Gezien op Zestz (mijn favoriete bron voor leuk food-, shop- en soms ook wijnnieuws): deze hanglamp van Dutch Design Studio Ooms. Lijkt me leuk om op een rijtje van een stuk of drie, vier naast elkaar op te hangen.
Met ledlampjes, zodat je ook straks als de gloeilamp verboden wordt, van deze lamp kunt genieten. De lamp kost € 85,00 en is te bestellen via de makers.
Sinds een weekje of wat mag ik me dan glasambassadeur noemen, dat betekent nog niet dat ik alles al weet over glas. Zo schrok ik behoorlijk van een berichtje uit Bordeaux. Het blijkt dat de productie van glazen flessen namelijk een heel groot aandeel levert in de totale uitstoot van broeikasgassen. Jammergenoeg staat er niet bij wat de productie van andere containers aan uitstoot zou opleveren. Dat zijn zaken die ik de komende maanden voor het voetlicht wil brengen.
Gelukkig is het aandeel van de glasproductie ook een van de eerste zaken die aangepakt gaan worden. Er zal veel geïnvesteerd worden in de productie van lichtere flessen, bijvoorbeeld. En terecht, want wie zit er nu te wachten op die nodeloos zware flessen? Glas heeft nog altijd veel meer uitstraling dan plastic of blik, maar die uitstraling kan ook bereikt worden met lichtere flessen.
En wist je dat door een ton glas te recyclen, je 315 kg koolzuurgas (CO²) kunt besparen? Er zijn wijnlanden die dat al inzien: Spanje heeft zoveel glasbakken staan dat 90% van de bevolking zijn glas er in kwijt kan.
Voor de liefhebbers hieronder het totale bericht over de broeikasuitstoot in Bordeaux, dat gelukkig niet alleen over glas gaat.
"Het Conseil Interprofessionel du Vin de Bordeaux (CIVB) is zich bewust van de milieu-impact van de bedrijfstak en voert al meer dan 20 jaar een beleid voor duurzame ontwikkeling van de wijnsector. In het kader hiervan heeft het CIVB in 2008 de Bilan Carbone® (CO² evaluatie) van bordeauxwijnen gelanceerd.
De Bilan Carbone® van de bordeauxwijnen meet alle directe en indirecte activiteiten van de sector gedurende een jaar, van de productie tot de verkoop van wijnen, en berekent de broeikasgassen die hierbij vrijkomen. Na 9 maanden onderzoek is de uitslag bekend. De totale uitstoot in Bordeaux komt overeen met 203.000 ton CO² equivalent. Ter vergelijking: de Franse bevolking (61,9 miljoen inwoners) is goed voor een gemiddelde uitstoot van ongeveer 155 miljoen ton CO²-equivalent per jaar, ofwel 2,5 ton CO² equivalent per inwoner van Frankrijk per jaar.
Door de steeds strengere milieueisen en economische omstandigheden zal ook Bordeaux maatregelen moeten nemen met betrekking tot de uitstoot van broeikasgassen in de wijnbouw. Naast de acties die al enige tijd plaatsvinden op het gebied van duurzaamheid, is er nu ook een klimaatplan opgesteld om de uitstoot van CO² te verminderen.
Klimaatplan voor Bordeaux 2020:
- 20% vermindering van de totale uitstoot in de gehele sector
- 20% energiebesparing
- 20% recycling van energie
- 20% waterbesparing
De strategie
Allereerst zijn alle betrokken wijnboeren en andere professionele organisaties gemobiliseerd. Zij werken zowel individueel als collectief om de CO² uitstoot te reduceren. Tot en met 2020 legt het CIVB de nadruk op het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen bij de binnenkomende materialen, bijvoorbeeld glas, het transport van de wijn en de gebruikte energie tijdens de wijnproductie. Het totale aandeel van binnenkomende materiaal aan de uitstoot is 43%. Daarvan is het grootste gedeelte toe te schrijven aan glas, vanwege de energie die nodig is voor de fabricage van de wijnflessen (49% met 42 600 ton CO² equivalent). Het doel voor 2020 is het verminderen van de uitstoot in deze categorie met 15 000 CO² equivalent. Dit kan bereikt worden door onder andere het fabricageproces te verbeteren waardoor er lichtere flessen geproduceerd kunnen worden. Ook karton moet op een duurzamere en efficiëntere manier gebruikt gaan worden, bijvoorbeeld door de omvang van de verpakkingen aan te passen, zodat de gebruikte transportmiddelen zo efficiënt mogelijk kunnen worden ingeruimd.
