Geproefd: Scherwiller Riesling 2008, Domaine Robert Haag

De laatste dag van het jaar, en tijd om losse eindjes van 2010 af te handelen. Een zo'n los eindje is de Scherwiller Riesling 2008 van Domaine Robert Haag, die ik eerder dit jaar van startende webwinkel Elzas-wijn ontving en deze week nog in mijn voorraad terugvond.

Elzas-wijn is opgericht door twee levensgenieters die graag de wijnen uit hun geliefde Elzas naar Nederland halen. En dan eigenlijk nog alleen die van de omgeving van het stadje Scherwiller, waar ze inmiddels veel vrienden hebben gemaakt onder de locale producenten én met Nicolas Ramstein, chef en eigenaar van Auberge Ramstein.

Scherwiller ligt ten noordwesten van Sélestat, en net even buiten het bekendste stuk van de Elzasser Weinstrasse – dat tussen Ribeauvillé en Colmar. De wijngaarden liggen er aan de voet van twee burchten, Orthenbourg en Ramstein. Grand Cru's komen er niet voor, wel gewoon lekkere wijnen, uiteraard van riesling, maar ook van de overige Elzasser druiven.

Op zoek naar een lekker glas bij een simpel maal van spruitjes, hertenburger en aardappelkroket, trof ik de Riesling van Haag, in een hoekje van mijn voorraadkast. Zoals dat gaat, ging de fles al open tijdens het koken. Vaak vind ik een glas wijn veel lekkerder vóór het eten, tijdens het hakken en snijden, dan erbij. Zo was het ook dit keer; ik moest oppassen dat er nog iets in de fles zat voor bij het eten, zo lekker makkelijk dronk deze Riesling weg. Niet overdadig aanwezig, maar zeker geen eendagsvlieg. Gewoon lekker ontspannen genieten. Bloemig en mineraal in de neus, vol, fruitig en levendig in de mond, met die typische indruk van ananas uit blik die ik wel vaker herken bij gewone Riesling. 

Domaine Robert Haag is een familiebedrijf dat in de jaren '60 van de 20ste eeuw volledig overgeschakeld is op wijnbouw. Voor die tijd was de druivenstok slechts één van de vele gewassen die geteeld werden en werden de druiven verkocht. Inmiddels worden diverse Rieslings gemaakt (50% van de productie), naast andere witte wijnen, crémant en rode wijn. In de 18e-eeuwse kelder liggen grote houten vaten naast roestvrijstalen tanks, en wordt gewerkt met moderne apparatuur voor de diverse stadia van het vinificatieproces. Het domein verzorgt rondleidingen en proeverijen.

De wijnen van Robert Haag zijn verkrijgbaar via Elzas-wijn.nl, prijs van de Scherwiller Riesling 2008 is circa 10 euro. Een prima prijs voor een lekker glas!

Opmerkelijk: Verkiezing Beste Winzer Website in Duitsland

Het nieuwtje is al wat ouder, en is niet opgenomen op de Nederlandse website van het Duitse Wijninstituut. In het kader van de discussie die ik een week of twee geleden op By the Grape.com aanzwengelde, over interactie tussen wijnliefhebbers onderling en ook over wijnliefhebbers en wijnproducenten, wil ik het hier toch nog graag even noemen.

In Duitsland is namelijk een verkiezing tot Beste Producentenwebsite van het Jaar gehouden. 113 wijngoederen of coöperaties deden mee. De jury koos uiteindelijk Weingut Schätzel uit Rheinhessen als winnaar van de prijs voor Beste Winzer-Website 2010. Ook het publiek – de bezoekers van de site van het Deutsche Weininstitut – kon een winnaar uitroepen. Dat werd Weingut Hensel uit de Pfalz.

In haar toespraak benadrukte Monika Reute van het DWI het belang van een website voor een wijnproducent: 'Internet is het belangrijkste informatiemedium van onze tijd. Mensen op zoek naar informatie krijgen een eerste indruk van een bedrijf tegenwoordig online. Met onze website-wedstrijd willen we de aandacht van wijnliefhebbers vestigen op goede, voorbeeldige websites. Tegelijkertijd wil de wedstrijd de wijnwereld handreikingen geven voor het inrichten van een moderne website.'

