Laffe suikerdrankjes

In Volkskrant en elders las ik van de week dat 'rare' Amerikaanse wijnen binnenkort Europa in mogen. Er hoeft geen toestemming meer gevraagd te worden voor de import van wijnen die op niet-traditionele wijze gemaakt zijn. Dan moet je denken aan toevoeging van water, fruitextract en andere filtermethoden. In ruil daarvoor mogen de namen 'burgundy' , 'champagne' en 'port' in Amerika niet meer gebruikt worden voor nieuwe Amerikaanse wijnen.
Dus wij krijgen straks laffe suikerdrankjes die naar kauwgom smaken, zij mogen voor de bestaande producten rustig de namen champagne, port en bourgogne blijven gebruiken.
Ik vraag me af of we nu echt op zo'n akkoord zitten te wachten. Sommige wijnen die ik vorig jaar in de staat New York heb geproefd, waren werkelijk niet te drinken.
Bovendien leefde ik in de veronderstelling dat de termen port, champagne e.d. allang beschermd waren. Maar blijkbaar dus niet in de USA.
Ik ben benieuwd waar die Amerikaanse producten nu gaan opduiken. Zou er veel afzet mogelijk zijn? Als er dan op de labels maar duidelijk opstaat dat het om een Amerikaanse drank gaat, hoeveel procent druivensap er nog inzit (en of er überhaupt druiven aan te pas zijn gekomen) en wat de smaak ongeveer is (zoet, neem ik aan). Wijnetiketten zijn vaak al zo moeilijk te doorgronden voor de leek, deze importproducten zullen het er niet makkelijker op maken.

Bron: Volkskrant 16 september en www.wijnlink.nl

Meer weten over wijn…

Vandaag ontving ik het magazine Meer weten over wijn van het Wijninformatiecentrum en het Productschap Wijn. Wat een prachtige brochure, ik moet mijn notitie van gisteren toch iets afzwakken. Er is dit jaar voor de gewone consument weer een zeer informatief en goed vormgegeven magazine gemaakt. Goed van toon, niet te modern en niet te klassiek vormgegeven. Het zou een hele grote groep belangstellenden moeten aanspreken. Het blad opent al met een prachtige foto van de wijnoogst in Thailand. Je zou er zo naartoe reizen, schitterend. Zo moet het nu, informatie geven aan de gewone wijndrinker. Maar dan toch een maar: hoe weet die gewone wijndrinker dat dit prachtige magazine er is? Ik heb het nu voor mijn cursisten aangevraagd, maar ligt het ook bij Gall&Gall en de supermarkt? Ligt het bij de Hema in het wijnschap, krijg je het cadeau bij de slijter? Ik hoop het maar, want het blad – en het product natuurlijk – verdienen het.
Overigens ben ik echt benieuwd waar dit magazine opduikt en waar je het kunt krijgen als simpele wijndrinker. Laat het me weten!

Nationale Wijnweek

Van maandag 3 oktober tot en met zondag 9 oktober is het weer Nationale Wijnweek. Op de een of andere manier vind ik dit evenement, dat al diverse malen gehouden is, voor de gewone consument en burger erg onzichtbaar. In plaats van grote proeverijen voor het grote publiek alleen wat proeverijen voor selecte clubs. Geen grote manifestaties, geen ludieke acties. Ja, oké er is de Nationale Wijnquiz, maar hoeveel mensen weten die op Internet te vinden?
Wat wel goed gecommuniceerd wordt is de open dagen van de Nederlandse Wijngaardeniers op 1 en 2 oktober. Dat vind je tenminste op diverse plekken geadverteerd, bijvoorbeeld in het tijdschrift Platteland. Een lijst van alle wijngaarden in Nederland waar je dat weekend welkom bent, tref je aan op de site van de Nationale Wijnweek.

Avondje wijn maken

Eigenlijk zou iedere geïnteresseerde in wijn dit eens moeten doen. Een avond wijnmaken bij een locale wijnmaker. Maakt niet uit of het om druiven of om ander fruit gaat, de principes zijn hetzelfde.
Eergisteren heb ik een fles vruchtenwijn opgezet van morellen- en perensap. Over ongeveer drie maanden zou het drinkbaar moeten zijn, als ik een jaar geduld heb wordt íe nog beter.

De zon scheen gisterenavond laag over het langzaam verkleurende landgoed Mariënwaerdt. Via smalle weggetjes, een grote poort, de met appels beladen Appeldijk en onder een prachtige regenboog arriveerden mijn vriendin en ik bij Fruitbedrijf De Hoenderik in Tricht.
Een enorme tafel met pompoenen buiten, appeltaart en thee binnen.
Eerst kregen we van wijnmaker René de Wijk van wijnmakerij De Wijkgaard een rondleiding langs de vaten met gistende morellen, appels en peren, de apparatuur en de wijnkelder.
Daarna uitleg over het proces van (vruchten)wijn maken. Hoe je het zuurgehalte meet, hoe je kunt bepalen hoeveel suiker je moet toevoegen om een alcoholpercentage van bijvoorbeeld 14% te krijgen, dat je alles constant moet ontsmetten met sulfietwater enzovoort. Daarna mag je zelf aan de slag met sap, zuur, suiker en glaswerk. Thuis moet het werk afgemaakt worden: waterslot op de fles, op een warme plaats zetten en hopen dat het gisten begint.
Hoewel het geen druiven zijn, suiker meestal niet toegevoegd mag worden aan echte wijnen, en dit alles wel erg kleinschalig was, krijg je toch een goed idee wat voor chemie en gegoochel er allemaal komt kijken bij het maken van wijn.
En nu is het wachten op de plopjes uit het waterslot. Ik zie nog niets, zou de fles wel warm genoeg staan?