In de wijnbouw worden verschillende transportmiddelen gebruikt. Het vervoer van de wijnen naar de klanten is goed voor bijna tweederde van de uitstoot in deze categorie (24 100 ton CO2 equivalent). De levering van materiaal dat nodig is voor de wijnbouw en alles daaromheen komt op een tweede plaats met 7 101 ton CO² equivalent. Ook worden wijnen via vliegverkeer vervoerd. Dit levert 3 500 ton CO² equivalent op. Hierbij moet opgemerkt worden dat de emissiefactoren van het luchtvaartverkeer 100 tot 500 keer hoger liggen dan die van het scheepvaartverkeer. In 2020 zou de uitstoot van CO² door het vervoer moeten zijn afgenomen met 5 000 CO² equivalent. Dit moet worden bereikt door het transport over water vanaf Bordeaux te bevorderen en het binnenlandse vervoer van flessen per trein in plaats van per vliegtuig te laten verlopen.
Het derde aandachtsgebied beslaat het energieverbruik in de wijnbouw zoals stookolie, gas en elektriciteit. De uitstoot moet in 2020 zijn gereduceerd met 5 000 ton CO² equivalent. Acties die dit kunnen bewerkstelligen zijn milieuvriendelijker rijden met landbouwvoertuigen, het bevorderen van het gebruik van alternatieve energiebronnen als wind- en zonne-energie en het beter isoleren van gebouwen.
Daarnaast kan er ook veel CO² uitstoot voorkomen worden door duurzamer om te gaan met de takken die overblijven na de oogst. Nu worden deze meestal verbrand en daarna vermengd met de grond, maar het zou milieuvriendelijker zijn de wijntakken te gebruiken als brandstof om wijnkelders, kantoorgebouwen en woonhuizen mee te verwarmen. In 2020 zou hierop 10.000 ton CO² equivalent bespaard moeten zijn."
Bron: Sopexa
Op zoek naar een wijn voor straks, als mijn zus en haar vriend op bezoek komen, stond ik hardop te denken: 'Wat zal ik eens koud leggen?' Uit mijn jongste puber kwam het laconieke antwoord 'Cava natuurlijk'. Ze kennen hun pappenheimer al hier in huis....
In inderdaad, cava is een wijn voor werkelijk ieder moment. Vaak zijn dit soort uitspraken reclamegeblaat, maar lees wat het Consejo Regulador del Cava in haar Engelstalige brochure zegt:
The old stereotype, now a firmly rooted tradition, presents cava as a noble drink for all hours because it refreshes and cheers, encourages conversation and inspires confidence, lightens the spirit and brightens up life's dull moments.
Particularly tasty and stimulating when drunk as an aperitif, when the senses are clear and expectant, cava is the wine which goes with any dish, whether a simple meal or at a party. For any kind of food, from sea food or traditional roasts to desserts, there is always a type of cava to be drunk.
It is the wine for toasts and celebrations, and therefore the wine of solemn moments of our lives. Nevertheless, it is also the wine of intimacy, enjoyed in mid-afternoon, when everything starts, and at the very end of the day when anything is possible. That is why cava moments are always magical.
In deze statement zitten een paar uitspraken waar ik het heel erg mee eens ben. Van een cava krijg je bijvoorbeeld inderdaad geen dorst, zoals veel andere wijnen wel doen (ook mousserende), maar cava lest de dorst. Letterlijk. In Barcelona ervoer ik dat menig maal, na een dag lopen in de stad.
Cava smaakt ook inderdaad bij iedere maaltijd. Vorige week donderdag maakte de oudste puber op donderdag een in huis geliefde maaltijdsalade, met gemengde pittige sla, uitgebakken bacon, in olijfolie gebakken stukjes brood, geraspte grana pardano of parmezaanse kaas en een heel zachtgekookt ei (uit Happy Days with the Naked Chef). In het verleden dronken we er Welschriesling bij, deze week een cava van Covides, de Duc de Foix Brut, aangeschaft bij Grapedistrict (€ 8,95). Bij ei en bacon is het lastig een wijn kiezen, maar de cava slaagde glansrijk. Als aperitief vonden we de Duc de Foix wat gewoontjes - hoewel hij met een scheutje liquor d'ulivi enorm opknapte. Maar bij het eten deed de cava het fantastisch!