De jury bestond uit 12 mensen, met vertegenwoordigers uit onder andere het wijnvak, de marketingwereld en internetspecialisten. Juryvoorzitter Prof. Dr. Helge Klaus Rieder, verbonden aan de Fachhochschule Trier, was onder de indruk van het niveau van de inzendingen. "De laatste jaren zijn veel website van wijnproducenten zowel inhoudelijk als qua vormgeving vernieuwd; daardoor zijn sommigen zeer professioneel geworden."

Over de winnaar werd opgemerkt: "De internetaanwezigheid van Weingut Schätzel maakt een geïntegreerd en levendig bestanddeel uit van het bedrijf. Ze valt op door een helder en toegankelijke vormgeving en een begrijpelijke navigatie, zodat ook onervaren internetgebruikers zich er onmiddellijk thuis voelen."

Het hele bericht over de verkiezing tot beste Winzer Website is hier te lezen, met links naar de diverse laudaties.

Slechts 113 Duitse wijnproducenten met een website, die meedongen naar de prijs van Beste Website. Het geeft te denken ...

Seasons Greetings

Shizen en koshu: over Japanse wijn voor bij de sushi

Als we dat hadden geweten, 20 jaar geleden, dan waren we vanuit onze minshuku aan het meer van Kawaguchi zeker even naar Yamanashi gereisd, zo'n 20 kilometer noordelijker. We waren op rondreis in Japan, hadden de berg Fuji een stukje beklommen (tot Fifth Station, er lag nog sneeuw in mei!) en bekeken de omgeving. Maar over wijngaarden of de Asagiri Wine Company lazen we niets in de reisgidsen van 1990. Rondom Yamanashi liggen (en lagen toen ook al) diverse wijngaarden, waar al sinds de 19e eeuw wijn wordt gemaakt. Belangrijkste druif is de koshu, een vitis vinifera-variëteit die via de Zijderoute in Japan terecht is gekomen. Japanse bronnen beweren dat dat al in de 8ste eeuw na Christus was!

Yamanashi ligt in de Katsunuma Prefectuur en wordt beschouwd als het beste wijnbouwgebied van Japan. Afwatering en hellingen spelen daarin een grote rol, plus het druivenras koshu dus, dat hier al eeuwenlang gedijt. Koshudruiven zijn roze getint, een beetje als gewurztraminer. De druivenstokken worden gesnoeid in pergolavorm, waardoor de trossen hoog onder het bladerdek groeien. Op deze manier kan de wind de trossen goed drogen na de veelvuldige moessonregens. Rottingsgevaar ligt hier altijd op de loer!

Ik schreef drie jaar geleden al eens over de koshu, toen het bericht de wereld inging dat Bernard Magrez wijn ging maken in Japan. Inmiddels is Magrez lang de enige niet meer: ook oenoloog Denis Dubourdieu is betrokken bij een wijnbouwproject. Zijn wijn, Shizen, gemaakt door de bovengenoemde Asagiri Wine Company,  is sinds kort in Nederland verkrijgbaar bij de webwinkel van sommelier Edwin Raben. Voor By the Grape.com interviewde ik Edwin hierover.

Inmiddels heb ik de koshu ook geproefd, uiteraard bij sushi, waarvoor deze Shizen speciaal ontwikkeld is. Wat vonden we ervan? Eerst maar eens de proefnotitie: bleekgeel van kleur, in de neus frisse citrustonen, tikje 'groen'. In de mond hoge zuren, delicaat, citrus, tikje abrikoos en peer, bijzondere, strakke afdronk met wat notige hint. Laag in alcohol (10%). Al met al een lekker frisse, lichte wijn, die echter in de afdronk een heel klein beetje kaal overkwam. Hij zou van ons ietsje voller hebben gemogen. Dat effect werd nog versterkt bij de sushi. Tegen wasabi kon de wijn helemaal niet, bij sushi met ei en wat zoetere impressies combineerde de koshu wel goed. Traditioneel wordt koshu vaak gemaakt als zoete wijn, om het bittere te maskeren, lees ik in het persbericht van Edwines.com. Maar de Shizen wordt volledig droog gevinifieerd, en het sap komt zomin mogelijk in contact met de schillen (om de bitters tegen te gaan). Bovendien blijft de malolactische gisting achterwege, om de wijn zo fris mogelijk te houden. Vergisting gebeurt op zeer lage temperatuur en de wijn rijpt op eigen bezinksel op roestvrijstaal.

Na het proeven van deze koshu ben ik wel benieuwd geworden naar de zoetere soorten. En vraag ik mij af of een pietsie restzoet niet aangenamer zou zijn in deze wijn. Al met al vond ik het een zeer interessante kennismaking met een druivenras dat zo exotisch is als koshu. Shizen is een prima wijn, die zeker in Japanse restaurants een goede toekomst heeft. Maar thuis, bij mijn sushi, blijf ik voorlopig Riesling drinken.

