Nederland Nieuw Wijnland

Deze week is het Nationale Wijnweek. Afgelopen weekend hielden de Nederlandse wijngaarden hun open dagen, de komende dagen wordt er weer druk verder geoogst. Op de Reestlandhoeve in Balkbrug is bijvoorbeeld a.s. vrijdag de muscat blue aan de beurt!

Een grote selectie uit die Nederlandse wijngaarden staat sinds kort beschreven in een prachtig geïllustreerd boek van Cila van der Endt, Nederland Nieuw Wijnland. David Lindsey maakte de foto’s, Astrid Joosten en Thérèse Boer gaven kleine proefnotities. Het geheel wordt afgewisseld met recepten die topkoks en sommeliers bij de wijnen bedachten.

Het boek is werkelijk een aanwinst voor de wijnboekenplanken: prachtig geïllustreerd, informatieve teksten over de domeinen en de mensen erachter. We zijn in Nederland een heel eind gekomen sinds 1997, toen Van druivenserre tot wijnkasteel, het eerste boekje over de Nederlandse wijngaarden, verscheen, geschreven door Fred Lorsheijd en Piet van Rijsingen.

Nederland Nieuw Wijnland begint met een aantal inleidende hoofdstukken over de wijnbouw in Nederland, het werk in de wijngaard en de kelder en de in Nederland gebruikte druivenrassen. Daarna volgen per provincie beschrijvingen van een aantal bekendere domeinen, waarvan de wijnen al langzamerhand naam gaan maken.

Even tussendoor – wist je bijvoorbeeld dat Gall&Gall binnenkort wijn van De Colonjes in Groesbeek gaat verkopen? Dat zegt toch wel wat….

Achterin staat een handig overzicht met adressen, want uiteraard zijn veel wijngaarden te bezoeken. Verder is er een receptenindex, en over die recepten moet me nog iets van het hart. Want het is natuurlijk heel erg leuk dat gerenommeerde koks gerechten bedenken bij Nederlandse wijnen, maar wat heeft de lezer aan dergelijke, ongetwijfeld verrukkelijke, haute cuisine?
Zou het niet veel leuker geweest zijn als de wijnen gecombineerd waren met gerechten ‘voor thuis’? Een mooie houtgerijpte Regent bij de boerenkool bijvoorbeeld? Of een Schouwen-Druiveland Auxerrois bij een lekkere pittige groentetaart met kaas en spek? Een Johanniter-Solaris van het Betuws Wijndomein bij een kipsalade, een Reestlandhoeve Parel bij de tapas of een rosé van de Hof van Twente bij de pasta?

Dat zou mij nou eens een nóg leuker boek hebben geleken! Tenslotte geeft de Nederlandse wijndrinker aan – in een recent door Trendbox gedaan onderzoek – dat ze wijn overal bij drinken, maar nu wel eens willen weten wat je het beste bij pizza, Chinees of spaghetti schenkt. Hier liggen kansen….

Cila van der Endt, David Lindsey, Nederland Nieuw Wijnland, Uitgeverij Terra Lannoo, isbn 978 90 8989 017 7, prijs € 24,95.

Steakhouse-wijn

Af en toe kom je in restaurants die je zelf niet zo zou uitkiezen. Maar ja, als de oudste puber 18 wordt en zelf mag kiezen, kun je dus terecht komen in een steakhouse. Gelukkig viel Broadway, het American steakhouse aan de Oudegracht in Utrecht, helemaal niet tegen. De kalkoensteaks smaakten prima, de spare ribs ook. Heel aangenaam verrast waren we over de wijn. Op de minimieme wijnkaart stonden wat aardige flessen, zoals de Veuve Amiot Saumur Brut, een mousserende wijn uit de Loirestreek. We bestelden een halfje, zodat we met zijn vieren allemaal een klein glaasje hadden om te toosten. Helaas, de halfjes waren op, aldus de charmante serveerster, maar we konden een hele nemen met 25% korting. Oké, vooruit, we hadden tenslotte iets te vieren. Met die hele wisten we wel raad, gezien het feit dat het een uiterst drinkbare, sappige wijn is, geschikt om te schenken bij veel gelegenheden.