Covides is een grote coöperatie met hoofdkantoor in Vilafranca del Penedès. Opgericht in 1963, beschikt het bedrijf anno 2009 over zeer moderne faciliteiten. Ruim 800 wijnboeren zijn lid, waarmee Covides de grootste van Catalonië is. Een van hun belangrijkste merken is Duc de Foix, waaronder zowel stille wijn als cava uitgebracht wordt. Voor wie er aan hecht: de Cava Duc de Foix Brut Reserva Especial kreeg in 2008 89 Parkerpunten.
Deze week heb ik weer eens wat Duitse wijn gekocht. Totaal verrast troffen we vorige week zondag namelijk wijnen van twee producenten uit de Mittelrhein aan op de proeftafel van Werkhoven Wijnen. En niet zomaar twee producenten. Eentje kenden we al, we haalden zelf al eens een doosje Ausleses van Dr. Randolf Kauer naar Nederland. Drie flessen liggen nog rustig in onze wijnkast te wachten op het goede moment. En nu stonden hier op een proeftafel zijn Riesling Qualitätswein en zijn Riesling Kabinett trocken. Beide prachtige wijnen, die een week eerder door Edwin Werkhoven tijdens een bezoek aan het gebied waren ontdekt. Wij hadden een Nederlandse primeur dus!
Maar nog verrassender was de kwaliteit van de wijnen van de andere Mittelrhein producent, Matthias Müller; we proefden zowel zijn Grauburgunder (Pinot Gris) als zijn Spätburgunder Rosé Feinherb én zijn topwijn, de Riesling Mandelstein Grosses Gewächs. Die laatste is echt Riesling met een grote R - om heel lang en stil van te genieten. Ook de rosé was zeer aangenaam; we bedachten er gelijk een mooie salade met aardbeien bij, vanwege het wel duidelijk aanwezige maar mooi verwerkte restzoet. (Feinherb is synoniem voor halbtrocken).
De Grauburgunder tot slot is een prachtige wijn voor veel dagen van de week: vol en sappig en net even wat onderscheidender dan een gewone doordeweekse Pinot Gris.
De Mittelrhein is in het buitenland nog een tamelijk onbekende wijnstreek. Het gebied begint net onder Bonn en is mede dankzij de Lorelei misschien wel het beroemdste en kenmerkendste stukje Rijn. Het dal staat dan ook op de Werelderfgoedlijst van Unesco.
Wijnbouwers langs de Mittelrhein leverden dertig jaar geleden hun druiven nog óf aan grote bulkfirma's óf maakten zelf wijn, maar verkochten dat per glas aan de toeristen. Sinds een decennium of twee is dit aan het veranderen, waarbij producenten als Randolf Kauer en Toni Jost een belangrijke rol spelen. En nu is daar ook Matthias Müller uit Spay am Rhein, met zijn ruim 10 hectare wijngaarden in de Bopparder Hamm. Het merendeel is riesling, 6% is grauburgunder en 4% spätburgunder.
De leistenen hellingen van de Bopparder Hamm vormen een enorm amfitheater in een lus van de Rijn. De wijngaard is echter zo groot dat hij weer is onderverdeeld in diverse subzones: Mandelstein, Feuerlay, Ohlenberg etc... De familie Müller, die al 300 jaar boert in de streek, heeft wijngaarden verspreid over de diverse subzones, waarvan de namen terugkomen op de etiketten.
Zodra één van de drie gekochte wijnen opengaat, volgen proefnotities én meer informatie over de wijnen van Müller.
Gefeliciteerd Chateau de Durette! De Regnié Vieilles Vignes 2007 heeft een bronzen medaille gewonnen op de Korea Wine Challenge 2009. Sinds januari doet Catherine Joly van Chateau de Durette in de Beaujolais hier op Wijnkronieken verslag van de werkzaamheden op het domein. In februari zonden zij een wijn in voor het wijnconcours in Korea. Dit wijnconcours werd eind februari in Seoul gehouden, voor de vijfde keer.
