de treffendste ervaringen in de Pfalz vond ik het verschil in uitstraling en sfeer bij de producenten die we bezochten. Ze maken allemaal prachtige wijnen, maar bij de één voelde ik me meer thuis dan bij de ander. Waar dat aan lag? Aan de mensen achter die wijnen! Nergens heb ik zo duidelijk ervaren dat je nog zulke kwalitatieve wijn kunt maken en nog zo’n chique ontvangstkamer kunt hebben, maar dat ook de mens die de wijn toelicht en het verhaal wat erbij vertelt wordt, ertoe doet.

Een goed voorbeeld is ons bezoekje aan Weingut Thomas Steigelmann in Gimmeldingen. Geen wijndomein dat in de GaultMillau voorkomt, maar wel één met een zeer sappige, smakelijke Portugieser van 60 jaar oude stokken. Zeer hartelijk werden we er ontvangen door de oudste generatie Steigelmann, die het roer eigenlijk al overgedragen heeft aan de volgende. Enigszins onwennig maar met veel passie deed de 70-jarige Herr Steigelmann zijn verhaal, en nam ons allemaal voor zich in. Weingut Steigelmann ontving ons niet in een mooi proefkamer ingericht met antiek, maar gewoon op de binnenplaats, aan een lange schragentafel. Ons plezier was er niet minder om!

Een vergelijkbare ervaring had ik op mijn privébezoek aan Weingut Gabel in Herxheim. Rianne Gabel is van geboorte Nederlandse, en via de Vrouwen in de wijn hadden wij al eens contact gelegd. Zij nodigde mij uit langs te komen en haalde mij op halverwege de derde wandeldag, toen de rest van de groep aan de lunch ging bij een ander Weingut.
Ik maakte kennis met haar en haar man Wolfgang, lunchte in de keuken, proefde de wijnen, zag de cuves en bezocht met Wolfgang de wijngaarden. Nergens heb ik mij meer op mijn gemak gevoeld dan bij dit wijngoed. En hoewel het bedrijf niet in de GaultMillau staan en niet aangesloten is bij prestigieuze clubs als de VDP, heb ik toch genoten van de wijnen.


Zo was daar bijvoorbeeld de Gabel Secco, een wijn gemaakt door de zoon des huizes die nog een wijnopleiding volgt. Gemaakt van rivaner, kerner en scheurebe, met een heel frisse smaak van rijp geel fruit: een perfect zomers terrasdrankje! De fles is afgesloten met een kroonkurk, aangezien de druk in een Secco veel lager is dan in een Sekt. Daardoor is ook de mousse minder heftig dan bij een Sekt.
Gabel jr. wordt, net als zijn zus, die eveneens een wijnopleiding volgt, al volop in het bedrijf betrokken. Deze Secco was niet het enige project van de jongste generatie: een rode wijn met rijping op barriques en een eigen Riesling, de Junge Gabel, behoren tot de wijnen waar broer en zus aan werken.
Ik proefde ook die Junge Gabel 2008, naast een gewone Riesling Classic 2008. Beide waren heerlijk frisse wijnen, maar met duidelijke verschillen. De Junge Gabel kwam dan ook van een bodem met een hoger kalkgehalte en de druiven zijn rijper geoogst dan voor de Riesling Classic van Wolfgang zelf.

Gecharmeerd was ik ook van de Gabel Pinot Rosé Brut 2007, een van de eerste vrolijke Sekts die ik heb geproefd. Gemaakt volgens de traditionele champagne-methode, met een mooie neus van zacht rood fruit en heel licht wat gist. In de mond zacht en rond, met een mooie balans en een aangename mousse. Jammer dat ik niet met eigen auto naar de Pfalz was gekomen.

Hoewel de familie een grote (misschien wel een te grote, wordt zelf ook toegegeven) range aan rode wijnen maakt, heb ik die niet geproefd. Wel mocht ik nog genieten van een aantal edelzoete wijnen, de grote passie van Wolfgang. Ik proefde een heerlijke Scheurebe Auslese 2007 en een even smakelijke Riesling Auslese 2006. Eerder deze week beschreef ik al de Riesling Auslese 1992.
Wolfgang legde me uit waarom hij zo van deze zoete wijnen houdt. ‘Het zijn wijnen om na te laten aan de volgende generaties; om een schatkelder mee te vullen, zodat je je kinderen iets nalaat om van te genieten en zodat zij zich jou in die wijnen herinneren. Het is erfgoed, iets wat de wijnboer nalaat aan het nageslacht.’ Een prachtige gedachte!