Bij onze pittige kalkoensteak wilden we echter nog wel een glaasje rood, en kozen voor een halfje Côtes du Rhône, de Parallèle 45 uit 2006 van Paul Jaboulet Ainé. Opnieuw bleken de halfjes op, verdorie…. Maar vooruit, besloten we, als we de kurk ook krijgen, nemen we de rest van de fles wel mee naar huis. Zo gezegd zo gedaan. En we hebben er opnieuw geen spijt van gehad: een uitstekend drinkbare Côtes du Rhône, die prima bij het stevige gegrilde kalkoenvlees paste. Mild, sappig en fruitig, met voldoende bite van wat tannine. Niet een wijn om over te nadenken, gewoon lekker drinken. Eigenlijk dus een prima steakhouse-wijn!
Zelfs de volgende dag, tijdens de verjaardagfestiviteiten thuis, viel de wijn nog in de smaak. We hadden hem toen wat licht gekoeld, want in het steakhouse was het wel erg warm geweest.

Het huis Paul Jaboulet Ainé heeft al een lange geschiedenis in de Rhône. Het is actief sinds 1834, en produceert ook enkele grote wijnen zoals de Hermitage La Chapelle. De Parallèle 45 behoort tot de instapwijnen, in de range Les Grands Classiques. De wijn wordt al sinds de jaren ’50 van de vorige eeuw gemaakt! De Parallèle 45, genoemd naar de breedtegraad die twee kilometer ten noorden van de kelders van het huis loopt, is er inmiddels ook in een biologische versie en wordt gemaakt van syrah en grenache noir.

Harvesting cava grapes - 3

A short message from Spain: at Montau de Sadurni the harvest is now finished! The parellada, like the xarel.lo, was also harvested by hand, as the vineyards are to young (and vulnerable) to be worked in with machines. Next to the traditional cava grapes, the merlot, cabernet sauvignon and the syrah are in too.

And what is more: my sample bottles have arrived! Two cava's and a bottle of merlot. I'm looking forward to tasting these wines, who have no importer in the Netherlands as yet.
Ryan and Gabriella from Catavino have already tasted the wines, and it promises to be a good experience.

Wijnalmanakken 2010

Ik heb me er maar bij neergelegd. Wijnalmanakken moeten nu eenmaal, schijnt het. We willen horen van experts welke wijnen we het beste kunnen kopen. Het gaat om lijstjes, om de beste zijn, en in Nederland dan graag ook nog om ‘welke wijnen zijn nou lekker goedkoop’.
Lichtpuntje: er is naast een Wijnalmanak 2010 met de beste wijnen onder de € 5,- dit jaar ook een Wijnalmanak met wijnen tussen de € 5,- en de € 10,-, allemaal geproefd door Harold Hamersma, daarbij geassisteerd door Ronald de Groot (van Perswijn).

De eerste Wijnalmanak werd ooit, in 1990, samengesteld door Hubrecht Duijker. Dit jaar viert Het Spectrum dan ook het 20-jarig jubileum voor deze voor veel mensen onmisbare gids in wijnland. De beide gidsen werden gisteren in Amsterdam aan pers en deelnemende wijnhandelaren gepresenteerd. Na een korte inleiding van de uitgeefster kreeg de schrijver het woord. In een fraaie speech memoreerde Harold Hamersma, die het stokje enige jaren geleden van Duijker overnam, wat er zoal in die 20 jaar tussen die eerste gids en nu gebeurd is. Twintig jaar geleden was er bijvoorbeeld nog geen rosé te bekennen, en van prosecco hadden we al helemaal niet gehoord. Mousserende wijn dronk je alleen bij de oliebollen. Van 14,5 liter per jaar in 1990 zijn we in 2008 21,6 liter per hoofd van de bevolking gaan drinken.
Naast Frankrijk, Italië en Spanje verwachten we ook Chili, Argentinië en Zuid-Afrika op de schappen van de supermarkt. En de kwaliteit van de wijnen is eigenlijk alleen maar toegenomen.