In totaal werden 784 wijnen uit 15 landen ingezonden. Er waren vijf ereplaatsen te winnen:
• Beste overall witte wijn;
• Beste rode wijn - niet uit Chili of Australië (blijkbaar erg populair in Korea);
• Beste Chileense rode wijn (Chili zond meer dan 100 wijnen in);
• Beste Australische rode wijn (ook Australië zond meer dan 100 wijnen in);
• Beste overall mousserende wijn.
Er waren 37 gouden medaillewinnaars, 72 zilveren medailles en 127 bronzen; 73 wijnen kregen een 'seal of approval'. Meer dan 300 wijnen vielen dus in de prijzen!
Waarom organiseert een land als Korea zulke wedstrijden en wie zitten er in de jury?
Om met de laatste vraag te beginnen: de jury bestond uit een fors aantal Koreaanse sommeliers, maar daarnaast een aantal internationale deskundigen. Het waarom is te vinden op de website van de Korea Wine Challenge:
• om producenten op de Koreaanse markt te introduceren en zo een nieuwe markt te bereiken;
• zorg te dragen voor de groei van de Koreaanse wijnmarkt;
• zorg te dragen voor de introductie van een gedegen wijncultuur in Korea.
Voor mij een nieuw aspect van de wereldwijde wijncultuur. Boeiend!
Het is natuurlijk wel een beetje appelen met peren vergelijken, maar leuk was het wel. Dit weekend proefde ik als afwisseling op de cava's een Winzersekt, een mousserende wijn uit Duitsland. Een importeur vond dat ik ook maar eens aandacht aan sekt moest schenken, nu ik zo'n cava-fan was, en stuurde mij een Blanc de Noir Brut 2006 van Wein&Sektgut Wilhelmshof in de Pfalz. Blanc de Noir houdt in dat de wijn gemaakt is van blauwe druiven gevinifieerd als witte. Slecht één druivenras komt daarvoor in aanmerking in Duitsland: Spätburgunder, anders gezegd pinot noir. Pinot noir wordt ook in de champagne-assemblage gebruikt; het Duitse wijngoed wil hiermee duidelijk een serieuze klassewijn neerzetten
En dat bleek ook: nooit eerder proefde ik zo'n strenge, serieuze mousserende wijn als deze Winzersekt. Waar een cava al snel visioenen oproept van gezellige tapasbars en vrolijke fiesta's, zie ik bij deze Sekt dames in avondtoilet en heren in rokkostuum, terwijl het strijkorkest een heftige ouverture inzet.
De wijn was uiterst zuiver, sterk mineraal en zeer elegant: absolute klasse, alleen zonder 'fun'. In het glas had de wijn een rose gloed en heftig bruisende, fijne mousse. In de neus ontdekte ik aalbessen en ander rood fruit, met sterk aardse tonen. In de mond was er een prikkende mousse en opnieuw rood fruit en aardse tonen; de wijn was zeer aanwezig en eiste alle aandacht op. Hier viel niet gedachteloos een slokje te nemen.
Het eten temde de sekt een beetje: wij dronken hem bij een Chinees recept met kip en vijfkruidenpoeder, wat de kruidigheid van de wijn deed uitkomen. Het beetje restsuiker (9,8 gram/liter) kwam aan het licht, en maakte de wijn 'prettiger', meer op menselijke maat afgestemd. Iets meer restsuiker had bij dit gerecht overigens wel gemogen. Maar dat was onze eigen inschattingsfout: een Brut bij Chinees eten is waarschijnlijk een minder goede keuze dan een Demi-Sec.
De Blanc de Noir Brut 2006 van de Wilhelmshof is overigens niet zomaar een mousserende wijn. Winzersekt is net als cava altijd een wijn van tweede gisting op fles, in tegenstelling tot 'gewone' Sekt en Deutscher Sekt. Die mogen ook via andere methoden gemaakt worden. Reeds meer dan 30 jaar maakt de familie Roth van de Wilhelmshof in Siebeldingen Winzersekt. Gedurende zijn studiejaren in de Champagne ontstond bij vader Herbert Roth groot enthousiasme voor de méthode champenoise; hij legde de basis voor de huidige naam van het huis als sektproducent. Inmiddels voert dochter Barbara Roth de regie. Barbara studeerde oenologie in Geisenheim en Bordeaux.
