Tijd voor Glühwein en een goed artikel

Nu de kou en de Sint weer definitief in het land zijn, krijg ik ook weer trek in een glaasje Glühwein. Op de een of andere manier blijft het kruiden van wijn mij erg fascineren. Misschien omdat het zo'n oude en lange geschiedenis heeft. Zelfs de oude Romeinen kruidden hun wijn, voornamelijk vanwege de noodzaak smaak en houdbaarheid te verbeteren.
Van de schrijver Apicius (rond 30 voor Chr.) is een wijnrecept bekend waarin een fikse portie honing samen met kaneel, laurier, steranijs, koriander en tijm gebruikt wordt. In Herberg De Ketel en de Kurk hebben Ariane en ik al eens uitgebreid over Glühwein geschreven.

Een andere vorm van het op smaak maken van wijn is het maken van vin d'orange, een gebruik uit onder andere de Provence. Vorige week heb ik hier weer een hoeveelheid van gemaakt. In tweëeneenhalve liter rosé meng ik een halve liter mispelblom brandewijn, een halve vanillepeul, een halve citroen, een grapefruit en anderhalve sinaasappel. (Al het fruit uiteraard wel in stukken gesneden, met de schil er nog aan). Daarbij gaat 400 gram suiker en dat laat ik enige weken staan. Af en toe omschudden komt de smaak ten goede. Na een week of vijf zeef ik alle vaste onderdelen eruit en schenk de vin d'orange in een mooie karaf. Koel geserveerd is het heerlijk verfrissend na een lange werkdag of een stevige wandeling. Het oorspronkelijke recept las ik ooit bij Lucette Faber, die ook een mooi boekje over wijn bij de Romeinen schreef.

Wie meer wil lezen over wijn in de middeleeuwen en het kruiden van wijnen, kan ik mijn pas verschenen artikel De route van de wijn aanraden. Daarin doe ik uit de doeken hoe wijn in de middeleeuwen naar de stad Utrecht kwam en wat er allemaal bij kwam kijken voor je als consument een kan wijn op tafel had staan. Als je geïnteresseerd bent, mail me even. Het artikel is verschenen in het Jaarboek 2007 van de Vereniging Oud-Utrecht; het Jaarboek is te bestellen via de SPOU voor € 12,50.

Proeven: het wordt steeds gezelliger!

Als je een wijn proeft uit de Bordeaux of de Bourgogne, heeft die wijn een bepaald karakter dat je na veel oefenen en proeven wel weet te herkennen. Het word je al makkelijk gemaakt door de druivenrassen: een rode Bordeaux bestaat over het algemeen uit merlot en/of cabernet sauvignon, een rode Bourgogne uit pinot noir.
Maar voor de Languedoc geldt dit helaas niet, en al helemaal niet voor de dubbele wijnregio Languedoc-Roussillon. Een wijn herkennen uit dit gebied is dus een lastige opgave. Er zijn vele tientallen druivensoorten toegestaan en allerhande interessante combinaties. En die druivensoorten kunnen dan ook nog eens beïnvloed zijn door terroir-elementen als garrigue (de invloed van de omringende wilde kruiden als tijm en rozemarijn op de smaak van wijn) of moderne vinificatietechnieken.

Ga je wijnen proeven uit de Languedoc-Roussillon, heb je dus eigenlijk weinig houvast. Zo proefden wij met ons proefgroepje afgelopen maandag bij Yontie huis om te beginnen twee rode wijnen die ons volkomen op het verkeerde been zetten. Mijn proefnotities voor beide luidden: vol, kruidig, sappig. Voor glas 1 noteerde ik nog dat de tannines niet heel uitgesproken aanwezig waren, terwijl dat voor glas 2 wel het geval was. De alcoholpercentages vond ik aardig overeen komen, beide wijnen hadden geen hout en min of meer een donkerpaarsrode kleur. Mijn gedachten gingen in de richting van een zogenaamde gsm-wijn (grenache, syrah, mourvèdre) voor de één en carignan voor de ander. Ook de andere aanwezigen dachten in deze richting. Tenslotte zijn dat de druiven die heel regelmatig in het gebied voorkomen. Maar wat bleek: beide wijnen waren gemaakt van 100% merlot! Glas 1 bleek een Domaine Preignes le vieux, Merlot des Terres Noires 2006 (Mitra, € 4,99), glas 2 een Domaine Natura 2005 (eigen import van Karin, onze sommelier van de dag, gekocht op het domaine, € 5,95), beide Vin de Pays d'Oc. Vinificatietechnieken, oogstjaren, terroir en opvoeding leken hier een grotere rol te spelen dan het karakter van de druif. Of zouden we ons toch te veel hebben laten leiden door het feit dat we wisten dat er wijnen uit het zuiden van Frankrijk op de tafel stonden?

