Waar een overhoring van je zoon allemaal niet goed voor is. Vanmorgen namen we nog even de toets Techniek door die voor vandaag op het programma staat. Al pratend kwamen we op het verschil tussen melkflessen en melkpakken, op statiegeld en toen plotseling de vraag: waarom hebben wijnflessen eigenlijk geen statiegeld? Onmiddellijk wist ik het antwoord, al had ik er nog niet eerder over nagedacht.
Tot midden jaren zestig, begin jaren zeventig kon je wel degelijk wijnflessen met statiegeld treffen en kon je gebruikte wijnflessen inleveren bij je eigen wijnhandel. Deze spoelde de ingenomen flessen om en gebruikte ze weer voor nieuwe bottelingen. De wijnhandelaar had in zijn kelder veelal vatten waarin hij de wijnen zelf 'opvoedde', om ze dan op het juiste moment te bottelen.
In de jaren zestig brak echter een ontwikkeling door die in de jaren twintig door Baron de Rothschild in Bordeaux was ingezet: de botteling op het eigen chateau. Mis en bouteille par... heet dat tegenwoordig. Op deze manier konden de chateaux voorkomen dat er met hun wijnen geknoeid zou worden.
Tegenwoordig wordt er nog wel gebotteld in Nederland, maar zeker niet meer bij topwijnen, voornamelijk bij huiswijnen. In de laatste Perswijn stond hierover nog een artikel.
Begin jaren zeventig verdween dus de wijnfles met statiegeld. Aan deze ontwikkeling hebben we ook het ontstaan van de glasbakken te danken. Maar dat is een ander uitgebreid verhaal.