In 2008 behaalde Weingut Wilhelmshof voor de vijfde maal de titel beste 'Duitse Sekterzeuger' bij de Deutschen Landwirtschafts-Gesellschaft (DLG). Alle sekten van het wijngoed ondergaan een lange rijping (20 maanden voor onze Blanc de Noir, waar negen wettelijk gezien voldoende zou zijn). Slechts 2% van alle Duitse sekt wordt op deze intensieve manier gemaakt.
Deze wijn in een Wijnkronieken-categorie indelen is lastig: voor zijn kwaliteiten zou hij de hoogste waardering krijgen, een 1 voor 'Daar wil ik meer van'. Maar vanwege het uiterst serieuze karakter van de wijn ben ik bang dat er weinig gelegenheden zullen zijn waarbij wij hem zouden willen schenken. Een topwijn buiten categorie, dus eigenlijk.
Met dank aan Wijnhandel van Huystee in Laren, prijs € 19,50.
.jpg)
Ik ben zo iemand die een leuk glazen potje niet weg kan gooien. Komt altijd van pas, redeneer ik dan. Uit Barcelona heb ik bijvoorbeeld een prachtig blauw sodawaterflesje, meegenomen uit een restaurant. Nu pronkt het bij mijn andere blauwe flessen en vaasjes.
Ergens in mijn familie moet er toch een glastik zitten, want ook mijn ouders zijn bevangen door het glasvirus: al jaren struinen ze rommelmarkten en kringloopwinkels af op zoek naar Leerdam-glas. Eerst was het alleen glaswerk van A.C. Copier, inmiddels zijn alle collega's en opvolgers van deze glaskunstenaar ook in de verzameling opgenomen. En het leukste is natuurlijk op een braderie een lief klein vaasje op te kop tikken van 1 euro, wat dan later thuis een klein topstukje blijkt te zijn. Het gebeurt nog steeds!
In mijn geval gaat de belangstelling niet alleen uit naar verpakkingsglas, maar ook naar de topstukken van voorbije eeuwen. Romeins glas, prachtige wijnglazen uit de Gouden Eeuw of recent nog Tiffany lampenkampen, bewonderd in het Singer Museum te Laren. Uiteraard vind ik wijnglazen en -flessen het interessantst. Ooit wil ik nog eens een mooie reproductie van zo'n Duitse roemer uit de Middeleeuwen kopen. Prachtig.
Wijndrinken uit een glas is voor mij een gegeven, iets wat er gewoon bij hoort. Wijn uit een plastic bekertje smaakt gewoon niet. Ook de glazen wijnfles is de normaalste zaak van de wereld; maar of dat zo blijft? Alternatieve verpakkingen als wijn in een plastic fles, wijn in blik en wijn in een pak rukken op. Zelf ben ik niet zo bang dat dit soort verpakkingen het van glazen wijnflessen zullen overnemen, maar voor andere levensmiddelen ligt dat wat anders. Daarom steun ik van harte het initiatief waar ik onlangs over benaderd ben. De FEVE - European Container Glass Federation (Federatie van Verpakkingsglas) - is de motor achter de Friends of Glass, die met een website en diverse consumentgerichte acties de aandacht op glas willen richten. Glas is beter voor het milieu dan plastic bijvoorbeeld; het is 100% recyclebaar. Glas is ook gezonder voor de mens: glas heeft geen coatings nodig en geeft geen smaak en geur of schadelijke stoffen af aan de levensmiddelen die verpakt zitten in glas. Lees het allemaal maar na op de fraaie en educatieve site Friends of Glass.
Mij is door de Friends of Glass gevraagd of ik Glas Ambassadeur wilde worden. Ik citeer uit de uitnodiging:
"Vandaar dat ik je graag zou willen uitnodigen om bij ons selecte team van ‘Glas Ambassadeurs’ te komen in 2009, een groep artiesten, bloggers op het gebied van eten en drinken en recycling gurus die samenwerken om te
kijken naar het belang van volledig gerecycled glas."
En dat wilde ik wel. Binnenkort wordt al een eerste activiteit georganiseerd, waarover jullie uiteraard op mijn blog zullen lezen. Ik schijn ook de eerste Nederlandse ambassadeur te zijn, terwijl er in andere landen al meer zijn. Ik ben zeer vereerd met deze benoeming, en zal proberen mijn rol goed in te vullen. Vanaf nu dus op Wijnkronieken regelmatig aandacht voor glas!