Na een bliksembezoekje aan de Gästeweinberg, waar particulieren een eigen wijnstok kunnen pachten, was het al weer tijd om naar het volgende wijndomein te gaan. Het bezoek was veel te kort geweest, maar ik heb er veel geleerd en prettige mensen leren kennen. Het was het bezoek dat me het meest heeft geraakt, hoe aangenaam de andere proeverijen (waarover later meer) ook waren! Wijn mag dan gemaakt worden in de wijngaard, volgens velen, maar de mens erachter is toch altijd een niet te onderschatten én bepalende factor.

De wijnen van Weingut Gabel zijn verkrijgbaar bij Wijnhuis Oktober in Breda.

Palmares Féminalise

De palmares voor de geproefde wijnen op Féminalise zijn bekend. Een snelle blik leert me dat Château de Durette twee maal in de prijzen is gevallen: een bronzen medaille voor de Julienas 2008 en een zilveren voor de Régnié Vieilles Vignes 2008. Gefeliciteerd, Catherine!

Tevens valt mijn oog op een oude bekende: Domaine des Marrans van de familie Mélinand heeft een gouden medaille ontvangen voor de Chiroubles 2007. Ik heb hem recent thuis op: erg verdiend!

Wat betreft de Elzasser wijnen die ik zelf geproefd heb: voor zover ik kan nagaan, heeft mijn topper, de Gewurztraminer Grand Cru Goldert Moelleux 2005, een gouden medaille ontvangen. Hij is van Ernst Burn, La Chapelle - Clos St. Imer in Gueberschwir. Tenminste, als er niet meer Grand Cru Golderts 2005 hebben meegedaan. Hetzelfde geldt voor de Grand Cru Froehn Moelleux 2007, ook Gewurztraminer, van Jean Becker uit Zellenberg. Als ik zelf de uitslagen in de bus heb ontvangen, misschien nog wat meer informatie hierover.

100ste lid voor Vrouwen in de wijn

Het gaat goed met Vrouwen in de wijn! Dit weekend mochten we het 100ste lid verwelkomen: Birthe van Meegeren, wijnspecialist bij Gall&Gall! En kort daarna meldde zich alweer het 101ste lid, Saskia Norg-Bak, ook werkzaam bij Gall&Gall.
Inmiddels is er al heel wat genetwerkt, zijn er proeverijen aangekondigd, contacten gelegd enz...
Binnenkort hoop ik een activiteit te organiseren, uiteraard volgt daarvan hier ook een aankondiging.

Voor aanmeldingen ben je via LinkedIn van harte welkom – als je tenminste vrouw bent en sterke banden met de wijnwereld in Nederland of België hebt. Vrouwen in de wijn wil een platform bieden waar vrouwen die in de wijnwereld werken elkaar kunnen ontmoeten, kennis en ervaringen kunnen delen en natuurlijk van wijn kunnen genieten.

Verslag Concours des Féminalise

Helaas, het is al weer voorbij, één van de leukste wijnevents waar ik tot nu toe aan deelgenomen heb. Samen met Martine, het schoonzusje van Catherine, mijn Luikse kennis met een wijndomein in de Beaujolais, nam ik gisteren in Beaune deel aan Féminalise, een wijnconcours met alleen vrouwelijke proevers. Het concours werd dit jaar voor het derde jaar gehouden. In 2007 namen slechts 170 proefsters deel, in 2009 waren dat er al 350. Met zijn 350-en proefden we gisteren 2350 flessen, waarvan ik er zelf 20 voor mijn rekening heb genomen. Het concours werd geopend door actrice Macha Meril; de deelneemsters waren afkomstig zowel uit de wijnsector als daarbuiten.

Hoe gaat het in zijn werk, zo'n concours? Vooraf had ik opgegeven voor welke wijnen ik 'gekwalificeerd' was. Ik had onder andere de Loire en de Elzas opgegeven, en bovendien voor alleen wit gekozen - vooral omdat me dat vaak minder vermoeit met proeven.

Eenmaal in Beaune, in de grote hal van het Palais de Congrès, moest een ieder plaats nemen in de juiste rij aan de juiste tafel. Op mijn plaats lag een envelop met mijn naam en daarin een lijst met de door mij te proeven wijnen. Alleen de herkomst, het druivenras, eventuele cru en het jaartal werden genoemd, niet de producent. Aangenaam verrast constateerde ik dat ik Elzasser wijnen mocht proeven: Pinot Blanc, Pinot Gris, Riesling en Gewurztraminer. De meeste droog, een paar moelleux of demi-sec.