Gedurende de rest van de proeverij kwamen gelukkig ook de meer 'typische' wijnen aan bod: een Côtes du Roussillon Villages Tautavel (carignan, syrah, mourvèdre), een Domaine Salabert Saint Chinian 2005 (syrah, grenache, carignan), Château Remaury Grande Réserve Minervois 2004 (syrah, mourvèdre) en een Domaine des Murettes Cuvée des Cimes 1998 AC Minervois-La Livinière (grenache, syrah) bijvoorbeeld. Deze laatste was mijn absolute favoriet van de middag. Deze toch al negen jaar oude wijn geurde naar rood fruit en kruiden, had nog stevige maar mooie ronde tannines, was tamelijk complex en had een prettig lange afdronk. En hij blijkt ook nog te krijgen te zijn bij een wijnhandel vlak in de buurt bij mij, voor slechts € 12,50!

Als afsluiting van de rode wijnen maakten we nog een uitstapje naar de de Provence. Helaas kon ik deze tanninebom - een Bandol van Château Jean Pierre Gaussen, Cuvée LongueGarde 2001, gemaakt van 98% mourvèdre en 2% grenache, 22 maanden op eikenhouten vaten - niet meer zo waarderen. Ik noteerde er slechts over: stal, inkt, tannines! 10 jaar laten liggen.... (en dat zou ik dan ook echt maar doen.)

Yontie had gekozen voor een andere aanpak dan gebruikelijk: na al dit stevige rood waagden we ons nog aan twee heerlijk verfrissende witte wijnen. Het pleit absoluut voor de kwaliteit van de gekozen wijnen dat ze de test glansrijk doorstonden, ook na de rode Bandol van 14.5%. Voor de eerste witte bleven we in de Provence en proefden we een speciaal voor mij aangeschafte wijn: Domaines Ott Clos Mireille Cru Classé Côtes de Provence 2000 (ik had in de les eens laten vallen dat ik daar zo nieuwsgierig naar was, naar Domaine Ott), gemaakt van sémillon, ugni blanc en rolle. Die rolle meende ik zelfs te herkennen: deze druif maakt ook een aanzienlijk deel uit van de Chateau Planères die ik onlangs dronk. In de geur ontwaarde ik citrus, anijs, venkel, iets zilts. De smaak was fris, met een vederlicht zoetje.
Na een laatste witte wijn, Château d’Anglès 2004, Terroir de la Clape AOC Côteaux du Languedoc, ronden we de middag af met een mooie vijf jaar oude Banyuls Baillaury, uit de Roussillon. Deze versterkte zoete rode wijn, gemaakt van 50% grenache noir en 50% grenache gris, is een heerlijke begeleider van chocolade, maar smaakt ook uitstekend met een stukje kaas. Yontie had er een mooi plateau van klaar staan, waar we dan ook heerlijk van genoten hebben. Er was niet veel meer over toen we naar huis vertrokken. Zo willen we vaker onze proefsessies afsluiten. Op naar de volgende bijeenkomst!

Mijn (Franse) wijnsmaak getest

Franse Wijnen, de brancheorganisatie van Franse wijnproducenten ofwel l'Office National Interprofessionnel des Vins, introduceerde op woensdag 21 november de Nationale Franse wijntest op www.testjewijnsmaak.nl. Uiteraard heb ik die test inmiddels uitgeprobeerd.

