Bubbels aan het strand

Gelukkig hou ik wel van een strandwandeling. En je komt er leuke dingen tegen... Toen ik dit zag, leek ik op de goede weg te zijn, op zoek naar Mango's Beach Bar in Zandvoort. Maar uiteindelijk bleek ik toch de verkeerde kant opgelopen te zijn ;-)

Uitgewaaid en dorstig arriveerde ik daarom twintig minuten later dan gepland op Bubbles on the Beach, het consumentenevenement waar kennisgemaakt kan worden met uiteenlopende soorten mousserende wijnen. Champagne was niet vertegenwoordigd, wel cava, prosecco, Nieuwwereldse sparklings, spumantes, crémants, sekt en diverse bijzonderheden.

Een uitstekende start én prima dorstlesser was de Brut 2007 uit de Loire van Vincent Carême, gemaakt van 100% chenin blanc. (Bolomey Wijnimport)
Ik was gekomen om mijn cavaspeurtocht voort te zetten, en dat lukte prima met de Brut van Pares Balta (Anfors). Rokerig en mineraal in de neus, vol en met een heel licht zoetje in de afdronk. Goed gemaakt, van xarel-lo, parellada en macabeo, maar net niet mijn smaak.

Wel mijn smaak waren de cava's van Giro Ribot (Mireia's Import), waarover later meer.
Een oester ging er wel in bij de stand van Sieur d'Arques, uiteraard gecombineerd met een Bulle de Limoux Fuchsia, van hoofdzakelijk mauzac aangevuld met wat chardonnay. Ook de Bulle de Limoux Millésimée 2005 beviel me uitstekend.

Na nog een uitstapje langs een prosecco besloot ik mijn bliksembezoekje aan Bubbles on the Beach met een échte verrassing: een mousserende wijn uit Drenthe, gemaakt van regentdruiven. Ook daarover later meer. Uiterst tevreden sprintte ik weer naar de trein: ik was uitgewaaid, had genoten van de zee, het strand en de kitesurfers, mijn cavaspeurtocht was weer een stukje verder geholpen en ik had weer wat nieuwe ontdekkingen gedaan. An afternoon well spent.

Cava on the Beach

Op mijn cavaspeurtocht moet toch echt nog aandacht besteed worden aan minstens één importeur in Nederland: Mireia's Import. Mireia is specialist in Spaanse wijnen en lekkernijen en importeert ook een paar prachtige cava's. Het bedrijf wil zich nog meer op cava gaan richten, vertelde een medewerkster mij op Wine Professional aan het begin van het jaar. Zij registreerden al de url www.cava.nl, waar je informatie over haar cava's en cava in het algemeen vindt.

Ik proefde een aantal van Mireia's cava's op Wine Professional en was erg onder de indruk van de kwaliteit. Helaas kwam ik er niet aan toe ze te beschrijven. Dat kwam deels omdat ik eigenlijk niet heel geconcentreerd proefde die ochtend - het was mijn laatste standbezoekje. En dat kwam ook omdat ik nog wat meer informatie van Mireia wilde hebben.

A.s. zondag is het Bubbles on the Beach, het zomerse Perswijn-evenement geheel gewijd aan mousserende wijnen. Daar is uiteraard ook cava te vinden, en daar ga ik natuurlijk op af. Gelukkig is Mireia's Import er ook. Ik hoop dan opnieuw de cava's van Giro Ribot en 1 + 1 = 3 (U més U fan Tres) te gaan proeven, zodat ik na het festijn mijn cavaspeurtocht kan gaan afronden met blogjes over Mireia's en misschien nog wel meer prachtige importeurs en huizen die ik daar ontdekt heb. (En uiteraard hebben jullie nog een kennismaking met Codorniú en Freixenet tegoed, de twee cavareuzen.)

Zondag 30 augustus 16.00-20.00: Bubbles on the Beach, Mango's Beach Club, Zandvoort

Beste Wijn-Web-Winkel van Nederland

Oplettende lezers hadden misschien al ontdekt dat ik ook elders te lezen ben tegenwoordig: op het wijnportal By the Grape!

By the Grape is op dit moment op zoek naar de beste wijnwebwinkel van Nederland. Wijn online kopen is enorm in opkomst, maar uiteraard zijn er verschillen. Daarom wil By the Grape graag weten wat jullie nu de beste wijnwebwinkel van Nederland vinden.
Er zijn voor zowel de stemmers als de webwinkels mooie prijzen te winnen. Als je je stem uitbrengt, maak je bijvoorbeeld kans op een wijnweekend in Europa ter waarde van 1000 euro.