Uiteraard werd ook geteld naar aanleiding van de ingezonden wijnen voor de wijngidsen. Alle punten (sterren in dit geval) die de wijnen van een bepaalde wijnhandel kregen, zijn opgeteld, en daaruit volgt dan een beste supermarkt, een beste slijter, een beste wijnspeciaalzaak. Het resultaat:

Wijnalmanak 2010 Overall Winnaar
- Wijnsupermarkt van het jaar: Albert Heijn
- Slijterij van het jaar: Dirck III
- Wijnspeciaalzaak van het jaar: Les Généreux

Wijnalmanak 2010 De beste wijnen onder €5,-
- Wijnsupermarkt van het jaar: PLUS
- Slijterij van het jaar: Dirck III
- Wijnspeciaalzaak van het jaar: Henri Bloem / Hart's Wijnhandel

Wijnalmanak 2010 De beste wijnen van €5,- tot € 10,-
- Wijnsupermarkt van het jaar: Albert Heijn
- Slijterij van het jaar: Gall & Gall
- Wijnspeciaalzaak van het jaar: Les Généreux

Aangezien ik toch ook af en toe wel iets bij de supermarkt koop, ga ik de komende tijd eens wat wijnen uit de gids uitproberen. Bijvoorbeeld die van de Plus (Wijnsupermarkt van het jaar voor wijnen onder de € 5,-). Blijk ik al jaren in de buurt bij een van de grootste Plus-winkels te wonen, aldus inkoopster Alexandra Pouderoyen, en ben ik er nog nooit geweest. Daar gaan we iets aan doen….
Tot slot: tijdens de presentatie werden uiteraard wijnen geschonken die hoog in de gidsen scoorden. En eerlijk is eerlijk: ik heb alleen maar prima kwaliteit geproefd. Zoals bijvoorbeeld de rosé van La Colombette, verkrijgbaar bij Henri Bloem voor onder de € 5,-. Maar vooral de mousserende Vouvray Brut Vintage 2004 van Pichot (Sauter) viel in de smaak. Daarover zegt Harold Hamersma: ‘Een wijn om bijvoorbeeld een jubileum luister mee te zetten.’

Bluffersgids Wijn

Tijd om weer eens een wijnboek onder de loep te nemen! Al enige tijd op de markt is De Bluffers Gids Wijn. Dit ‘snelle’ boekje is geschreven door Harry Eyres en verscheen oorspronkelijk in het Engels. De ondertitel luidt: 'Een snelcursus, met feiten, jargon en inside information'. Hoofdstukken gaan over Basiskennis, Proeven en drinken, Wijn kopen, Wijnen van de wereld en Wijn bij het diner.

Wat mij betreft is dit boekje alleen bedoeld voor mensen die gewoon een beetje mee willen kunnen kletsen (l..llen zou ik bijna zeggen), en weinig écht over wijn willen leren.
Mag natuurlijk, maar toch een beetje zonde van het papier, vind ik. Want er staat wel wát handige informatie in deze Bluffers Gids, maar die moet je wel regelmatig met een stevige korrel zout nemen. Slechs een enkele keer slaagt het boekje erin echt grappig te zijn.

Helaas zijn er ook een aantal écht storende zaken. Zo wordt beweerd dat Griekse wijnen bocht zijn, dat wijn van chenin blanc walgelijk en niet te drinken is en worden Duitse wijnen als bitter omschreven. Dit is helaas geen bluffen meer, en toont wat mij betreft de onkunde van de schrijver aan. In Griekenland wordt al tien jaar stevig aan de weg getimmerd, en dat de auteur zelf niet van Chenin Blanc houdt, kan ook op een andere manier geuit worden. Duitse wijnen bitter noemen kan ik met geen mogelijkheid plaatsen, eerlijk gezegd.

Als cadeauboekje aardig, maar vertel er dan maar een stevig blufverhaal bij en koop bovendien een mooie fles Duitse wijn als extraatje!

De Bluffers Gids Wijn, Fontaine&Noë, 80 p., isbn 978-94-6054-002-8, prijs € 6,95

Harvesting cava grapes - 2

Last week, Montau de Sadurni, wine producers near Barcelona, started harvesting the xarel.lo grapes, important ingredient for their cava. Export manager Barbara Siemianiuk told me that the grapes looked much better and healthier than last year. There will be a lesser quantity of grapes, because it has rained less during the summer; the grapes have however far more flavour. The harvest will continue untill the middle of this week.
The xarel.lo grapes are harvested by hand, because the vineyards are to old to work in with machines.
Barbara wrote more on the harvest at the Montau de Sadurni blog.