De online-test is bedoeld om de Nederlandse consument de weg te wijzen in het brede Franse wijnlandschap. De uitslagen van de test moeten uiteindelijk ook de Franse wijnorganisatie helpen om het profiel en de wijnvoorkeur van de Nederlandse consumenten te onderzoeken. Door een aantal meerkeuzevragen over zijn voedingsvoorkeur en zijn levensstijl te beantwoorden, krijgt de bezoeker van www.testjewijnsmaak.nl zijn persoonlijke Franse wijnprofiel en smaakvoorkeuren.
De vragen van de test over voeding onthullen de smaakvoorkeur van de deelnemer omdat, smaakbeleving subjectief is zijn vragen over levensstijl en sociale omgeving ook van belang om de deelnemer te helpen bij zijn persoonlijke wijnprofiel.
Het persoonlijke wijnprofiel geeft de consument duidelijkheid over de Franse wijnen die hij lekker vindt. De deelnemer aan de test krijgt advies over welke Franse wijnregio's en welke druivenrassen goed bij hem passen. Met deze uitslag kan de consument gericht naar de supermarkt of naar de slijterij. Hij weet immers uit welke Franse regio hij zijn fles wijn moet halen en weet welke druivenrassen zijn voorkeur genieten. De uitslag communiceert welke Franse wijnen het best past bij de keuzes die de deelnemer heeft gemaakt, maar geen wijnhuizen of merken.

Vanmorgen heb ik mijn eigen wijnsmaak daarom maar eens uitgetest. En zie hier het resultaat.

Uit de test komt naar voren dat u waarschijnlijk een behoorlijke wijnkenner bent. [Ik hoop het ;-)] U weet hoe u indruk moet maken met een goede wijn en daar betaalt u graag voor. U bent vermoedelijk op veel plekken geweest in de wereld, dus u weet wat er te zien en te halen is, ook op het gebied van wijnen. [Klopt.] Als u toevallig in Frankrijk bent dan neemt u zeker een bijzonder doosje wijn mee terug naar huis. [Ik ben nooit toevallig in Frankrijk, we gaan er speciaal voor wijn naartoe.] Misschien rijdt u tijdens uw verblijf in Frankrijk wel om, op zoek naar dat ene bijzondere chateau waar u gewoon wat flessen móet kopen. [Absoluut, de overnachtingsplekken op weg naar het zuiden worden met de Guide Hachette in de hand uitgezocht.] Vermoedelijk heeft u altijd wel een mooi kistje wijn in huis. [Kistjes niet, wijn wel.]
U blijft uzelf ontplooien, u beleeft alles volop en geniet zoveel mogelijk van het leven. Ontdek daarom welke smaak bij uw persoonlijkheid past, zodat u nog meer kunt genieten van een mooie en goede wijn.
Wijnen zijn er in soorten en maten. Sommige zijn goedkoop en toch heel lekker. Andere zijn heel bekend, maar vallen soms minder in de smaak dan een wijn waar u nog nooit van heeft gehoord. U kunt het best maar veel proberen en bijhouden wat u lekker vindt. Van de smaaktest krijgen we de indruk dat u vooral een voorkeur heeft voor frisse, strakke wijnen. [Klopt, strak fris wit vind ik steeds belangrijker om in huis te hebben en te drinken.] Champagnes en mousserende wijnen passen daarbij. [Maar ken ik helaas niet echt goed.] Ook voldoen veel rode en witte wijnen uit de Loire aan dat profiel. [Bingo! Dat is heel goed gezien.] Maar, het is misschien wel net zo interessant om eens te kijken naar wijnen uit het Zuidwesten van Frankrijk. Bijvoorbeeld een droge Jurançon, een wijn uit Duras of Gaillac.[Gaan we opvolgen, die tip.]
Met vriendelijke groet,
Team fransewijn.com

Al met al ben ik dus niet ontevreden met de test. Hij schrijft me geen druivenrassen of streken voor, en adviseert me heel breed te blijven kijken. Dat doe ik maar al te graag. Voor al die liefhebbers van wijn die graag een online-testje doen: doe vooral deze test eens. Ik ben benieuwd wat er bij jullie uitkomt!