Uiteraard wil ik ook zo'n weekend winnen, maar ik mag niet meestemmen. Ik ben vereerd in de vakjury te zitten, samen met alle andere medewerkers van By the Grape: Nicolaas Klei, Cuno van’t Hoff, Ellen Dekkers, Onno Kleyn, Derrick Neleman, Magda van der Rijst, Janneke Vreugdenhil, Noële Ruitenberg, Janna Rijpma en Eric van Veluwen bijvoorbeeld. De stemmen van de vakjury tellen voor 40% mee, die van de consument, jullie dus, voor 60%.

Stemmen kan elke dag tot vrijdag 9 oktober. De uitslag wordt dinsdag 20 oktober feestelijk bekend gemaakt op www.bythegrape.com. Dus kijk even op By the Grape, en maak kans op een van die mooie prijzen!

Geproefd: Furmint 2007, Chateau Megyer

Even gniffelen, om een toch wel erg oubollig wijnetiket! Van etiketontwerp hebben ze nog niet veel kaas gegeten bij Chateau Megyer. Deze Tokaji Furmint 2007 smaakt gelukkig heel anders dan dit 'lieve' etiket doet vermoeden. Ik verwachtte een wat wollige, zoetige wijn, maar gelukkig bleek hij totaal droog te zijn. Vol en mineralig, echt een superbe verrassing uit oostelijk Hongarije.

Ik zou graag meer proefnotities geven, maar helaas, mijn bureau is de afgelopen week zo'n zootje geweest dat ik de aantekeningen niet meer terug kan vinden. Stom, stom, stom. Maar ik ben ook maar een mens.... ;-) Wel weet ik nog dat ook Cuno van 't Hoff hem geweldig vond, aldus een opmerking op Twitter.

Geïnteresseerd in deze wijn, van een druivensoort die we vooral kennen van de zoete Tokaji Aszu, maar dus ook prachtige droge wijnen kan voortbrengen? Bij Werkhoven Wijnen in Nieuwegein is hij te verkrijgen, voor circa € 8,50.

Chianti en meer

Met Italiaanse wijnen had ik nooit veel ervaring, maar het begint goed te komen nu! Binnenkort komt een nieuwe wijnwinkel online, Toscanewijn.nl, en samen met de eigenaar en drie andere betrokkenen proefde ik onlangs het assortiment door. Toscanewijn.nl gaat vooral uitstekende Chianti's verkopen, naast een top Brunello di Montalcino, een verrassende Pomino Rosso en diverse spannende 'landwijnen' of IGT's. Vertegenwoordigde wijnproducenten zijn Cesani, Collematoni, Selvapiana, Malenchini en Casaloste. De meeste producenten hebben voornamelijk rood, maar Cesani is ook bekend van zijn uitstekende Vernaccia di San Gimignano, een wijn gemaakt van de vernacciadruiven die rondom het prachtige middeleeuwse stadje groeien. San Gimignano is eigenlijk een 'witte' enclave in het overwegende 'rode' Toscane. (Hoewel er natuurlijk ook veel trebbiano in de rest van Toscane staat, die gebruikt wordt voor simpele tafelwijnen én in de blend van Vin Santo, samen met malvasia).

Mijn favoriet van deze assortimentsproeverij: het huis Selvapiana, met onder andere een Chianti Rufina 2007 en de Chianti Rufina Bucerchiale Riserva 2000 en 2006. De laatste bood een zeer klassiek glas wijn, met een prachtige neus van rijp rood fruit (kersen, bessen), romige tonen van het hout en een lange afdronk. Selvapiana is een wijnhuis met een rijke geschiedenis én almaar groeiende lovende vermeldingen.
Lange tijd was Selvapiana het zomerverblijf van de Florentijnse bisschoppen, later kwam het in handen van rijke kooplieden. Inmiddels is het wijngoed in bezit van de adellijke familie Antinori. Samen met de familie Frescobaldi vormen zij één van de meest vooraanstaande producenten in het kleine Chianti Rufina-gebied, ten oosten van Florence.

Grappig genoeg was voor de mij de favoriet van Selvapiana een wijn waarvan ik nog nooit gehoord had: Pomino Rosso 2007, Fattoria Petrognano, gemaakt van merlot, sangiovese en canaiolo. Een wijn om uren aan te ruiken, wat een fantastische geur! Veel fruit, hoge zuren, pittig, vol en rond, zijn mijn proefnotities van die middag. De Fattoria Petrognano wordt door Selvapiana beheerd. Dit landgoed is gebouwd rondom een oude middeleeuwse toren en kende net als Selvapiana een lange adellijke en bisschoppelijke geschiedenis.
De DOC Pomino ligt vlakbij Chianti Rufina, oostelijk van Florence. Het gebied produceert toegankelijke, moderne wijnen. Belangrijkste producenten zijn Frescobaldi en Selvapiana/Petrognano.