Shizen is voor € 19,95 te koop via Edwines.com.

Bossche 'Zoete belofte' met Commandaria

Eerder dit jaar mocht ik jureren tijdens de voorrondes van de Smaak van Nederland. Ik proefde ook een aantal verrukkelijke hapjes, gemaakt met Bossche Koek door Sylvana de Backer. En ik stelde me er gelijk een heerlijke zoete wijn bij voor, bijvoorbeeld de unieke Commandaria uit Cyprus, een wijn die in de Middeleeuwen al een grote schare fans had.

Speciaal voor Kerst een dessertrecept van Sylvana, uiteraard met Bossche Koek, waarbij je natuurlijk een glaasje Commandaria kunt schenken. Maar ook mooie Oostenrijkse Ausbruch, Beerenauslese of Trockenbeerenauslese zal hier goed bij smaken, zolang het zoet van de wijn maar gebalanceerd wordt door frisse zuren. Commandaria is in ieder geval hier verkrijgbaar.

 ‘Zoete belofte’  (dessert) Benodigdheden (6-8 personen):

·        1 cakevorm en bakpapier

·        3 á 4 plakken Bossche Koek van 1 cm

·        Notenlikeur

·        4 dl water

·        150 gram suiker

·        4 eierdooiers en 2 eiwitten

·        400 gram mascarpone

·        100 gram poedersuiker

·        1 zakje vanillesuiker

·        1½ dl slagroom

Bereiding: (ca. 1 uur, wachttijd 6 uur)

·        Vorm met bakpapier bekleden en de bodem vullen met plakken Bossche Koek. Het bakpapier moet wel ruim bovenuit steken om het geheel later uit de vorm te kunnen halen. De koek met likeur besprenkelen.

·        Water met suiker aan de kook brengen en laten afkoelen.

·        In een kom 2 eierdooiers loskloppen en hier langzaam de suikeroplossing aan toevoegen. Deze mengsel nu teruggieten in de pan en langzaam verwarmen (NIET aan de kook brengen) zodat het geheel gaat binden.

·        Het gebonden mengsel onder regelmatig roeren laten afkoelen.

·        In een kom mascarpone mengen met 2 eierdooiers en poedersuiker.

·        Eiwitten met vanillesuiker stijf kloppen en met slagroom door mascarponemengsel spatelen.

·        De in de pan gebonden eierdooiermengsel door de mascarponemengsel spatelen met een scheutje likeur.

·        Het mengsel in de cakevorm, bovenop de Bossche Koek gieten en het geheel in de vriezer gedurende 6 uur plaatsen.

·        Ca. 15 minuten uit de vriezer halen en voordat deze ‘Zoete belofte’ uit de vorm gehaald kan worden.

·        Serveer het op ieder bord een plakje of snij m.b.v. een uitsteekvorm van Ø ca. 6 cm mooie ronde stukken. Bestuif eventueel een mengsel van kaneel met suiker of cacao erboven.

Vivre! Nederlandse wijnboeren in Frankrijk

Je hebt leuke boeken, en leuke boeken. En dit is een leuk boek! Een boek over Nederlandse wijnboeren in Frankrijk, geschreven door gepensioneerd journalist Ger Bouten. Ger is een groot wijnliefhebber, en reist graag naar Frankrijk. Voor al die medelanders die ook zo graag naar Frankrijk op vakantie gaan en van wijn houden, maar een bezoek aan een Franstalige wijnboer een brug te ver vinden, ging Ger aan de slag. Hij inventariseerde de wijnboeren op Franse bodem van Nederlandse herkomst, en vond er zeker 50. Wijnboeren waar je bij een bezoek dus in het Nederlands terecht kunt!

In Vivre! Nederlandse wijnboeren in Frankrijk, uitgegeven door De Boekenmakers, worden bijna 50 wijnproducenten van Nederlandse komaf geportretteerd. Bekende, zoals Eric Albada Jelgersma van Château Giscours en Château du Tertre, tot (nu nog) niet zo bekende, zoals mijn kennissen Roelof en Marlon van Domaine la Monette. Van kinderen die al in de vijftiger jaren met hun ouders naar Frankrijk zijn getrokken, tot hedendaagse zoekenden naar een ander, beter leven ...