Nog wat meer informatie over de test (uit het persbericht): de test is in opdracht van Franse Wijnen in samenwerking met Peter Klosse tot stand gekomen. Klosse is een autoriteit op het gebied van smaak. Hij promoveerde aan de Universiteit van Maastricht met een bijzonder onderzoek naar smaak, smaakstijlen en smaakbelevingen en publiceerde daar veelvuldig over. Zijn smaakstijlentheorie maakt het mogelijk om zonder een wijn te proeven toch in te schatten wat voor wijn iemand lekker vindt.
Franse Wijnen
Het wijnaanbod van Frankrijk is heel divers: 17 verschillende wijnregio's met verschillende terroirs (grondsoort en klimaat) en de grootste variëteit aan druivenrassen ter wereld. Voor elke smaak, elke gelegenheid, elk budget is er wel een Franse wijn te vinden. Het ruime wijnaanbod is een sterk punt voor Frankrijk. Echter de diversiteit maakt het lastig voor de consument om te kiezen. Hoe kan de keuze voor een Franse wijn vergemakkelijkt worden wanneer de consument voor het winkelschap staat? Met de wijntest wordt de consument begeleid in zijn wijnselectie zodat hij een passende persoonlijke keuze kan maken. De verzamelde datagegevens van de test zullen Frankrijk ook helpen om het profiel en de smaakvoorkeuren van de Nederlandse consument te herkennen en hier op in te spelen.

Boskoopbladeren en WBW #39

Slechts één trosje heeft de boskoop in onze tuin dit jaar geproduceerd. Maar de plant heeft het deze herfst goedgemaakt door prachtige herfstkleuren te ontwikkelen. De middagzon van vorige zondag maakte de kleuren nog mooier!
De wijngaarden in de Bourgogne in de herfst moeten ook erg mooi zijn, aldus een familielid van mij. Ik kreeg er vorig jaar een foto van toegezonden. Vooral de gamay schijnt prachtige kleuren te ontwikkelen.

Over de Bourgogne gesproken: Brooklynguy heeft een prachtige samenvatting gemaakt van Wine Blogging Wednesday 39 - over de wijnen van de Côte Chalonnaise en de Mâconnais. In totaal werden 52 wijnen door 36 mensen beschreven; 33 uit de Mâconnais, 18 uit de Côte Chalonnaise. Voor nog meer prachtige statistieken moet je Brooklynguy's Wine and Food Blog zelf maar even bezoeken. Veel leesplezier.

Boekrecensie: Wijnoffer

Ze is nog even irritant als in haar eerste avontuur: Esther van Leeuwen, de hoofdpersoon van Addy Kaiser's nieuwste 'wijnthriller' Wijnoffer.
Na Yquem, waarin de diefstal van een aantal dure flessen wijn wordt uitgezocht, stort Esther zich nu op de verdwijning van haar beste vriendin Petra. Deze sloeg 18 jaar geleden overboord op het IJsselmeer; iedereen neemt aan dat ze verdronken is. Als gaande haar onderzoekingen ook nog eens een goede collega onder verdachte omstandigheden overlijdt, is het hek helemaal van de dam. Esther's fantasie slaat op hol, knoopt alles aan alles en ziet overal bedreigingen.

Opnieuw is ook Esther's moeder Josine, vinologe, van de partij, evenals diverse vrienden en bekenden van moeder en dochter Van Leeuwen. Een groot deel van het boek wordt ingenomen door de reis die Esther en Josine naar Zuid-Frankrijk ondernemen, om daar, bij het gezin van een wijnbouwer, naspeuringen te doen naar Petra's verdwijning. De sfeertekening van het Zuid-Franse landschap is wel aardig geslaagd, Addy Kaiser heeft zich duidelijk goed gedocumenteerd. Bovendien komen in het boek een paar bekende en bestaande wijnmakers en wijnhandels voorbij, wat het boek wel een aardig extraatje geeft. De boekpresentatie vond vorige week plaats onder het genot van een glaasje wijn van één van die producenten, Mas des Dames (in het bezit van een Nederlands echtpaar) uit de Languedoc.