Toscanewijn.nl zal in de loop van de september met de verkoop starten. Regelmatig zullen ook proeverijen georganiseerd gaan worden.

Zweedse mythes

Ik ga een mythe onderuit halen. Iedereen die ik vertel dat ik naar Zweden ben geweest op vakantie, begint over de hoge prijzen. Niet alleen van alcohol, maar van alles. Laat ik heel kort zijn: allemaal onzin! Het levensonderhoud is in Zweden net zo duur als hier, soms zelfs goedkoper. Wie betaalt er nu slechts 1 euro voor uren parkeren hier in Nederland? En dat was niet ergens achteraf, dat was in alle plaatsen waar we kwamen. Ook brood, melk, groente, vlees: alle prijzen zijn heel vergelijkbaar.

En dan de wijn: eergisteren zag ik bij Henri Bloem The Hermit Crab van d'Arenberg (viognier/marsanne) voor € 10,95 staan. Laat ik daar in Zweden nu slechts 89 SEK voor hebben betaald. Omgerekend minder dan € 8,90! Toegegeven, de kroon staat laag ten opzichte van de euro, maar dan nog.
Hetzelfde geldt voor de Orballo Albariño: voor € 10,95 hadden we een fles meegenomen uit Nederland, van Grapedistrict. Deze wijn staat voor 97 SEK op de plank in de Systembolaget-winkels (€ 9,70). Voor een Errazuriz Cabernet Sauvignon Rosé betaalden we slechts 69 SEK, de Raimat Abadia Blanc de Blanc kostte het zelfde. Dat lijkt me een aardig prijsje voor bij de Mitra (ik kon het niet nagaan op de site).

Als je nog niet overtuigd bent: bij een uitstekend restaurant in Stockholm, Berns Asiatiska, waar we heerlijke sushi en Aziatische hapjes aten, betaalden we 38 euro voor een fles Trimbach Riesling 2007. Niet echt veel voor zo'n naam en die kwaliteit.


Zweden heeft de afgelopen jaren dan ook heel wat 'water' bij de wijn moeten doen. Accijnzen (€ 2,158 per liter op wijn tussen 8,5 en 15%, tegen € 0,6854 in Nederland) en btw (25% in Zweden, tegen 19% hier) zijn hoog, maar wel gedaald. En blijkbaar heeft de Systembolaget, scherpe inkopers, anders zijn die lage prijzen niet te verklaren.
Als gevolg van het lidmaatschap van de EU is het staatsmonopolie op import van wijn al doorbroken. Grote restaurants importeren nu zelf vaak hun wijnen. Particulieren mogen net als in de rest van de EU 90 liter uit het buitenland invoeren, en bovendien online in het buitenland bestellen. Alleen de kleinhandel is nog altijd stevig in handen van de Systembolaget. Deze winkels zijn ontstaan uit initiatieven van mijnwerkers in de 19e eeuw, om geen winst te maken op de verkoop van alcohol. Nog steeds is dat - in de folders althans - een belangrijke drijfveer voor de staat.

De Systembolagetwinkels zijn pas sinds een jaar of vijf à tien self service geworden. Er schijnen er echter nog steeds een aantal te zijn waar je aan de balie je wijn of sterke drank moet bestellen. Gelukkig zijn de winkels heel vindbaar in de stedelijke centra. Over het assortiment waren we niet altijd te spreken; hoe kleiner het stadje, hoe minder de keus. Zo had het winkeltje in Gränna eigenlijk voornamelijk supermarktkwaliteiten, maar die in Södertälje gelukkig een veel grotere range. Opvallend zijn ook de grote hoeveelheid alternatieve verpakkingen: bag-in-box, blikjes, pakjes. Volgens Nico's Zweedse nicht leveren die bib's overigens grote problemen. Huisvrouwen zouden er stevig van aan de drank raken. De verpakking gaat namelijk gewoon leeg als hij eenmaal geopend is. Het drinkt zo lekker weg, het pak moet leeg...

Blaxsta Vingård: Swedish merlot and ice wine

A holiday in South Sweden: that means no vineyard visits, our teenagers must have thought! Yippee! But alas, their wine-loving mum DID find a vineyard to visit, even on this holiday, even in Sweden. After some tips from people that ice wine was made in Sweden, and some major googling, I found Blaxsta Vingård, near Flen. And by chance (is it...?) Flen was on our way from one campsite to the next. I emailed owner Göran Amnegård and after some mails back and forth it was decided to go to lunch at Blaxsta's summer bistro Kung Blacke on August 1, one day before this special vineyard restaurant closed for the season.