Naast mij zat een wijnliefhebster uit Beaune, vrouw van de aanwezige politieagent; aan de andere kant kreeg ik gezelschap van een praatgrage dame met een eigen chambre d'hôte die ook wijn verkocht en wandelingen in de omgeving organiseerde. Martine zat helemaal aan de andere kant van de hal; zij proefde rode wijnen uit de Beaujolais. Opvallend was het grote aantal twintigers: dat scheen dit jaar veel hoger te liggen dan de eerdere jaren. Misschien dat de aanwezige Miss France van enige jaren terug daar nog invloed op had.....

Iedere wijn die ik voorgezet kreeg, werd ook door 2 tot 3 andere vrouwen geproefd, aan tafels die ver van de mijne verwijderd waren. Mijn buurvrouwen hadden telkens andere wijnen dan ik, zodat we elkaar niet konden beïnvloeden in ons oordeel. De 20 wijnen werden de een na de ander geserveerd door sommeliers; helaas was het niet mogelijk wijnen onderling te vergelijken noch om wijnen terug te proeven. De flessen waren genummerd en gehuld in gekleurde manchetten; gele manchetten waren voor mij, rode voor mijn buurvrouw links en blauwe voor mijn buurvrouw rechts.

Aan de geproefde wijn moesten we punten geven voor kleur, geur en smaak. Aan 'oeil' mocht maximaal 4 punten toegekend worden, aan 'nez' maximaal 6 en aan 'bouche' maximaal 10. De maximale totaalscore voor een wijn bedroeg dus 20 punten. Als het gemiddelde dat door drie tot vier proefsters aan een wijn is toegekend 13 -13.99 punten is, verdient de wijn een bronzen medaille. Bij 14 mag er zilver op de fles en bij 15 of hoger krijgt de fles een gouden stickertje (en medaille natuurlijk).

En daar gingen we: de eerste wijn, een Pinot Blanc uit 2008, was knap lastig. Hoe ken je nu punten toe, in hemelsnaam? Aan de kleur en de helderheid van de wijn was niets afwijkends te zien, dus vooruit, de maximale aantal punten (4). De neus was niet verkeerd, maar toch niet helemaal Pinot Blanc, naar mijn idee - ook 4 punten dan maar (max. 6). De smaak was iets te 'overdadig' - opnieuw niet zo 'Pinot Blanc' - 6 punten dan maar (max. 10). En zo had deze eerste wijn van mij al een Zilveren Medaille te pakken. Tsjee, dat gaat snel......

Uiteindelijk heb ik slechts twee wijnen minder dan 13 punten gegeven en deelde ik, achteraf gezien, wel erg veel gouden plakken uit (meer dan 15 punten). Toch heb ik geen echte toppers geproefd, op de Gewurztraminer Grand Cru Goldert Moelleux uit 2005 na, en een mooie Pinot Gris uit 2005. Het doet me beseffen dat wijnconcoursen aardig zijn, zeker leerzaam voor de proevers, maar helaas toch weinig zeggen over de uiteindelijke kwaliteit van de wijnen. Want wie waren wij nou helemaal, die 350 vrouwen met een meer of minder gedegen wijnachtergrond? Niet de gemiddelde wijndrinker, dat niet, maar ook niet de wijnautoriteiten met de waarheid in pacht - zo die overigens al bestaan!

Waarschijnlijk is de reden voor zo'n concours niet meer of niet minder dat aangegeven werd op een stencil dat we bij aankomst donderdag kregen. 'Dit concours maakt het mogelijk de [geproefde] wijnen op de nationale en internationale markt te positioneren; het geeft een toegevoegde waarde aan de wijnen en maakt het makkelijk referentiekaders aan te geven bij de distributie'. Ja, dat denk ik wel; aangezien zowel in Frankrijk als in Duitsland, de VS en Nederland tussen de 70 en de 80% van de vrouwen wijn koopt en bovendien steeds meer vrouwen een bestaan in de wijnwereld vindt, kan een stickertje met 'Winnaar van een Concours met Vrouwelijke Proevers' natuurlijk best wat uitmaken.

Hoe het ook zij: ik heb zeer geconcentreerd geproefd en de kans gekregen vier Pinot Blancs, vier Pinot Gris', vijf Rieslings en zeven Gewurztraminers te proeven. Ik kreeg een goed beeld van de overeenkomsten en verschillen in de wijnen en heb de Elzas weer helemaal op mijn netvlies. Daarvoor alleen al was de reis de moeite waard. Tel daar nog eens bij op de geweldige ervaring deel te nemen aan zo'n evenement, het korte maar uiterst sfeervolle verblijf in Beaune (waarover later meer) en het goede gezelschap onderweg en je begrijpt: ik heb twee fraaie dagen gehad!