Wijncursus

Gisteren was alweer de tweede avond van de wijncursus die ik in het wijkcentrum geef. En ik begin het hartstikke leuk te vinden. Vooral het voorbereiden van de lessen en het proefgedeelte; ik kijk alweer uit naar de volgende! Met het voorbereiden wordt je weer eens helemaal met je neus op de feiten gedrukt, letterlijk.
Een vraag als waaruit bestaat wijn eigenlijk: 80-85% water, 8-15% alcohol, 3% vaste stoffen als suiker, zuren, tannine en maximaal 3% glycol. Je weet het eigenlijk wel, maar als het er zo staat, werkt het weer heel verhelderend, was mijn ervaring. Artikeltjes over suikergehalte, alcoholpercentages krijgen ineens weer een nieuwe duidelijkheid.

Het proeven is ook voor de cursisten het leukste deel van de avond. Vorige week schonk ik drie Rioja's van Otonal. Een rode, een witte en een rosé. Geblinddoekt moesten we allemaal (ikzelf natuurlijk ook) proberen uit te maken welke de witte, de rode en de rosé was. De rode, dat lukte de meesten wel, maar wit en rosé bleken toch lastiger uit elkaar te halen. Dat hadden ze niet verwacht, ze vonden het een hele leuke ervaring.
Gisteren had ik twee ge-eikte en één niet ge-eikte Chardonnay. Om het verschil te proeven tussen wijnen met en zonder eik. Bovendien was dit de eerste avond dat we het proeven serieus aanpakten, met proefformulier, handige placemat van Gall&Gall voor de glazen en instructie over aroma's en proeven.
De meningen waren verdeeld, maar uiteindelijk was ikzelf de enige die de niet-geikte (Les Chapelieres 2004, Vin de Pays d'Oc, Van Wageningen en de Lange, € 4,95) het lekkerste vond. De eik viel goed bij mijn cursisten, al vond de een de Jacobs Creek (Lukas Klamer/Makro, ca. € 4,95) lekkerder, de andere de Zuid-Afrikaanse Lindenhof (Margaret Wines, € 6,70). En dat is ook precies wat ik probeer over te brengen: er is geen goed of fout bij wijnproeven, het is belangrijk dat je leert wat je lekker vind en waarom.

Cuvee Beukers - Make your own wine

Morgenavond ga ik bij een fruitteler in de Betuwe eens leren hoe het wijnmaakproces in zijn werk gaat. Verslag zal volgen.
Als ik nu een paar duizend dollar op de plank had liggen, had ik het anders kunnen aanpakken. Dan had ik in Californië een fors aantal kilo's druiven gekocht en had daar wijn van laten maken door het bedrijf Crushpad. Ik had zelf van te voren via een invulformulier wat keuzes moeten maken. Welk druivenras wil ik, welke gistsoorten, het percentage alcohol, de hoeveelheden gewenste tannine, lagering op eik of niet etc...Zo had ik zelf mijn eigen recept kunnen indienen, waarmee de wijnmakers dan voor mij aan de slag waren gegaan. Als ik mijn vakantie in San Francisco had gepland, had ik ook kunnen helpen met het oogsten van de druiven of het persen. Maar als ik daar geen tijd voor had gehad, had ik via de webcam het proces kunnen volgen. Na twee jaar had ik dan een zelf ontworpen etiket kunnen insturen, die ze daar op mijn flessen hadden geplakt. Vervolgens had ik dan zo'n 300 flessen eigen wijn gehad. Misschien had ik ze dan wel kunnen verkopen: nu in Utrecht Cuvée Beukers! Maar helaas, ik heb geen 4 tot 10.000 dollar op de plank liggen. Ik ga gewoon voor 25 euro morgenavond naar een workshop wijn maken. Ook leuk ;-)

Toasten met blik

Volgend jaar gaan we vieren dat Australië en Nederland al 400 jaar een band hebben: in het voorjaar van 1606 deed het VOC-schop De Duyfken het geheimzinnige Zuidland aan, het continent dat we nu kennen als Australië.
In het Financieel Dagblad van 10 september lees ik verder dat Barokes – ja, die van die wijn in blik – een nieuwe importeur zoekt. Blijkbaar lukt het bij Oil & Vinegar niet zo best. Ik zie het al voor me: een plechtige viering van 400 jaar Nederland-Australië met allemaal een blikje Barokes in de hand. Van koningin Beatrix en Queen Elizabeth tot Balkenende en de Australische president. Fraai.