Evenals Yquem vind ik het boek nogal matig, al ligt de wijnkennis er minder dik bovenop dan in het vorige boek. De stijl is wat vlotter, de conversatie komt wat natuurlijker over. In dit boek blijven echter wel wat losse eindjes over aan het eind: allerlei gebeurtenissen - zoals een auto die Esther een aantal maal bewust lijkt aan te willen rijden - krijgen geen uitleg en ook de titel is mij eigenlijk een beetje duister. Zelfs met een lekker glas wijn erbij kan ik niet bedenken waar de titel nu eigenlijk op slaat. Verder irriteren mij ook de uitgebreide routebeschrijvingen, bijvoorbeeld hoe Esther van A naar B in Amsterdam loopt. Voor een niet-Amsterdammer is dit totaal onbelangrijk en onbegrijpelijk en het voegt niets toe aan het verhaal; deze beschrijvingen houden het verhaal bovendien danig op.

Al met al vind ik Wijnoffer beter dan Yquem, en misschien dat deel drie nog wel weer iets beter wordt. Want aan het eind van het verhaal dient het volgende mysterie zich al vast aan. Ik voorspel dat Esther in haar volgende avontuur op zoek gaat naar haar vader!

Addy Kaiser, Wijnoffer, A.W. Bruna Uitgevers, isbn 978 90 229 9208 1, prijs € 19,95

P.S.: Ook dit boek gaat weer de wereld in! Ik geef het door aan iemand van mijn proefgroepje, die hier dan een reactie moet geven. Hopelijk geeft deze het dan weer door aan een volgende, en zo verder...

Les 6: Met zevenmijlslaarzen door de Languedoc

Slechts tien meerkeuzevragen over acht wijnen waren het, maar toch ben ik vooralsnog gezakt. Tijdens de zesde les van de vinologenopleiding kregen we in het ochtendgedeelte een mini-examen. Van acht glazen moesten we aangeven welke wijn er in het glas zat, en als extraatje mochten we nog twee vragen maken. Ik had vijf vragen goed en vijf fout; pas bij zes vragen goed ben je geslaagd.
Voordat we de vragen te zien kregen, moesten we eerst de wijnen proeftechnisch beschrijven. Pas nadat we dat gedaan hadden, kregen we de vragen voorgelegd en kon het elimineren en redeneren beginnen. Een lastige opgave, die je soms noopt keuzes te maken die achteraf door de docent onderuit worden gehaald. Het schijnt vrij bijzonder te zijn om, in mijn geval, nog zelden een Soave te hebben gedronken.... Maar ach, ik herkende in ieder geval wel de Trockenbeerenauslese, de AOC Coteaux du Languedoc uit La Clape of de Rioja Rosado van Marqués de Riscal. En een gewone Bordeaux wist ik ook nog wel te onderscheiden van een Argentijnse Cabernet Sauvignon of een Crozes Hermitage van Chapoutier....
Conclusie na dit eerste proefexamen: er is nog veel, veel meer te oefenen, te proeven en te studeren.

Het middagdeel van de les werd opnieuw verzorgd door Peter van Houtert, die ons op zijn gebruikelijke enthousiaste manier alles vertelde over de wijnen van de Languedoc, de Roussillon en de Provence. Wat ik me nooit eerder had gerealiseerd: terwijl de Languedoc-Roussillon een gebied met grote problemen is, is dat voor de Provence totaal niet het geval. De belangrijkste reden daarvoor is dat de wijn die in de Provence gemaakt wordt, grotendeels ter plekke geconsumeerd wordt, ofwel door de 'inheemse' bevolking, ofwel door de duizenden Engelse en Nederlandse expats die daar het grootste deel van het jaar wonen. Wijn die wel geëxporteerd wordt is vooral rosé. Van de totale wereldproductie van rosé komt 8% uit de Provence! En dus proefden we tijdens deze les uiteraard Provençaalse rosés. Vooral de 2006 Les Tartanes, AOC Bandol rosé vond ik een echte topper. Ik noteerde: lichtoranje tot steenrood, vrolijk zonnig kleurtje; snoepjes en aromatische kruiden in de geur, onder andere tijm, maar ook stoofperen. Smaak: vol, rond, zuren medium, alcoholpercentage 13%, lange afdronk. Absoluut een rosé om bij te eten. Ik betaalde er later in de winkel € 12,30 voor.