De uitslag van het concours wordt me toegezonden. Artikelen zullen verschijnen in Marie Claire en Marie France, begin juni. Ik hou jullie op de hoogte.

Meer foto's van Beaune en Féminalise op Picasa.

Féminalise

Zo, die is binnen: gisteren viel de definitieve bevestiging voor Féminalise in de bus. Femina-wat? Féminalise is een wijnconcours waarbij uitsluitend vrouwelijke proevers wijnen uit heel Frankrijk gaan beoordelen. Het vindt plaats op 23 april a.s. in Beaune en samen met Catherine Joly van Chateau de Durette ga ik meedoen. We proeven in de ochtendsessie, en hopen 's middags nog even Beaune in te kunnen, op bezoek bij de beroemde boekwinkel Athenaeum de la Vigne en du Vin. Uiteraard slapen we de nacht ervoor op Durette, in de Beaujolais.

Dus als je later dit jaar ergens een fles wijn treft met zo'n goud of zilver stickertje en de woorden Concours des Féminalise dan weet je: ah, die wijn is door Wijnkronieken beoordeeld, zit wel goed ;-) ;-)

Terroir en geschiedenis in de nieuwste Taste!

Wilde je altijd al van alles weten over terroir? Loop even langs de dichtstbijzijnde Gall&Gall en neem de nieuwste Taste! mee. Je vindt er onder andere mijn tweede artikel in de reeks Wijnweetjes, over 'terroir'.



Nummer 2 van 2009 is sowieso erg leuk: de firma Gall&Gall bestaat 125 jaar, en er is aandacht voor de opmerkelijke geschiedenis van de slijtersketen, mét historische foto's en een interview met nazaten van de oprichtster. Misschien mogen we de weduwe Gall-Wenting, die, om in haar onderhoud te voorzien, in 1884 een drankenzaak opende aan de Amsterdamse Ferdinand Bolstraat 85, wel de eerste Nederlandse Vrouw in de wijn noemen!

Wijnvrouwen in Delicious

Ellen Dekkers schrijft in het februarinummer van Delicious over 'vrouwen in de wijn'. Niet over het LinkedIn-netwerk dat ik oprichtte, maar wel leuke interviews met toonaangevende vrouwen in de wijnwereld: Regina Meij (Imperial), Tjitske Brouwer (Vinoblesse) en Cathy Moerdijk (Vinites) bijvoorbeeld.

Het begint door te dringen, hoera! Vrouwen staan hun 'mannetje' in de wijnwereld, en dat wordt gelukkig steeds zichtbaarder. En ook de mannen erkennen dat (tenminste, sommige). Lees maar goed tussen de regels in het stukje dat Réne van Heusden op de Perswijnsite over de wijnsociety schreef. Hilarisch!

Vrouwen in de wijn op Wine Professional

Enkele maanden geleden riep ik in een weloverwogen opwelling een netwerkgroep voor vrouwen werkzaam in de Nederlandse en Belgische wijnwereld in het leven. Aanleiding was de volledig uit mannen bestaande jury bij een Spaans wijnconcours. Ik had het idee dat er veel meer vrouwen in de wijnwereld aanwezig waren dan je op grote evenementen zag, en dat ze - gezien deze jurysamenstelling - te maken hebben met een glazen plafonnetje.
Op de zakelijke netwerksite LinkedIn ontstond vervolgens Vrouwen in de wijn / Women Wine Professionals, waar tot mijn stomme verbazing binnen no-time tientallen vrouwen lid van werden. Vrouwen in de wijn wil een platform bieden voor vrouwen die op professionele wijze werkzaam zijn in de wijnwereld. Of je nu importeur, sommelier, schrijver, agent, winkelassistent of wijnmaker bent: zolang je professioneel met wijn bezig bent, ben je welkom. We willen kennis delen en ervaringen uitwisselen, en zeker ook eens leuke dingen doen: van elkaars wijn genieten, wijnwandelen, of misschien wel druivenplukken...