Amnegård is not only Sweden's best known winemaker, but also a renowned chef, with 17 years of experience in Canada. He and his family returned to Sweden at the start of the new millennium, to a farm behind the 12th century church of Blacksta, not very far from Stockholm. They planted vines, vinifera and non-vinifera, mainly chardonnay, merlot and vidal. Vidal vines take up 80% of the vineyard and go into an ice wine that has won several prizes already. Wine is also made from other fruits: raspberries, lingon berries, apples, plums etc.... The winery is housed in a historic barn from around 1600, wine cellars date from 100 years earlier. The vines are planted on gently sloping, south facing terrain, partly behind the huge red colored wooden barn, partly along the main road in front of the little church. Most of the vines have a beautiful view to a glittering lake, as do the visitors of the restaurant. The soil consists of clay and lots of rocky underground.

We arrived on a very sunny day, and were greeted by Amnegård 's wife, who told us a lot about the winery, the wines and the surroundings. For lunch, we decided on a slice of roasted wild boar with a selection of summer vegetables from the garden, accompanied by a glass of the Blaxsta Merlot 2006. The wine was very fruity, lots of red currants, also spicy, with mild tannines and good balance. It is made completely in stainless steel. A very good merlot, more to our taste than the Chilean one we brought along on this trip (Luis Felipe Edwards, Merlot 2006).

Lunch was finished with some delicious desserts: I had lightly cooked rhubarb, Nico chose the Canadian cheesecake, while the kids chose a heavy chocolate muffin with wild strawberries. Of course we had to taste the vidal ice wine, from 2007. The price was rather high (€ 19,50 for a small glass), but the experience was worth it, considering the high taxes on alcohol in Sweden and the extreme circumstances the wine is made under. Very spicy notes, tones of wax, good acids, good balance.

Since Amnegård had to cook lunch for a growing number of guests, there was not much time to talk extensively. I managed to chat some more over the kitchen counter about his choices of grapes, while he decorated the plates with an assortment of summer vegetables. I asked him why he chose vinifera. 'To distinguish myself from other Swedish wineries, who work with the new grapes only', was the answer. And of course because he thinks it IS possible, even here.


Merlot was chosen over pinot noir for example because merlot needs less days to ripen from blossom to berry. Moreover, daylight in Sweden lasts longer (Blacksta is on the 59th N latitude!) so the grapes get more light daily then, say, in France. That is one reason that Blaxsta and other vineyards in Sweden manage to produce very drinkable (even excellent in Amnegård 's case) wines.
Another thing I learned is that his vinifera vines are ungrafted! Phylloxera has no hold in Sweden; it does not survive -3 °C; and that temperature is certainly reached every winter. Other diseases like oidium and mildew are non-existent. Visiting wine specialists from Bordeaux couldn't find any bug, fungus or whatsoever in Amnegård's vineyard. That makes the plant material very healthy, and Blaxsta is working completely organically.

All in all this was a wounderful experience, with good food, good wine, nice people, beautiful surroundings and stuff for some stories! And one day, we will certainly go back to try the Chardonnay. Blaxsta doesn't sell to the state liquor shops anymore, to much hassle. Therefore, we were not able to buy anything. But you can order directly at the estate, online!

Johanniter en solaris in de lift

Landschapfairs en boerenmarkten zijn uitstekende gelegenheden om de vinger aan de pols te houden over de stand van de Nederlandse wijn! Reizend van Den Bosch naar Utrecht besloot ik vanmorgen de A2 even te verlaten en af te slaan naar de Landgoedfair op Mariënwaerdt. Het weer was prachtig, ik had honger en dorst en was in een minder goed humeur. Wijn was nog niet in mijn gedachten, wel lekkere haverkoekjes, kruiden, een sapje en een smakelijk broodje. Gelukkig wist het Culinaire Plein mijn humeur snel te verbeteren: ik trof er het Betuws Wijndomein en Wijndomein Oude Waalstroom (uit de Bommelerwaard). Toevallig was ik de wijnen van het Betuws Wijndomein eerder deze week al tegengekomen in Buren; toen kon ik ze echter niet proeven.