Wijn maken in Frankrijk is waarschijnlijk een droom van veel wijnliefhebbers, maar weinigen maken hem waar. En als ze de stap al wagen, is de weg naar succes zelden geplaveid met rozen. Ieder heeft wel zijn eigen verhaal. Dat is één van de meest boeiende aspecten aan dit boek: de persoonlijke verhalen van al die Nederlanders die met meer of minder succes in Frankrijk wijn zijn gaan maken. Verteld wordt waarom ze het avontuur aangegaan zijn, hoe het hun is vergaan, wat hun succestory's en hun tegenslagen zijn geweest. Naast deze fascinerende portretten, waarin duidelijk wordt wat mensen zochten en vonden 'in de wijn' en in Frankrijk, geeft Ger ook (wijn)toeristische tips, overnachtingsadressen en restaurants. Vivre! wordt op deze manier naast een heerlijk lees- en bladerboek ook een handige gids voor bezoekjes aan een wijnregio.

Domaine La Monette, Mercurey

Overigens zijn er meer Nederlanders die in Frankrijk wijnmaken dan in dit boek genoemd worden. Niet allemaal wilden ze meewerken, bijvoorbeeld die allerbekendste met zijn alpinopet (die dan ook weinig extra promotie nodig heeft, dat is waar). Daarnaast zijn er legio domeinen en châteaux waar de Nederlandse invloed aanwezig is, vooral op financieel gebied. Achterin het boek wordt hier nog een summiere opsomming van gegeven.

Naast een onderhoudende inhoud, heeft het boek ook een prettige vormgeving, met nuttige kaartjes, illustratieve foto's en diverse lijstjes achterin. Een Frankrijk-liefhebber die van wijn houdt kan niet zonder dit boek. Mijn last-minute tip voor onder de kerstboom!

Ger Bouten, Vivre! Nederlandse wijnboeren in Frankrijk, De Boekenmakers, isbn  978 90 77 740729, prijs € 22,95

Vivabox: wijn op proef

Het is een geweldig concept, onder de naam Vivabox: je geeft een doos met vijf monsterflesjes wijn aan iemand waarvan je de wijnvoorkeuren niet kent. In die doos zit ook een cadeaubon voor één, drie of zes flessen van de wijn die de ontvanger het lekkerst van de vijf vindt. Twee keer pret voor de ontvanger, makkelijk voor de gever. Sinds kort lanceert een Belgische firma dit concept op de Nederlandse markt. Naast wijnboxen zijn er ook dozen met parfums en andere zaken, overigens.

In mijn mailbox vond ik een persbericht over de Vivaboxen, of ik er aandacht aan wilde schenken. Tsja, dat wil ik best, maar dan wil ik de wijn wel proeven en de doos wel even zien. Zo gezegd, zo geregeld.

De uitvoering van de box is mooi. Luxe doos, goed vormgegeven. In de doos liggen vijf proefflesjes en een kurkentrekker, die trouwens overbodig is voor de flesjes van 25 cl. Die hebben namelijk een schroefdop. De wijnen zijn uit de Nieuwe Wereld: twee Chilenen, een Zuid-Afrikaan en twee Australiërs, verdeeld over vijf uiterst bekende druivenrassen. Een keurige brochure met informatie begeleidt de 'Wereldwijnen'. Tot slot is er de cadeaubon met een code. Via deze code kun je op een website de wijnen bestellen die je wilt hebben. Al naar gelang het bedrag dat de gever besteed heeft, kun je één, drie of zes wijnen gratis bestellen. En met korting kun je bovendien meer wijn aanschaffen.

En dan nu de wijnen: ik zal er kort over zijn. Ze zijn te drinken, maar halen niet het niveau dat de luxe uitvoering van de doos suggereert. Het zijn stuk voor stuk wijnen van supermarktkwaliteit, waarvoor ik zelf echt niet meer dan
€ 4,00 per fles zou willen betalen. Om dan € 29,95 op tafel te leggen en de ontvanger één fles wijn plus vijf proefflesjes te geven waarvan de waarde niet meer is dan € 12,00 aan wijn, vind ik aan de erg dure kant, om het maar eens zwak uit te drukken.

Wat mij betreft heeft de Vivabox wijn een goede toekomst, want het concept vind ik erg leuk. Maar dan moet óf de prijs omlaag, óf de kwaliteit van de wijnen omhoog. Anders eindigt de inhoud van de boxen net als de meeste eindejaarsflessen die we van onze relaties ontvangen: in de stoofpot.