Over de Languedoc-Roussillon is natuurlijk ongelooflijk veel te vertellen. Het is de roerigste streek van Frankrijk, waar enerzijds het grootste bocht vandaan komt en anderzijds de meest spannende wijnen gemaakt worden. Een streek waar prachtige kansen liggen voor nieuwe, innovatieve wijnmakers, maar waar de komende jaren veel traditionele wijnboeren waarschijnlijk noodgedwongen zullen moeten stoppen.
Die tweedeling werd voor mij aardig getypeerd door de 2005 Chardonnay Vin de Pays des Coteaux du Libron van Domaine La Colombette, datzelfde domein dat wij onlangs 'ontmaskerden' als de makers van Ilja Gort's Qool-wijnen. Deze Chardonnay van de Pugibets geurt naar rijp geel fruit, laurier en allerhande andere kruiden, is vol, heeft een prachtige lange afdronk en wordt gerijpt in de inmiddels beroemde demi-muids, grote houten vaten van 600 liter: het is een wijn waar je me best wakker voor mag maken. Deze wijn op één lijn zetten met laagalcoholische wijnen was volgens Van Houtert dan ook vloeken in de kerk. Ik kan hem ergens geen ongelijk geven. (Overigens zijn de eigen laagalcoholische wijnen van La Colombette, Plume, veel beter dan de Qool-wijnen.)

Andere witte wijnen waren een 2005 Limoux van Mouscaillo en een 2005 Picpoul de Pinet van Terre de Neptune. Uit de rode wijnen kan ik eigenlijk geen keuze maken: we proefden een Saint Chinian, een Faugères, een Minervois la Livinière, een Corbières, een Cabardès. Het waren allemaal prachtige wijnen, veelal overheerst door het fruit, vaak met de typische geur van de garrigue (zie foto), de kruiden als tijm, rozemarijn, laurier en lavendel die zo alomtegenwoordig zijn in de Languedoc.
Uiteraard was er ook aandacht voor de geschiedenis van het gebied en de theorie: aan bod kwam, naast de vele aanslagen door militante wijnboeren van CRAV en beroemde producenten als Aimée Guibert van Mas de Daumas Gassac, ook de nieuwe AOC Languedoc die sinds 30 april 2007 geldt en die overal in het gebied gebruikt kan worden voor wijnen die afgekeurd worden binnen hun eigen streekappellation. Vroeger werd een wijn die niet aan de eisen voor een Saint Chinian voldeed, op de markt gebracht als een vin de table. Sinds dit jaar is het echter mogelijk die wijn als een AOC Languedoc te labellen. Alsof we daar op zitten te wachten.... Het levert weer een reeks etiketten op waaraan de consument totaal niet kan aflezen wat hij nu in die fles zal aantreffen.

Het gebied is eigenlijk te groot om één enkele les te behandelen, laat staan in een blogje. We kwamen die middag helemaal niet toe aan wijnen uit de Roussillon en moesten een Chateau Planères of een Banyuls ontberen. Gelukkig hebben we dat in ons proefgroepje goedgemaakt. Ik zal daarover binnenkort meer melden.
De les werd in dezelfde sneltreinvaart afgesloten als we er aan begonnen waren. Peter van Houtert was om 17.10 uur nog even enthousiast, terwijl wij allemaal weer helemaal gaar waren. En dat was niet alléén omdat wij Van Houterts regelmatige advies om niet te spugen opgevolgd hadden!