Montau de Sadurni makes traditional cavas with xarel.lo, macabeu and parellada. Annual cava production is 40.000 bottles. They prefer to keep their production ‘small but fine’. At this moment my bottles of Brut Nature and Brut Nature Gran Reserva are on their way from Can Sadurni to Utrecht.
So the story continues soon with impression of how the cava’s taste.

In the mean time, next to the harvest, the work in the cellars on the cava’s of last year continues! End of August, Barbara filmed the removing of the yeast at the top of the bottle. Read about it and see her film on Montau de Sadurni’s blog.

This is the second part of a series on the cava's of Montau de Sadurni. The first part was published on September 9th.

Middagje Bloem

Afgelopen zaterdagmiddag liep ik een paar uur mee in de winkel, ter gelegenheid van het vijfjarig jubileum van Henri Bloem op de Adr. van Ostadelaan. Na een lange geschiedenis aan de Oudegracht en in de Hamburgerstraat verhuisde de Utrechtse wijnwinkel in 2004 naar de buitenwijken, met veel succes. Om dat succes te vieren stonden een aantal fraaie wijnen uit 2004 open om te proeven en gold er een leuke aanbieding. Bovendien was een paar extra handjes wel nuttig.

En daar sta je dan, met al je wijnkennis. Op zaterdagmiddag in de winkel, en je blijkt allerlei verschillende competenties te moeten aanboren. Niet dat ik dat niet verwacht had, maar het levert toch situaties om over na te denken én nieuwe inzichten in de wereld van de Nederlandse wijnconsument.

Een van mijn eerste klanten wilde gewoon snel een fles wijn als cadeautje, rond de 15 euro. Alleen zo’n vraag levert al dilemma’s op. Wat raad je zo iemand in hemelsnaam aan? Je kent het assortiment niet, de klant niet en zeker niet wijnsmaak van de begunstigde. En je wilt natuurlijk ook niet dat de klant later terugkomt met de opmerking: ‘Wat een bocht jullie me nu toch geadviseerd hebben…..’. Gelukkig werden we het snel eens over een mooie Dão Reserva. Later op de middag verkocht ik er nog maar één aan zo’n zelfde klant. En nu maar hopen dat de wijn lekker gevonden wordt.

Wat doe je vervolgens met een klant die binnenkomt en verwacht dat jij wel even weet welke rosé haar een paar weken geleden is aangeraden? Zelf had ze geen idee welk land, alleen vaag iets over de vorm van de fles én natuurlijk de prijs, rond de 6 euro. We werden het na minutenlang praten eens over vier flessen Saint Chinian rosé van € 6,50. En opnieuw: nu maar hopen dat het de goede was.

Dan was er nog die verlegen jongeman die om 1 minuut voor vijf naar binnen liep en nog wat flessen witte wijn voor bij de pasta met zalm wilde hebben. Pasta met zalm, pasta met zalm: je hersens werken op volle toeren, maar een leuke suggesties wil niet te binnen schieten. Gelukkig is daar een collega, die rustig begint te babbelen met de klant. Hoe wordt de zalm klaargemaakt? Romige saus? Ah, dan denk ik toch aan een wat vollere wijn. Een mooie Chardonnay misschien? De klant vond het allemaal best, had zo te zien en horen niet veel verstand van wijn maar wilde blijkbaar iemand iets speciaals voorzetten. Ik hoop van harte dat dat met de Chardonnay van D’Arenberg gelukt is.
En ík moet nog werken aan mijn parate wijn-spijskennis én natuurlijk het assortiment goed leren kennen. Daar valt of staat alles mee!

Tot slot kan ik het niet laten nog even de mevrouw te noemen die zeker wist dat ze geen fles zonder ziel wilde. Want flessen zonder ziel, die bevatten alleen maar hoofdpijnwijn, zo wist ze te vertellen. Gelukkig had ik haar net een keurige Bordeaux van rond een tientje aangeraden, met stevige ziel. Heel even probeerde ik tegen te werpen dat dat toch al lang niet meer gold. Maar ze was niet te overtuigen. Ik liet het maar zo; met zo iemand ga je gewoon niet in discussie, dan roep je al je diplomatieke vaardigheden naar boven.