Ik besloot maar eens een rondje Nederlandse wijnen te gaan proeven. En ik werd niet teleurgesteld. De serie Linge Wit van het Betuws Wijndomein, variërend van droog tot half zoet, mocht er zijn! Gemaakt van de druivenrassen johanniter en solaris, de afgelopen jaren niet mijn favorieten. Maar ik moet mijn mening over deze druiven zo langzaamaan gaan herzien (dat had ik begin juli ook al geconstateerd...). Ik proefde in de steeds warmer wordende zon een drietal frisse witte wijnen, met veel fruit, goede zuren en uitstekend in balans. Die kun je met trots neerzetten bij een lekkere salade, misschien zelfs wel bij een bordje mosselen. Ook de johanniters van de Oude Waalstroom vielen niet tegen, al vond ik ze wat minder interessant.

Met Dik Beker raakte ik aan de praat over zijn wijn en zijn domein. Het Betuws Wijndomein van de familie Beker is nog vrij jong: de eerste stokken zijn pas in 2004 de grond in gegaan; in 2007 zijn de laatste geplaatst. Totaal bedraagt de oppervlakte van de wijngaard nu 4,3 ha. met circa 16.000 stokken. De bodem bestaat uit kalkrijke rivierklei, in het dorpje Erichem. Aangeplante meeldauwtolerante druivenrassen zijn johanniter, solaris, cabernet blanc, villaris en riesèl voor wit, regent, pinotin, cabernet cortis en de cabernetkloon VB 91-26-5 (ook wel cabernet colonje genoemd, naar De Colonjes in Groesbeek). Er wordt ecologisch gewerkt; het wijndomein is aangesloten bij Skal. Vinificatie gebeurt sinds 2008 in eigen kelder.

Ik proefde ook de rosé en de rode wijnen van pinotin en regent. De hele reeks is zeer veelbelovend, al vond ik de witte wijnen het meest geslaagd. Bij de Nationale Wijnkeuringen van 2007 en 2008 vielen deze dan ook regelmatig in de prijzen. En tijdens de wijnkeuring van 2008 bleek de beste witte wijn van Nederland afkomstig van het Betuws Wijndomein.
Het gaat wel goed met die Nederlandse wijnen, zeker met de witte. Hou ze in de gaten!

De Landgoedfair 2009 is ook morgen nog geopend. Een aanrader, zeker als het weer zo mooi blijft! Kijk dan ook even bij de Belgische overbuurman van het Betuws Wijndomein; hij verkoop gerookte knoflook en veel stevige kruiden in pot.

Vineyards on Swedish soil

July 26 - Only two hours on Swedish soil, and what do I find in a magazine on tourist attractions in Swedens southernmost province Skåne, lying around in our B&B? An article on winegrowers in a place called Mjölkalånga, near Hovdala Castle and Lake Finjasjön. I am on holiday in Sweden, expecting nothing on the wine experience scale, but the first thing I read about is a vineyard. Or vingård, as the Swedish say. Well, expecting nothing is not completely true. I have an appointment on August 1 at Blaxta Vineyard, near Flen, owned by Göran Amnegård. But about that fantastic experience I will tell you later.
Here's the article on the winegrowers in Mjölkalånga, complete, just to give you an impression on how things are changing in the world. Skåne is roughly on the 55th latitude, and since vine growing is supposed only to take place between 30° N and 50° N, you can draw the conclusions yourselves (our climate IS changing!).

From Green Skåne, 2009

The sun is shining on the southwestern slope, the cool breeze blows through the metre-high vines, and the extensive views in the background take in Hovdala Castle and Lake Finjasjön. "Almost more beautiful than Tuscany, isn't it?" smiles Pär Fredholm, new winegrower together with his sister Katarina, two brothers Micke and Pether, and their families.

It is two years since the siblings had the idea of starting Fredholms Vinträdgård. They have planted 400 vines with black and with grapes. The well-known grape varieties Cabernet Sauvignon and Chardonnay are not viable on the 55th latitude, but Rondo, Solaris, and Siramé are. They have a shorter growing season and bud later. They also survive extreme cold, down to 25-30 degrees below zero. An important factor in this context is that Mjölkalånga has four hours more sun per day in summer than locations in Italy.
This year will be the first time the siblings harvest their grapes and, if everything, goes well, they will produce between 40 and 50 litres of red and white wine in bottles labelled 'Fredholms vin'.

Fredholms is one of five (! mb) vineyards in Green Skåne. The other are Gabriels Vingård in Åhuskärr south of Åhus, Nordanvik Domaine in Näsum, Vingården in Åhus and Åsum Crest in Norra Åsum, south of Kristianstad.

As of today, Wijnkronieken will publish more internationally oriented articles in English. Reactions welcome!