Foto: Garrigue: wilde tijm en rozemarijn in de Languedoc

Erwtensoep, sushi en Riesling

Er zijn van die dagen dat alles samenkomt. De wijn en het eten kloppen gewoon, terwijl je er van tevoren niets aan voorbereid hebt. Het eten loopt anders dan gepland, de wijn is een grote gok, en toch past het allemaal prachtig in elkaar.

Gisteren bezochten Nico en ik twee sushiworkshops bij t Japans Cultureel Centrum in Amsterdam. We maakten 's morgens nigiri sushi en 's middags maki sushi. Na de uitgebreide lunch met onze zelfgemaakte nigiri sushi hadden wij echter 's middags geen behoefte meer de zelfgemaakte maki sushi op te eten, dus die gingen mee naar huis. De pubers zijn er ook dol op, dus dat kwam wel goed. Een puntje van aandacht was echter wel de erwtensoep die thuis stond te ontdooien. Zelfgemaakt door onze slager en na ontdooiing natuurlijk niet meer in te vriezen.
We besloten toch maar een combi te maken: eerst wat sushi vooraf, daarna nog een kom erwtensoep met roggebrood en katenspek voor de liefhebbers.

Thuisgekomen bleek de erwtensoep nog zo bevroren dat we makkelijk één van de twee bakken weer in de vriezer konden gooien. Zo gezegd, zo gedaan: het eten was geregeld. Maar wat erbij te drinken? Japanse cuisine en Hollandse pot, wat past daar nu nog bij? Mijn gedachten gingen echter onmiddellijk naar een fles Californische Riesling, uit DE doos. Ik schatte zo in dat die Riesling perfect bij de sushi zo passen, en ach, bij de erwtensoep lukte het vast ook wel. En.. je voelt hem al: de combinatie was werkelijk om over naar huis te schrijven. Vooral bij de sushi kwam de Estate Dry Riesling 2006 van Trefethen, uit Napa's Oak Knoll District, volkomen tot zijn recht, maar wonder boven wonder smaakte een glaasje ook uitstekend bij de erwtensoep!

Deze Trefethen Riesling is dan ook een prachtige wijn. Mocht je denken dat de VS geen terroirwijnen kent, dan moet je echt deze Trefethen eens proeven. Het Oak Knoll District in het zuiden van de Napa Valley kent vooral alluviale bodems langs de Dry Creek, heeft het koelste klimaat van de vallei, kent grote verschillen in dag-nachttemperatuur en ondervind de verkoelende invloed van ochtendmist uit de San Pablo Bay. De Trefethens maken optimaal gebruik van al deze terroir-aspecten en verbouwen al hun druiven zelf. In de Napa Valley is dat een tamelijk unicum, en het resultaat is er dan ook naar. Het domein heeft een grote naam onder de Californische wijn: de oorspronkelijke winery bestond al rond 1880 en delen ervan zijn door de huidige eigenaren gerestaureerd en staan op een monumentenlijst. De wijnen winnen allerhande prijzen en namen midden jaren zeventig ook deel aan de proeverijen waarbij Franse en Amerikaanse wijnen naast elkaar werden gezet. Ze kwamen er goed vanaf!
Meer over Riesling in de VS: kijk even hier.

Ik noteerde over deze Dry Riesling 2006: kleur: bleekgeel; geur: aromatisch, vol, bananenschuimpjes, sterk mineraal; smaak: droog, geen hout, hoge zuren, 13% alcohol, citrus, groene appels. Prachtig volle afdronk, een echte terroirwijn! De wijn heeft waarschijnlijk een heel klein beetje restzoet (op de website werd alleen het restzoet van de 2003 gegeven: 8 gr./liter), maar dit blijft onder de norm voor droge wijnen: de zuren zijn zo stevig dat het zoet volledig wegvalt en je echt een droge Riesling ervaart.

En zo kwamen Aziatisch eten, Hollandse pot en Amerikaanse wijn op geweldige wijze samen gisterenavond. Als dessert was er nog stoofperencrumble met kardemom en amandelschaafsel bij een glaasje Monastero, Passito Bianco del Veneto 2002. Daar heb ik alleen maar stilletjes en langzaam van genoten; niet alles hoeft geblogd te worden......