Inmiddels zijn al meer dan 70 vrouwen lid, en een deel daarvan is gisterenmorgen, op de laatste dag van Wine Professional, bij elkaar gekomen. Dankzij de fantastische medewerking van de organisatie van Wine Professional en speciaal Jan van Lissum mochten we van 10.00 tot 11.00 uur gebruik maken van de Koninklijke Nederlandse Horeca Winebar op de beursvloer, waar we samen het glas hebben geheven op onze groep. De bijeenkomst was vooral bedoeld als eerste kennismaking, maar volgens mij zijn al diverse nuttige contacten gelegd. Zo zijn de meesten Hongaarse wijnen gaan proeven bij groepslid Krisztina Galambos, wijnagent en eigenaar van Mercury International in Maastricht. Zelf legde ik onder andere contact met Catherine Joly, mede-eigenaar van het wijndomein Chateau de Durette in de Beaujolais. Catherine gaat de komende maanden via Wijnkronieken verslag doen van de werkzaamheden op een wijndomein. De eerste aflevering zal rond eind januari verschijnen.

Tijdens deze bijeenkomst werden drie mousserende wijn geschonken om mee te toasten. Hinke de Jong bracht een fraaie Champagne J.M. Goulard mee, Jacqueline van der Kloet van Taste&Tintle had grappig genoeg een hele mooie cava van een andere, maar dan Spaanse, Goulart, Roger, en van Marlies Herder-Raadersma van ProseccoSi was er een uitstekende prosecco. Aan de laatste twee wijnen besteed ik binnenkort nog apart aandacht.

Volgens mij mag ik wel namens alle aanwezigen spreken als ik zeg dat het een zeer geslaagde bijeenkomst was. Niet iedereen heeft er nog uitgehaald wat zij uit deze groep wil halen, maar uiteraard moet dat verder groeien. In de groep zitten vrouwen met tonnen ervaring en vrouwen die net in de wijnwereld komen kijken. Ik hoop van harte dat beide in de toekomst een plekje zullen blijven vinden binnen Vrouwen in de wijn, en dat er vele initiatieven van de leden zullen volgen om de groep uit te bouwen en interessant te maken. En dat het dankzij deze contacten onderling over een aantal jaren heel gewoon is dat wijnjury's uit een evenredig aantal vrouwen en mannen bestaan en dat vrouwen op alle niveau's van de wijnwereld, van pers tot firma-eigenaren en van sommeliers tot winkeliers, hun plek gevonden hebben.

Netwerk Vrouwen in de wijn opgericht

In Nederland zijn het vooral de vrouwen die wijnaankopen in de supermarkt doen, aldus een onderzoek van enige jaren geleden. Maar behalve deze vrouwelijke overmacht bij de wijnaankopen, werken er in de Nederlandse wijnbranche ook veel vrouwen. Cijfers zijn niet bekend, maar als ik naar de vinologenopleiding kijk: daar is toch zeker 50% vrouw.

Toch kwam het dit jaar nog voor dat een wijnjury volledig uit mannen bestond. En zien we onder de sommeliers nog slechte enkele vrouwelijke vakbeoefenaars. Is pas dit jaar de eerste wijngids door vrouwelijke schrijfsters verschenen. En kon een keten als De Gouden Ton pas dit jaar voor het eerst een vrouwelijke franchiseneemster begroeten. De wijnwereld is misschien dan geen old boys network meer, maar vrouwen zijn er in ieder geval minder zichtbaar dan mannen.

Zonder tegenstellingen tussen mannen en vrouwen te willen benadrukken, vond ik het wel eens tijd een netwerkgroep voor 'vrouwen in de wijn' op te richten. En dat heb ik gedaan! Sinds 23 november jl. bestaat op LinkedIn de groep Vrouwen in de wijn / Women Wine Professionals, voor al die vrouwen in Nederland en België die een band hebben met de wijnwereld. Of je nu vinoloog bent zonder baan in de sector, importeur, redacteur, sommelier of restauranthouder: vrouwen die lid willen worden van dit netwerk met als bindende factor de fascinatie voor wijn, zijn van harte welkom.

Een nadere invulling van activiteiten moet de komende tijd gaan groeien. LinkedIn biedt mogelijkheden tot discussie en kennisdeling. 'Live' zijn er al plannen geopperd een jaarlijkse proeverij te organiseren. Andere ideeën zijn uiteraard van harte welkom. Een netwerkgroep kan alleen maar bestaan voor en door de leden!

LinkedIn is een netwerksite op internet. Om lid te worden van Vrouwen in de wijn moet je je dus eerst aanmelden bij LinkedIn. Daarna kun je je via de groepspagina van Vrouwen in de wijn aanmelden voor de groep. Aanmelding bij zowel LinkedIn als de groep is geheel gratis.

Nog een woord van dank aan Karin Luiten, van Koken met Karin. Zij ontwierp het logo van de groep.